Desteni NL Blog

In Stilte Lijden we

2010-10-09T03:47:00.001-07:00

n Stilte Lijden we...

Ja, dat gebeurt al sinds het begin der tijden: het lijden van het dier, de insecten,de planten... Je denkt dat zij geen bewustzijn hebben... Zij communiceren net als mensen, alleen op een andere frequentie band, op een andere manier. Maar wie kan dat wat schelen want de mens is gevangen in een systeem van overleving en de volkenmoord gaat door dag in, dag uit...
De veronderstelling en de uitvlucht is dat het allemaal door God aan jou gegeven is en dus: God heeft het ons verschaft! God wil het! Je hebt geen enkele verantwoordelijkheid. Je wordt zwak geboren, in zonde en daarom hoef je je alleen maar de synchronistisch stroom der dingen te volgen, waar de zonde chronisch is, de Kronieken van de Zonde - je volgt ze gewoon maar. Als een programma dat zich ontvouwt, als een boek dat zich opent en waarvan je de bladzijden doorloopt...

Organische Robots... niet beseffend dat jullie niet horen wat er gebeurt enkel omdat jullie zulke beperkte zintuigen hebben en een erg beperkt taalvermogen.
Levende Woorden zijn niet de menselijke taal. Momenteel leven jullie de menselijke taal als Levende Woorden als het Levende Systeem - het systeem dat iedereen leeft. Het gaat allemaal om overleven, winnen, competitie, hebzucht, leugens, bedrog, intellect! Hoe meer intellect je hebt hoe groter je vermogen om te bedriegen, hoe gemakkelijker het is om te rechtvaardigen waarom je kunt liegen. Maar in Stilte Lijden zij.
Desteni is de stem van hen die niet gehoord kunnen worden, die niemand wil horen. En je zult de verhalen horen van dingen waarvan je geen idee had dat zij feitelijk levend zijn. Maar kijk, het is fascinerend, niemand wil dit horen want dat zou betekenen dat je moet veranderen en waarom zou je veranderen - God wil het!

s de hemel een plek op Aarde? Zal het een plek op Aarde zijn? Wij bij Desteni zullen het bewijzen met gebruik van wiskunde, stel je voor - onweerlegbaar. Toch zul je niet luisteren want zolang je niet hoort kun je beweren dat je het niet wist. Dat is waarom je niet luistert. Je wilt het niet horen want dan moet je veranderen.
Iedereen die beweert dat verandering de manier is en niet onvoorwaardelijk naar de Desteni boodschap heeft geluisterd om te horen wat we te zeggen hebben... Ik weet het, we hebben een erg moeilijke boodschap, dat dingen die blijkbaar niet leven, kunnen spreken. Stel je dat voor. Maar het kan je niet schelen... Niemand die je hoort en je zult je lijden in stilte moeten doen - weet je dat er veel dingen zijn die zo lijden?
Dat is Karma, je toekomstige levens. Geloof je dat je je aan het ontwikkelen bent? Kijk, je bent niet aan het ontwikkelen, je bent aan het degenereren - je gaat in werkelijkheid achteruit. Je zult eindigen als de insecten die je nu doodknijpt. Is dat niet fascinerend - om als insect doodgedrukt te worden, miljoenen keren weer en nog eens en nog eens en nog eens, gillend - maar niemand die je hoort... Uiteindelijk geef je op...

Dat is je toekomst, tenzij je verandert...

door Bernard Poolman
10-9-2010

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Equal Money 101 - Kindermishandeling & Gelijk Geld

2010-07-27T09:34:00.001-07:00

Proces Ondersteuning

e bekijken nu Kindermishandeling en Gelijk Geld.

Kindermishandeling zal aanzienlijk afnemen met Gelijk Geld want veel van de mensen die kinderen mishandelen, ouders, volwassenen, doen dat in momenten van extreme stress en druk die meestal een financiële en economische basis heeft. Ze staan meestal onder extreme druk en hebben hun zelfvertrouwen verloren, hun baan, hun inkomen waarmee ze hun familie onderhouden. En op een gegeven moment maakt een kind een opmerking die een man of een vrouw gek maakt. En krijgen ze een zenuwinzinking of een gewelddadige uiting.

Dit wordt veroorzaakt door het geldsysteem van deze wereld.
Het wordt veroorzaakt door het religieuze systeem van de wereld, want het religieuze systeem van deze wereld IS het geldsysteem - het is volstrekt Misbruik.

Al degenen die claimen in naam van God te spreken, spreken in feite in de naam van Geld. En ze moeten hun mond houden! En stoppen en oppassen wat ze doen!
Want er is geen vergeving mogelijk voor welke religieuze leider dan ook in deze wereld of voor welke leider dan ook in deze wereld, vanwege wat is toegestaan in deze wereld.

ezond Verstand is simplistisch: om de problemen van deze wereld op te lossen, ga en zoek in jezelf om te zien waarom je toestaat dat zulk immens misbruik voortduurt. Waarom je niet daadwerkelijk een oplossing voor iedereen in de wereld naar voren brengt. Waarom je vasthoudt aan je religieuze bullshit die zoveel schade heeft veroorzaakt in naam van een onzichtbare God - waarvan je weet dat die niet bestaat.
Want het is je BIJGEBRACHT dat hij bestaat, het is gebaseerd op je kennis - het is niet gebaseerd op FEITEN.

Tijd om Zelf-Oprecht te worden.
Tijd om een einde te maken aan het Misbruik dat bestaat in deze wereld.

Door Bernard Poolman

11-07-2010

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Het lichaam heeft eigenlijk geen voedsel nodig…

2010-07-04T10:39:00.001-07:00

Planten en bomen leven door middel van hun manier van ademen en hetzelfde geldt voor het menselijk lichaam. De noodzakelijkheid en de behoefte om te eten om te overleven komt in werkelijkheid door de systemen die zijn geplaatst in de menselijk lichamen. Dus eigenlijk heeft je lichaam geen voedsel nodig, het is noodzakelijk voor de systemen in het menselijk lichaam

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Interviews van de farm 13-2: één Woord dat alles verbindt

2010-05-30T04:21:00.001-07:00

nergie is nooit werkelijk, want energie bestaat alleen als er stimulatie is en stimulatie is altijd van buiten afkomstig en ik bedoel als jij of iemand anders het punt stimuleren en jij simuleert het - wat betekent dat je het accepteert - dan zul je een reactie hebben, een opgetogenheid in die relatie, die opgetogenheid is je vreugde, je liefde, alles. Liefde op zichzelf bestaat niet! Het vraagt stimulatie - daarom kan niemand werkelijk staan voor Leven, want je wilt dat Leven 'onvoorwaardelijk' is. Waarom wil je dat het onvoorwaardelijk is? Zodat je keuze hebt. Zodat je de keuze hebt om jezelf te stimuleren zoals jij jezelf wilt stimuleren. Iedereen kan verder verrekken! Het kan niet schelen wat er verder met hen gebeurd, ze hebben dezelfde macht. Ze hebben keuze! Ze hebben gekozen om hier te zijn - het feit dat ze in een land zijn waar geen eten is - heeft met mij niks te maken! Ik bedoel, ze kunnen, ze moeten iets planten, ik bedoel, ze moeten niet verhongeren. Ik ben best blij aan deze kant, ik ben gestimuleerd! Ik weet dat zij niet gestimuleerd zijn, maar dat is niet mijn probleem! Terwijl ik gestimuleerd ben, ben ik hun bestaan niet eens gewaar - wat zo fantastisch is! Stimuleer me alsjeblieft dan hoef ik me over niemand anders zorgen te maken! Hou me gewoon gestimuleerd! En ik ben...

Het is hetzelfde als aan de drugs zijn. Het bestaan is er voor drugsverslaafden. Iedereen is de hele tijd aan de drugs door stimulatie. Stimulatie is je drug, je bent verslaafd aan stimulatie en je hebt geen idee wat Leven werkelijk betekent, geen idee wat Zelfbeweging betekent, geen idee, hoe dan ook. Wil je erachter komen? Adem 21 dagen! Sta geen enkele stimulatie toe die niet van jou komt, specifiek als Zelfbeweging. Niets moet jou stimuleren om in beweging te komen! Of om iets te besluiten. Zodat je kunt beginnen te ontdekken hoe weinig je in feite in staat bent uit jezelf te doen.

Vergeef alle stimulaties. Want stimulaties zijn je verslavingen, ze zijn gebaseerd op geometrische patronen = de heilige geometrie! Is 't niet prachtig dat we een mooie afbeelding van heilige geometrie kunnen schilderen zodat we onze stimulaties kunnen rechtvaardigen, wat onze verslaving aan specifieke stimulaties is die ons 'speciaal' maken.

at zijn al de wezens in het bestaan die meester zijn en die meester zijn van, in hun punten van aandacht en ascentie - het enige punt van wat zij weten van wat er aan de hand is in de realiteit. Kijk! Ze zullen niet uitleggen hoe de realiteit feitelijk werkt en waarom het niet werkt. Ze zullen je stimuleren om een ervaring te hebben van je geen zorgen maken om de realiteit. Christendom doet dat, de moslims doen dat, de Hindoes, alle religies doen één ding: het is je stimuleren om niet te geven om wat er aan de hand is in de realiteit, en het is je stimuleren om je zorgen te maken om wat er met je gebeurt NADAT je DOOD bent.

Dan is het te laat!

De meesters doen hetzelfde. Zijn ze echt iets meester geworden? Er is geen meester in het bestaan die iets meester is geworden. De meesters werden het meester om hun volgelingen effectief te stimuleren om mentaal onvermogend te worden om zich te realiseren wat hier is. Onvermogend om op wat voor manier dan ook in beweging te komen om werkelijk om de Aarde te geven. Daarom is 't dat we een consumerings-systeem hebben gecreëerd.

Ondanks alle grote meesters die ooit op Aarde zijn geweest - hebben we wat gedaan? We zijn niet in beweging gekomen, we zijn niet geëvolueerd. Wat is evolutie op het moment? Evolutie hangt af van stimulatie. Gestimuleerd tot hoe ‘meer’ te worden. “Ik evolueer! Ik ben meer intelligent!”

aten we het nog verder bekijken... Het ultieme bedrog van stimulatie ligt in het moment dat je improviseert. Als je je wijsheid improviseert, "ik ben wijs" - iemand vertelt je iets en onmiddellijk antwoord je "ja, dat ken ik!" - maar in werkelijkheid is dat niet zo, je ziet het nu net, je hebt 't in feite nooit uitgezocht, je weet zelfs niet of het werkelijk echt zo is. Maar je pretendeert dat je het weet. Je bent al wijs! Je weet alles! Je bent er al geweest.

Niet waar, je bent aan het improviseren. Je weet nooit of je wordt getest om te zien of je zelfoprecht bent of niet. Improviseer nooit. Test de zooi uit voor jezelf en stimuleer het zelf om te zien hoe het werkt. En ontdek dan of je gerechtvaardigd bent om te stimuleren voor je eigen plezier zonder er zeker van te zijn dat dit deel van het bestaan dat er is als jou als een ander wezen - werkelijk begrijpt wat je verdomme aan het doen bent, en waar ze in betrokken raken en dat het mogelijk is om te bestaan zonder stimulatie.

Vanuit het gezichtspunt van begrijpen wat er gaande is. Waarom we hier zijn, eonen lang, ontelbaar lang...? We hebben slechts bestaan door stimulatie.

We hebben niet bestaan als Leven in feite.

Leven is hier. Leven heeft geen stimulatie nodig, Leven heeft geen begin of einde. Leven is gestimuleerd tot illusies en misbruikt als deze illusies genaamd 'mens', 'natuur'. Alles wat bestaat als een systeem is een illusie! Want dat systeem is zichzelf niet gewaar en hoe het functioneert. Het is niet gewaar hoe het wordt gestimuleerd om een resultaat te krijgen. Je bent niet alle punten gewaar die je stimuleren - kijk maar. Je leeft in overeenstemming met die punten van stimulatie in je leven die je leuk vindt.

Dat bepaalt wie je bent. Zelfs de naam die je gegeven is, kort nadat die je gegeven is en je gestimuleerd bent om die naam te accepteren, zul je reageren op elke stimulatie dat iemand je naam roept. Je zegt, "O, roep je mij?"

Maar dat is niet jij! Je bent gestimuleerd om die definitie van jezelf te accepteren - maar je bent het niet. Je bent niet echt je familie. Je familie - je bent hier puur door een gestimuleerde gebeurtenis die plaatsvond tussen een man en een vouw die jou voortbrachten binnen een ontwerp en toen werd je opgevoed volgens de gestimuleerde punten die in dit bestaan zijn aangaande wat leven klaarblijkelijk inhoudt.

Je bent niet werkelijk, in geen enkele vorm, hoe dan ook!

Kijk - neem je stimulatie weg, wat gebeurt er met je? Je zult merken dat je in een depressie raakt, in verveling, en je kunt er niet uitkomen tenzij je jezelf stimuleert - wat is dat? Je ervaart dat het systeem afsterft omdat het niet gestimuleerd wordt. Dat ervaar je wanneer je in een depressie bent en wanneer je in een vorm van verveling bent - je ervaart = geen stimulatie!

En dan ga je op zoek en plotseling een moment later 'ontmoet je iemand'. Degene die je kan stimuleren. En onmiddellijk staat je hele lichaam in brand = ik ben gestimuleerd. Stimuleer me alsjeblieft - ik vind 't niet erg! Ik blijf bestaan zolang ik gestimuleerd word.

at is het hele punt waar iedereen in bestaat. Want wat wil je? Je wilt gestimuleerd worden. "Geef me voldoende stimulatie en ik zal bestaan. Zolang die stimulatie mijn goedkeuring heeft, op de manier is waarop ik het graag heb = ben ik blij. Als het niet op de manier is die ik graag heb, dan wijs ik het af = ik word hier niet door gestimuleerd." Ik bedoel, dit is gewoon niet acceptabel. "Ik wil gestimuleerd worden. Op DEZE manier! Ik heb KEUZE! Ik kan KIEZEN hoe ik gestimuleerd wil worden. Op deze manier wil ik gestimuleerd worden. En iets anders accepteer ik niet. Nu ben ik..."

Ik bedoel, dat is niet Leven! Dat is niet werkelijk!

Dus, het bestaan bestaat als één woord. Dit is de onthulling die bewezen zal worden dat het bestaan bestaat - ik bedoel met gezond verstand kun je het nu uitwerken - dat het bestaan bestaat als één woord = stimulatie.

Alles in je leven bestaat als één woord.

Wie je bent, is wie je nu bent vanwege hoe het gestimuleerd is. Alles wat je gelooft, elke religie en elk boek wat je leest is een punt van stimulatie. Elke filosofie die bestaat is een punt van stimulatie. De hele wetenschap is een observatie van stimulatie. Wetenschap is niets bijzonders! Het zijn mensen die gestimuleerd zijn om stimulatie te bestuderen - en daarmee in overeenstemming schrijven ze hun observatie van stimulatie op. Dat noemen we wetenschap!

Is het niet fantastisch.

Het is diepzinnig! We hebben de werkelijkheid uitgeplozen!

Ik bedoel, het is één woord = stimulatie.

-Bernard Poolman-
26 mei 2009

Deel 1 vertaling – zie hier

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Interviews van de farm 13-1: één Woord dat alles verbindt.

2010-05-13T11:18:00.001-07:00

ernard: dus.... dus, dus. Eén woord - één woord... dat, wie is dat, wat is dat voor verhaal? Eén woord dat alles verbindt....

(Gian en Leila: één ring...)

Bernard: één ring... maar nu is 't één woord - in 'In de ban van de ring' heb je 'één ring die alles verbindt en ... en allen regeert'. Nou, in de existentie is er één ring - die één woord is - wat allen regeert - wat allen en alles wat er gebeurt regeert. Alles van jou, bepaalt, alles van jou dat... het bepaalt wie je bent, het bepaalt wat je bent, het bepaalt wat je doet, het bepaalt waar je het doet, het bepaalt hoe je het doet, het bepaalt waarom je het doet = het geheel, alles van jou wordt bepaald door één woord. Op elke manier.

Het bepaalt waarom je in een relatie bent.
Het bepaalt waar je in een relatie bent.
Het bepaalt wanneer je in een relatie bent.
Het bepaalt wat je koopt.
Het bepaalt waar je koopt.
Het bepaalt wanneer je het doet, hoe je het doet.
Het bepaalt wat je wordt in deze wereld, wat je studeert.
Het bepaalt wat je leest.
Het bepaalt wat je kijkt op TV.
Het bepaalt wat je eet.
Het bepaalt wanneer je sex hebt.
Het bepaalt wanneer je masturbeert.
Het bepaalt wat je gelooft.
Het bepaalt wie je 'God' is.
Het bepaalt... religie, eten, kleding, huis - noem maar op. Het bepaalt alles wat er bestaat in je hele bestaan.
Het bepaalt al je keuzes.

Ik bedoel, niets ervan is echt, vanuit het gezichtspunt dat - zonder dit woord = gebeurt er niets - besta jij niet. En dit ene woord, is het woord: stimulatie. Kijk, stimulatie is de opgetogenheid in alle relaties ("the elation in all relation"). En wat is opgetogenheid? Het is een vorm van blijheid, een vorm van orgasme, een vorm van ervaring. Dus, adverteren is een vorm van stimulatie = je koopt aan de hand van je stimulatie. De reden waarom je in een relatie bent is vanwege stimulatie. Het eten wat je eet, daarmee stimuleer je je lichaam om energie te leveren. Zonder stimulatie is er geen energie, kijk = energie bestaat niet zonder stimulatie.

En polariteit bestaat als stimulatie.
Motivatie bestaat als stimulatie.
Religie bestaat als stimulatie - wat je gelooft.

'God' bestaat als stimulatie - want tenzij 'God' jouw interesse in 'God' stimuleert door angst of liefde of reden, wat dan ook - wat je nodig hebt om te geloven, zul je niet geloven.

Jij bent zelfs gestimuleerd, komt van een punt van stimulatie van penetratie tussen een man en een vrouw als moeder en vader van wie twee cellen samen kwamen en gestimuleerd raakten en dan ontwikkelen ze zich door een energetische stimulatie tot een vorm die stimulatie nodig blijft hebben. Zonder die stimulatie besta je niet. Je zult niet in beweging komen tenzij je gestimuleerd wordt. Dat wil zeggen dat stimulatie je 'God' is. Wie het ook is die jou stimuleert, diegene heeft jou onder controle. Wat is geld? Stimulatie. Zonder stimulatie kom je niet in beweging - motivatie is gewoon een mooi woord voor stimulatie. Wat is masturbatie? Zelfstimulatie. Wat is... Kijk, wat nog fascinerender is, je mond, waardoor je je lichaam stimuleert is werkelijk, lijkt op een vagina. Ik bedoel, het enige verschil is... Dus je mond lijkt op een vagina, zonder de tanden. Maar ik bedoel, datgene waardoor je feitelijk je lichaam stimuleert, door het stimulerende voedselsoorten te voeren wat enzymen stimuleert die nodig zijn om het voedsel af te breken tot energie - de hele waarheid van de realiteit is in één woord = stimulatie.

Het weer is in beweging door stimulatie. De oceanen zijn in beweging door stimulatie = stimulatie tussen koel en warm = is stimulatie door polariteit. Je gedachten - kijk - ze bewegen door stimulatie. Wanneer je bent geboren wat is hert eerste dat de ouders wordt verteld? Stimuleer je kind! Wat is onderwijs? Stimulatie. Waarom doe je een bepaald soort werk? Je hebt een reden gevonden om jezelf te stimuleren om dat te doen - of het geld is of interesse, wat je ook doet, je doet het omdat je gestimuleerd bent om het te doen! Je doet het niet omdat het is wie je werkelijk bent. Je reageert op een stimulatie.

"Door de roede en de staf" stelt de Bijbel, stelt 'God' - Wie heeft de 'roede en de staf'? De man - met de mannelijke stimulator. Wat doet de mannelijke stimulator? Die zorgt ervoor dat het bestaan in beweging blijft. Hoe? Door sex. Het plant zich voort, het masturbeert, het zoekt dat uit wat het stimuleert in de zin van een afbeelding of een ervaring of een fantasie. Maar hoe je het ook bekijkt - het is stimulatie. En in overeenstemming met je stimulatie ga je achter je aantrekking (attraction) aan. Dus wat is de 'law of attraction' werkelijk? Het is de wet van stimulatie ('law of stimulation'). Mensen komen nu bijeen en stimuleren elkaar om te focussen op het positieve! Nu dus, het positieve kan niet bestaan zonder het negatieve, automatisch stimuleer je het negatieve. Wat perfect past in de eindtijd - wat de perfectie is van het hele punt gestimuleerd te worden volgens een bepaald boek en een bepaalde voorspelling zodat het werkelijkheid kan worden. Waarom was het geschreven? Om er zeker van te zijn dat je het creëert!

odoende stimuleer je het einde van het bestaan door wat? Door het stimuleren van de 'law of attraction'. Hoe doe je dat? Door de absoluut positieve polariteit te creëren en die vast te houden - wat er ook gebeurt! Zodat de absoluut negatieve polariteit zich kan manifesteren, want je stimuleert allebei! Ze kunnen niet los van elkaar bestaan. Licht en donker bestaan samen. Positief en negatief bestaan samen. Want zodra iets in beweging wordt gezet door stimulatie - bestaan zowel het positieve als het negatieve. Positief en negatief zijn niet gecreëerd als op zichzelf staand. Het vraagt stimulatie om ze te laten bestaan. Zonder stimulatie bestaan ze niet. Nu stimuleren we het positieve en het negatieve, en we zeggen "law of attraction" - "laten we positief denken!" - oftewel = "laten we het positieve stimuleren". Dus we stimuleren nu het positieve, stimuleer het positieve, stimuleer het positieve - ik bedoel, je moet het doen, en doen, en doen, en zodat het al je aandacht vraagt, al je stimulatie. Stimulatie, stimulatie, stimulatie - maar wat creëer je werkelijk? Je creëert de stimulatie die je verbruikt terwijl in het wachten het negatieve is, erop wachtend om geactiveerd te worden, als de stimulatie een keer instort. Als het zover is dat de stimulatie niet langer volgehouden kan worden. En wat manifesteert het negatieve? BAM! In een enkel moment - we noemen het = "een Goddelijke ingreep!" - want in een enkel moment wist God het bestaan uit. Maar je hebt het gestimuleerd om een enkel moment te zijn. Terwijl de positieve stimulatie je een hele tijd kostte - het was niet instant - het kostte veel tijd - bouwde je het negatieve op om zich in een enkel moment te manifesteren.

Dus, het bestaan zal in een enkel moment veranderen door het negatieve. Want zo is het gecreëerd. Daarom dat een beurscrash bijvoorbeeld iets is wat heel snel gebeurt. Terwijl een positieve beursontwikkeling heel langzaam gaat. Het positieve is altijd langzaam, want niemand begrijpt het principe van stimulatie. Hoe beheerst reclame de massa? Hoe beheerst de elite de massa? Hoe kunnen films bepalen wat mensen geloven en hoe ze creëren? Stimulatie! Hoe werd het UFO fenomeen gestimuleerd? Door films, boeken, tijdschriften, stripboeken, ... alle mogelijke middelen stimuleerden wat? Dat het bewustzijnsysteem waanbeelden ging creëren van allerlei UFO's. Waren UFO's echt? Sommige, ja. De meesten niet. Kijk eens hoe ver mensen wel niet gingen in het proberen om het bestaan van UFO's te stimuleren, door foto's te nemen van wolken en die dan door stadia van kleuring en frequenties te voeren om aan te tonen dat er zich blijkbaar iets in die wolken verborgen hield. Wat is het werkelijke punt = ze proberen iedereen te stimuleren hun te geloven, een religie te creëren - in plaats van bij hun gezond verstand te blijven over wat er werkelijk gebeurt.

Je drinkt koffie bijvoorbeeld - wat doe je? Je stimuleert je lichaam. Wat gebeurt er bij planten - planten zijn een systeem dat stimulatie vereist, voedsel, de zon - fotosynthese - en water. Als je je plant op de juiste manier stimuleert, dan groeit je plant en draagt vrucht! Het is geen levend natuur ding. De plant zelf, de fysieke vorm is een systeem. De manier waarop deze wereld bestaat, is een systeem.

Het systeem beweegt door stimulatie.
De plant beweegt door stimulatie.
Het dier beweegt door stimulatie.
Het weer beweegt door stimulatie.
De seizoenen bewegen door stimulatie.

Hoe wordt het gestimuleerd? De relatie met de zon en warmte veranderen het seizoen - het verandert de warmte die op de fysieke planeet is en hoe de wind beweegt en hoe de regen beweegt = stimulatie - de zon stimuleert het. Overeenkomstig heb je een resultaat - Alles in het bestaan wordt geregeerd door één ding - één ding dat is gemanifesteerd in de menselijke vorm als de penis. Uw roede en uw staf beslissen - wat de God van het bestaan is.

aarom wordt dit niet aan iedereen duidelijk gemaakt dat stimulatie het punt is waar het om draait - omdat wanneer iedereen dit begrijpt, niemand een ander ergens toe kan bewegen omdat je dan zult zeggen "oh, jij probeert me te stimuleren". Kijk wat de primaire aandacht is die aan stimulatie wordt gegeven = sexualiteit. Als je mij op de juiste manier stimuleert - ik vind je leuk. Als je me op de verkeerde manier wrijft - ik vind jou niet leuk. Zelfde punt = je wordt gestimuleerd om niet leuk te vinden, je wordt gestimuleerd om leuk te vinden. Het is geen echte beweging van jezelf, je bent niet levend. Je hebt stimulatie nodig om iets te doen - je komt niet in beweging voor eenheid en gelijkheid in het bestaan omdat er geen stimulatie is, er is geen punt waarmee je jezelf doorlopend kunt stimuleren om het voor elkaar te krijgen - want "ik heb een stimulatie nodig", "je stimuleert me niet"... "je ontneemt me mijn stimulaties met eenheid en gelijkheid" - "ik heb stimulaties nodig! Anders kan ik niet bestaan..." Kijk - als je onderuit gaat en je niet meer staande kunt houden en je hebt het gevoel dat je wilt opgeven - wat ben je werkelijk aan het doen? Waarom doe je het werkelijk? "Omdat ik mijn stimulatie niet meer heb - geef mij m'n stimulatie en ik doe dit. Anders doe ik het niet."

Dimensies: manipulatie voor stimulatie.

Bernard: ja, kijk. We hebben bijvoorbeeld wezens, die proberen te manipuleren wat we aan het doen zijn door manieren van stimulatie te gebruiken zoals zichzelf fysiek pijnigen. Zodat wij hen weer kunnen stimuleren om zich beter te voelen over zichzelf, maar ze kunnen in feite niet besluiten wie te zijn. En je broer bijvoorbeeld, het is manipulatie, hij zoekt - en hij zal ermee doorgaan tot hij iemand heeft die hem stimuleert. "Geef me iemand die me stimuleert dan voel ik me beter over mezelf" - wat voor verklaring is dat? Het is een verklaring van verslaving. Het is een verklaring van "ik ben verslaafd aan stimulatie - zonder stimulatie ben ik niets." Stimulatie is macht geven aan wat buiten je is om te bepalen wie je bent = dat is stimulatie. Als je een boek leest en je voelt je beter door het boek te lezen dan ben je gestimuleerd om dat te doen in overeenstemming met je programmering. Als je van muziek houdt - wat is werkelijk het punt met muziek? Wat is muziek? Muziek is stimulatie, daarom vind je alleen een bepaald soort muziek leuk. Wat doet muziek met de luisteraar = het stimuleert de luisteraar in een bepaalde ervaringstoestand - een innerlijke ervaring, wat een gestimuleerde ervaring is = je bent gestimuleerd. En in die stimulatie simuleer je. Je ervaart. Wat is een ervaring? Het is een simulatie aan de hand van een stimulatie. Het is niet echt, je ervaringen zijn nooit echt. Je ervaringen zijn een simulatie gebaseerd op je stimulatie - en in overeenstemming met de verhouding die bestaat in de relatie tussen de stimulatie en de simulatie, heb je je opgetogenheid, je ervaring in de zin van hoe je je voelt. Dus gevoel is nooit echt, want gevoel is gebaseerd op stimulatie en hoe je je stimulatie accepteert als je simulatie = het is nooit echt.

26 mei 2009
-Bernard Poolman-

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Interviews van de farm 73: het Fysieke Universum

2010-05-07T12:31:00.001-07:00

us, laten we 's kijken naar het fysieke universum: is het fysieke universum überhaupt nodig? Ik bedoel, iedereen wil naar de hemel en de hemel heeft geen fysiek universum - is het fysieke universum überhaupt nodig? Ik bedoel, waar kom je vandaan? - je komt van de Aarde, maar geef je werkelijk om de Aarde? - je hebt een fysiek lichaam - geef je er werkelijk om? Of... geef je alleen om het bewustzijnsysteem, je bewustzijn - je geweten? Hier lijkt een interessant probleem te zijn - hier, je... het is onmogelijk voor een mens om te bestaan als er geen fysiek universum was - het is onmogelijk voor je om gewaar te zijn als je geen fysiek lichaam had, in je huidige staat van gewaarzijn - dus daarom is het een onmisbaar deel van wie jij bent terwijl je deze woorden hoort. Dus, als het een onmisbaar deel is - een deel waar je niet zonder kunt = dan moet dat meer macht over jou hebben dan jij zelf over jezelf hebt, niet waar? Want als je dat deel wegneemt, dan ben je hier niet meer.

De vraag is dan: als gezond verstand en simpele deductie kunnen aantonen dat: het fysieke universum machtiger is dan jij, dan moet dat wel betekenen dat het fysieke universum 'God' is: de ware schepper. En kijk - alles wat je kunt creëren is afkomstig van: het fysieke universum - niets van wat je creëert is oorspronkelijk van jou zie maar, geen enkel ding, zelfs niet je kennis - het is allemaal gebaseerd op dingen die je met het fysieke universum gedaan hebt.

Dus als je nauwkeurig gaat kijken, zul je iets fascinerends merken: je kunt in feite uitwerken wat 'God' in dit alles is - 'God' is onvoorwaardelijk liefhebbend - wie is dat? Het fysieke universum. Je kunt niet bestaan zonder 'God" - wie is dat? Het fysieke universum. Dus, als je sterft, waar ga je dan heen? Je kunt niet naar 'God', want je verlaat het fysieke universum. Groot probleem, wat keert naar 'God' terug? Je lichaam - jij niet. Wie is dan uit de hemel gevallen? Moet jij wel zijn. Anders was je hier nooit geweest.

aarom kun je niet met het fysieke universum praten? Uit jezelf, wanneer je maar wilt? Het is hier - het... het is waar je van gemaakt bent, het is je schepper, de echte schepper - aantoonbaar - je kunt het op alle manieren aantonen. Geen enkel ding wat je ooit hebt gecreëerd als mens, heb je gecreëerd - met iets, iets oorspronkelijks - je moest altijd iets gebruiken van het fysieke universum - er is geen enkel ding in de schepping - dat wat genoemd wordt het menselijk bewustzijn - want de mens creëerde bewustzijn - er is geen enkel ding origineel - niets in deze wereld - het bewustzijn zoals het bestaat - als je in de dimensies van bewustzijn gaat - dat is allemaal fantasie wat je je verbeeldt - ook dat is echter niet origineel, want zelfs daarin gebruik je beelden en indrukken die je ergens in het fysieke universum kunt vinden in een poging om 'God' en heilig te zijn - maar ik bedoel: niets, maar dan ook niets wat je ooit hebt gedacht of gedaan is oorspronkelijk - en jij bent ook niet oorspronkelijk. Wat zou je vechten voor je uniek-zijn als je het niet eens kunt volhouden? Het is slechts een tijdelijke waan.

oor nu de test die voor de mens is geplaatst: zul je in staat zijn om elkaar gelijkelijk te geven? Zul je je naaste liefhebben als jezelf? Zul je voor elkaar doen wat het beste is voor allen? Zul je gelijk zijn?

Je kunt met het fysieke universum praten en het zal je vertellen dat dit is wat het zegt.

-Bernard Poolman-

1 maart 2010

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Praktische Richtlijn in het Proces

2010-05-03T14:49:00.001-07:00

ebruik de volgende richtlijn om te zien waar je je ergens in het proces bevindt en wat nog richting in je wereld moet krijgen.

1. Zie de mensheid als één lichaam. Jij en ieder mens zijn één cel en iedere cel vertegenwoordigt wat je jezelf hebt toegestaan te worden – en nu moet je jezelf helen.

2. Realiseer je, dat je eerst jezelf moet voorbereiden met gereedschappen om de heling tot stand te brengen. Die gereedschappen zijn Zelfvergeving van alle gemanifesteerde cellen en Zelfoprechtheid om te zorgen, dat je niet opnieuw – zelfs wanneer je het vergeet – een van de uitdrukkingen wordt van de cellen, die zich als mensen hebben gemanifesteerd. Daarvoor heb je je eigen wil nodig. Nu ben je klaar voor de volgende taak van Zelfsturende Zelfexpressie: eerst als Openbaring als leven onvoorwaardelijk in ieder moment; en vervolgens als de levenskracht die jou dwingt op te staan en iets tastbaars te doen, iets dat je in 3D kunt vastpakken in de dagen dat je in jezelf onderzoek doet.

Op die manier krijg je een idee wat eenheid en gelijkheid betekenen en op welke manier we voor deze wereld verantwoordelijk zijn.

3. Kijk, als je niets doet, blijf je slaaf en komt er iemand anders, een andere cel, naar je toe, die met kracht het masker van je gezicht aftrekt, met levenskracht.

4. Dus ik kan je aanraden om je levenskracht sterk te maken en met alle kracht alle delen van jezelf tot leven te dwingen – anders sterf je met de rest van je lichaam, waarna je opnieuw moet incarneren, wat 350 miljard jaar duurt om hier te komen om met hetzelfde probleem te worden geconfronteerd...

Vergeving is het geschenk dat je jezelf met kracht
moet overhandigen

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Praktische Richtlijn in het Proces

2010-05-03T14:34:00.001-07:00

ebruik de volgende richtlijn om te zien waar je je ergens in het proces bevindt en wat nog richting in je wereld moet krijgen.

1. Zie de mensheid als één lichaam. Jij en ieder mens zijn één cel en iedere cel vertegenwoordigt wat je jezelf hebt toegestaan te worden – en nu moet je jezelf helen.

Op die manier krijg je een idee wat eenheid en gelijkheid betekenen en op welke manier we voor deze wereld verantwoordelijk zijn.

3. Kijk, als je niets doet, blijf je slaaf en komt er iemand anders, een andere cel, naar je toe, die met kracht het masker van je gezicht aftrekt, met levenskracht.

Vergeving is het geschenk dat je jezelf met kracht moet overhandigen

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Interviews van de farm 6: bezetenheid en onderdrukking

2010-04-29T12:54:00.001-07:00

n essentie zijn demonen een hulp - geen bedreiging. Wat wordt aangetoond is precies hetzelfde als wat aangetoond is - begrijp wel dat bezetenheid door demonen in de matrix anders zal zijn. Dat zal een volledige bezetenheid zijn die in gevallen van 'totale bezetenheid' niet begeleid zal zijn. Het zal veel andere gevolgen hebben. Hierin is het punt hetzelfde voor iedereen, ga naar je zelfoprechte punten, wees zelfoprecht, en je weet dat wanneer gedachten in je opkomen dat je niet zelfoprecht bent, dat je je uitgangspunt niet voor elkaar hebt, dat je jezelf niet hebt vergeven voor alles waarvan je dacht dat het je overkwam, wat maakt dat je bent wie je bent of je hebt jezelf je verlangens om meer te zijn dan een ander niet vergeven. Ik bedoel een mensenwezen houdt zo weinig in, menselijke wezens zijn werkelijk minder functioneel dan een verdomde DVD speler, dezelfde shit herhaalt zich goddomme opnieuw en opnieuw en opnieuw alleen met andere plaatjes, ik bedoel je moet enorm je best doen om dit punt van je krakkemikkigheid als gedachtes niet te zien.

Zover zelfvergeven dat je alles verandert, verwijdert en stopt wat zich herhaaldelijk voordoet in jezelf - als iets zich herhaaldelijk voordoet en je vergeeft jezelf het punt niet, komt er een moment dat het punt verdwijnt uit je gedachten, het is niet langer een punt meer: je hebt 't onderdrukt. Wat betekent dat - je hebt 't nu fysiek gemaakt en het punt zal zich beginnen te manifesteren in je wereld. Als je het jezelf hebt vergeven dan heb je het duidelijk gestopt, zo werkt het voornamelijk. Wanneer de gebeurtenis zich dan voor doet, zie je wat je gedaan hebt, maar het is te laat. Als je je zelfoprechte punt niet herkent - en let wel, het is zelden een mooi punt, het is een tamelijk afschuwelijk ding en je wilt er niet over praten, je wilt er echt niet naar kijken - je beschouwt het als 'onuitspreekbaar'. Daarom zul je façades opstellen om jezelf beter te laten lijken dan je bent, begrijp alsjeblieft een ding - dat dit alles bekend is. De demon heeft nu alle gedachtepatronen en de angsten aangetoond, alle onderdrukte dingen die tevoorschijn komen maar deze dingen dringen niet eens tot het bewustzijn door.

Ze zijn al onderdrukt en dat betekent dat ze zich al in het leven afspelen. Dit gebeurt wanneer angst onderdrukt wordt. Het bevindt zich op een gemanifesteerd niveau in je fysiek en het bewustzijnsysteem als assistent, manifesteert het als jou. Naderhand, wanneer het voorbij is, zul je natuurlijk zeggen: 'mijn God, ik heb m'n lesje geleerd, dit doe ik nooit meer', maar dat is vast onwaarschijnlijk, je zult het waarschijnlijk weer doen. Totdat je op het punt komt waar je werkelijk naar jezelf begint te kijken - zal dit zich voortzetten. De manier waarop je jezelf stopt is d.m.v. zelfvergeving en door de zelfoprechte punten te zijn zodat je de stilte bent, de stilte van jezelf. Wanneer je creëert, ben je de bron van je creatie, wat uit je voortkomt is jij - het is niet iets wat bij je aangebracht is.

Als je al een zeker niveau van God-bewustzijn hebt gemanifesteerd, dan is het moeilijker omdat je in jouw optiek dingen begrijpt - want de ware betekenis van begrijpen is niet gebaseerd op kennis verkregen van anderen. Dat is niet begrijpen maar na apen. Je kunt daar onmogelijk een begrip door verkrijgen want je kunt niets wat in je aanwezig is vertrouwen. Je kunt geen enkel woord of definitie vertrouwen omdat je er niet bij was toen het in je geprogrammeerd werd - dus je weet niet wat er verdomme in je geprogrammeerd werd. Als je deze gelegenheid van onschuld aan de kant schuift, deze gelegenheid om te begrijpen dat wie je bent in feite onschuldig is omdat je werd geprogrammeerd en nu je dat weet en je zou niet in actie komen, dan ontzeg je jezelf het recht op onschuld. Ik stel voor dat iemand zoiets doms niet overweegt en toch zullen velen dat doen.

aak gebruik van de gelegenheid - die zich voor ieder slechts eenmaal aandient - want kijk eens hier, het is helder en eenvoudig. Jij bent het resultaat van de gedachten, ideeën, en invloeden van anderen. Daarvandaan heb je een idee over jezelf gecreëerd - wat je geldig probeert te maken. Daarom krijg je een gelegenheid, in de zin van 'onschuld' - want als je die niet aangrijpt dan is de onschuld niet langer geldig - want nu doe je het met opzet. Denk eraan dat dimensionaal gezien alle programma's verwijderd zijn. Wat overblijft is jijzelf - jij die jezelf onder ogen ziet. Wanneer het duidelijk is dat je hier doorheen gegaan bent - zul je met andere mensen werken waarbij je ten overstaan van hen hetzelfde punt onder ogen ziet: het punt van onschuld en van gelegenheid. Als het punt weg gaat dan is het zaak ieder een zelfde en gelijke gelegenheid te geven en hen te geven wat jou gegeven was - dan is het helder en simpel dat je als laatste gaat en het bij alle anderen ziet gebeuren terwijl jij dan moet wachten.

Je kunt je geen weg forceren door het bestaan als bewustzijnsysteem als ideeën van andere mensen. Dat is niet mogelijk. Je kunt het niet doen in onoprechtheid en bedrog. Dat is door het gehele bestaan heen bewezen voor de besten onder ons - de grootste meesters. Wees de dwaas die onschuldig ademt in elk moment en zuiver elke expressie en neem daarin alle leven in overweging, en overweeg zelfoprecht en deze zelfoprechtheid zal merkwaardig zijn. Er kan een punt komen waarop je dingen zult moeten doen die je nooit gedaan zou hebben omdat je ze als 'slecht' ziet - maar er kan zelfoprechtheid in zitten. Dus je moet echt zelfoprecht zijn in elk moment werkelijk op letten dat je je uitgangspunt helder krijgt en hen vergeven - je moeder, vader - de mensen die je wat 'aandeden': je moeder, je vader. Ze waren onschuldig - kom op - ze waren geprogrammeerd net als jij. Jij wilt nu dus absolutie maar je bent niet bereid om het iemand anders te geven? Verdomme, dat is onoprecht. Verwacht niet te krijgen wat je zelf niet bereid bent om te geven. Snap je? Het proces is echt simpel. Het zal echt ieders ware natuur beproeven en het is niet het fraaie spul en je moet er mee ophouden alsjeblieft. Denk eraan dat zelfs in je voorgeprogrammeerdheid, even een ander perspectief - dat wat er voorgeprogrammeerd werd was je aard. Maar natuurlijk is er een punt wat we kunnen gebruiken en wat werkt. Dus dit hebben we al gedaan en het werkt.

-Bernard Poolman-
14 januari 2009

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Interviews van de farm 15: de echte God die ziekte creëert

2010-04-29T12:47:00.001-07:00

…Hij staat aan. Stilte, geen beweging meer. Stilte geen beweging. O God, nou blaffen de honden. Denk eraan elk woord te vertalen plus de blaffen - blaf, blaf, blaf ...blaf, blaf, blaf = voor authenticiteit…

ké, we hadden dus een zeer interessante trip naar de stad vandaag. Ik hoorde deze morgen door de ethers van het huis vloeien dat iemand op zoek was naar hoestsiroop. Dus - ik zei niets, aanvankelijk - en uiteindelijk zei ik: weet je - moet je kuchen? En Darryl zegt: "ja, weet je, het...ik denk dat het van de jongens in de opname studio komt, al twee dagen opnemen en roken". Ik zeg: "Oh - goed gedaan, je hebt echt jezelf ziek gemaakt" Nou - hoe werkt dat?

Je hebt drie bewustzijnsystemen: je bewustzijn, je onderbewuste en je onbewuste. Laten we beginnen met het onbewuste: het onbewuste is een en gelijk met het Verenigd Veld. Het werkt als volgt: het houdt alles in wat bestaat maar het is geprogrammeerd. Vanuit het onbewuste komen je gedachten aan. Als je jezelf voldoende kunt afremmen - zul je merken dat de gedachte aankomt, zo ongeveer, net of - vanuit jouw gezichtspunt - net of hij uit het donker achter jou vandaan komt. Oké - dat donker waar de gedachte uit vandaan komt is - wat je verstaat onder het Verenigd Veld. Maar - dat kun je niet zien, want het bestaat overal: "til een steen op en ik ben daar, splijt een stuk hout en ik ben daar" - dat: "ik ben wat ik ben", dat is het Verenigd Veld. Dat "ik ben" is het punt van doel - de reden voor mijn bestaan - dat is ingeprogrammeerd en het wordt actief door impuls stimulatie, elektrische impuls en dat wordt gedaan... we doen het voor elkaar, en we doen het voor onszelf en voor de omgeving, ofwel door - bedenk dat wanneer je een beeld ziet dit wordt omgezet in elektrische stimulatie impulsen, hetzelfde wanneer je iets aanraakt, wanneer je voelt, wanneer je hoort - alles wordt omgezet in elektriciteit die het systeem stimuleert of impulsen geeft om met een programma te komen dat geprogrammeerd is.

Nou als je ... bijvoorbeeld - soms zul je merken dat een enkele gedachte een hele ervaring zal stimuleren, of, en een onmiddellijk effect heeft zoals dat je, hier, iemand ziet niezen - als je vooropgezet bent, voorgeprogrammeerd om ziek te worden van enkel het zien - dan wordt je ziek van alleen al het zien = jij bent de stimulans waardoor je ziek wordt - oké.

Dit is... wat specifiek met je gedaan is om je te naaien, ik bedoel - het was zo geprogrammeerd, zodat je nooit iets wat je doet kunt vertrouwen. Zodat je wat je ook doet het niet kan vertrouwen, want plotseling zal zich een gedachte voordoen en voor je het weet ga je, je kunt tienduizend keer denken aan het buurmeisje, er gebeurt niets = want het buurmeisje is niet geprogrammeerd om je partner te zijn.

Degene die geprogrammeerd is om je partner te zijn of degene met wie je verondersteld wordt naar bed te gaan of een one-night-stand te hebben = dat is allemaal geprogrammeerd, zelfs je one-night-stands: je aanrakingen, de woorden die je gebruikt - werkelijk elk ding is een voorgeprogrammeerde stimulans, het loopt tussen het onbewuste, het onderbewuste en het bewustzijn.

In het onderbewuste heb je je persoonlijkheidsontwerpen - daar heb je een beetje vrijheid in: je kunt variaties op het ontwerp ontwerpen, want uiteindelijk = het eigenlijke ontwerp van je persoonlijkheid, wordt geregeld door het onbewuste systeem, door elektrisch impulseren wat optreedt in momenten - wat je zou noemen: 'nu' - iets gebeurt nu - niet hier - er is... het 'nu' van het Verenigd Veld, is niet werkelijk aanwezigheid - het is voorgeprogrammeerde aanwezigheid.

Het (het nu) bestaat als de samenklontering van al het verleden, alle toekomst en al het heden, alle geleefde levens en alle nog te leven levens = het bestaat allemaal in jou, en wel nu: als jou en in jou, in de vorm van het fysieke en als het Verenigd Veld. En alles is druk in beweging volgens een geprogrammeerde opeenvolging van stimulansen, elektrische impulsering, magnetische impulsering - hoe je het ook wil noemen = alles - gestimuleerd door de verschillende zintuigen die de dragers zijn van de elektrische impulsen.

Je gedachten, dus - wanneer je hem hebt en hij komt op - is 't ofwel, als het een enkele gedachte is - zul je merken dat het gewoonlijk ofwel de waarde heeft van ofwel een indruk of de waarde van een actie, of de waarde van een plotselinge realisatie waardoor je plotseling het gevoel hebt dat je meer weet, wat betekent dat een ander deel van je kennisbasis die voorgeprogrammeerd is, open gaat en het brengt je in je nieuwe ervaring, die dan: 'O... zo... goed, cool' - zodat je kunt geloven dat je zelf tot die realisatie bent gekomen.

Bijvoorbeeld: wat is het? het gaat om acceptatie. Als je ernaar kijkt in het Christendom dan is het heel duidelijk zichtbaar hoe het werkt in het Christendom, want: 'Jezus moet worden geaccepteerd als je redder' - ik bedoel, het punt is er, het komt in je op, je begint ernaar te kijken, de stimulans doet z'n werk, en plotseling heb je een ervaring. De ervaring wordt ofwel aangedreven door gedachte, door een visuele indruk, gezichtspunten - wat er ook maar in het programma klaar staat - ze zijn niet hetzelfde voor iedereen, iedereen is zeg maar uniek - vervolgens stel je je open voor een ervaring die je voelt, wat energie is - komt uit je eigen programma, het ligt al opgeslagen, de energie - dan, in overeenstemming daarmee aanvaard je Jezus als je redder, het hele geval opent het volgende level - het is net als een spel spelen op... hoe noemen we die...op, op, op, op

Darryl: Playstation

Bernard; Playstation - waar je door verschillende levels gaat tot je de jackpot hebt, want het hele ontwerp is net als een game, een casino. Maar er zat een bedoeling achter: de bedoeling om je voor eeuwig te verslaven aan dit soort, dit type ervaringen zodat je 'God' kunt aanvaarden als 'meer dan jij'. Zodat het hele punt 'het beeld en de gelijkenis van God', het gelijkheidspunt - kan worden afgedaan en verdraaid = wat ook gebeurd is.

Nou - als we naar je onderbewuste gaan in de zin van persoonlijkheidsontwerpen - deze, dan zul je ontdekken dat ze zullen afhangen van je omgeving = altijd. Je zult een bepaald soort persoonlijkheid zijn - afhankelijk van de omgeving waarin je bent, en op bepaalde momenten zul je... zul je, zullen er stimulansen zijn in je omgeving die aangeven dat je nu klaar bent met dit spel - je moet naar een ander gaan, en je zult merken opeens, dat je iets niet meer kunt. Bijvoorbeeld: je hebt een relatie voor je neus, en je kunt er niet aan deelnemen. Je kunt 't gewoon niet. Je bent bijvoorbeeld... of, je had er gewoon genoeg van, en je wilde er gewoonweg uitstappen, en je doet het gewoon - je doet het op dat moment: dat is dan wanneer je specifiek geïmpulseerd wordt om van omgeving te veranderen, en dan ga je in de volgende fase van je ervaring. Het mag duidelijk zijn dat vanuit jouw gezichtspunt, jij gelooft dat het keuze is = kijk er nog eens naar: het is altijd iets dat een impuls volgt. Het volgt op een opbouw van energie. Het volgt op iets - het is nooit jij - die leiding geeft aan de situatie. Het is nooit jij - nooit maak je werkelijk een keuze. De keuze is al van te voren gemaakt = in je voorprogrammering. Je volgt eenvoudigweg en je kunt er niks aan veranderen, je hebt geen idee waar je moet beginnen te kijken, om te zien wat er verdomme aan de hand is – oké.

Nou - dit volgt allemaal - relatielijnen, symbolen, het volgt resonanties - het zendt een signaal uit. Je lijkt verdomme net een radiozender die signalen uitzendt. Het kan gebeuren dat je op straat loopt, op de stoep en iemand anders loopt je voorbij en je bent met een gedachte bezig = die gedachte straalt van je uit, en stimuleert een persoon die je totaal niet kent en die langs je loopt maar die onmiddellijk een inzicht heeft - een ander programma dat begint - en die persoon gaat daar mee verder = en deze dacht dan dat hij een Goddelijke Ingeving had. Terwijl het niets anders was dan? Een energie impuls die een volgende laag van ervaring ontsloot, die geprogrammeerd was - en daar loop je dan in = je loopt altijd je leven binnen. Je leven is altijd voor je geprepareerd - kijk zelf: je ontwerpt nooit je eigen leven, en zo komt het dat = zodra je je eigen leven moet ontwerpen - dat je hard wegloopt - je zult altijd kijken waar je erin kan lopen, waar het al voor je klaar ligt. Als je het zelf moet doen, zul je merken dat het je absoluut onmogelijk is om werkelijk je eigen leven te ontwerpen en je loopt gewoon vast. Kijk altijd naar de punten waar alles is om jou te steunen. Ik bedoel - mensenwezens, ze zijn geprogrammeerd om werkelijk totaal nooit gewaar te zijn.

Nou - wat interessanter is, dat je hebt - als je bijvoorbeeld kijkt in je bewustzijn: je bewustzijn is van nature re-agerend. Als je loopt te denken - ik bedoel, er komen gewoon gedachtes in je op, wat gewoon een signaal is wat je uitzendt in je omgeving. Nou kom je bij een gebeurtenis, iemand... kijk: onmiddellijk raak je in een energieke staat, en onmiddellijk neem je een bepaald symbool aan, dat wil zeggen een bepaalde houding - die een symbool is - en je beeldt een bepaald punt uit, en dat zet je neer, en dat is voorgeprogrammeerd, want je hebt het niet gecreëerd = je bent erin gestapt. En je zult spreken, en de woorden die komen zijn niet jouw woorden = ze zijn voorgeprogrammeerd, je hebt ze niet bedacht - ik bedoel, je zult spreken en ze zijn reagerend van aard. Daarom ook - zul je bijvoorbeeld ontdekken - zul je vaak zitten te malen over iets wat je wilt doen, maar als het erop aan komt = zeg je het tegenovergestelde, want je bent geprogrammeerd om het tegenovergestelde te zeggen. Ik bedoel - het maakt niet uit wat je denkt: je programmering zal het altijd winnen.

Nou - wat nog interessanter is - niet alle gedachtes die je hebt leiden ergens toe. Die gedachtes die geen betekenis hebben voor je omgeving, of... en voor jezelf en dergelijke - die gaan in je lichaam zitten. Daarom verandert het lichaam met de jaren, omdat je de gedachten begint op te slaan. En alle gedachten die ongebruikt zijn - gaan in je: VET, (FAT: File Allocation Tables), je cellulitis - en dergelijke - de verschillende mogelijkheden waar het in je lichaam opgeborgen is = eenvoudig als informatie die praktisch nergens toe dient - zeer zelden ergens toe leidt. En - naarmate je ouder wordt, gebeurt dat automatisch = dat was een van de manieren om het fysieke te ontwerpen op die manier, dat het praktisch zoiets als een demonisch bezeten informatiecentrum wordt - naarmate je ouder wordt. En om ervoor te zorgen dat je AAAAAAAAAAAAALLE vertrouwen in jezelf verliest, en dat je je uiteindelijk overgeeft aan de leeftijd - en begint te geloven dat: het zo moet zijn, en dat dit de manier is waarop je je leven moet slijten.

Dus ongelukkig genoeg = is alles wat je doet: verklaarbaar.

Ongelukkig genoeg = is alles wat je doet = niet jij.

Met de Structurele Resonantie in het bijzonder - zullen we ons bezig houden met het deprogrammeren van al deze dingen, wat fascinerende dingen met zich meebrengen zal, want, ik bedoel - je moet goed begrijpen dat: ieder mens een uniek programma heeft dat zich afspeelt. Niet alles is precies hetzelfde - daarom zullen we aanvankelijk deprogrammeren, totdat je het fysieke hebt als een stabiele ondersteuning om ieder punt afzonderlijk te beoordelen. Dus - wat betreft je zelfvergeving bijvoorbeeld - als je eens een punt bekijkt waar specifiek een les in zit over: beoordelen, of de gedachte waar je mee te maken hebt een... is het onbewust, onderbewust of bewust - het punt waar je mee te maken hebt - en wat is de aard ervan: zendt het uit? Is het voor iemand anders - oftewel, om een ander wezen te stimuleren, stimuleert het jou, is het bedoeld voor het vet, om opgeslagen te worden? Ik bedoel - de verschillende niveaus vaststellen waar deze gedachte mee te maken krijgt, en daarmee in overeenstemming kun je de gedachte vasthouden en vergeven en wissen. Oké - je wilt de gedachte zover krijgen dat hij niet meer opduikt.

Als ik nu kijk waar ik ben in dit stadium = er duikt niets meer op. Ik bedoel, het is net als het donker; cool, adem, donker - er komt niets in me op. Dus mijn fysiek, dat wil zeggen het Verenigd Veld, oftewel het onbewuste, of ook 'wie ik ben als alles': is nu schoon - er komt niets in op.

Ik kan een punt behandelen, specifiek als het hier is en zodoende kan ik direct op je ingaan. Zodoende kan ik zien wat er gebeurt als je tegen me praat - ik kan zien waar je probleem vandaan komt, en ik kan bij je komen zitten en het je uitleggen; gedetailleerd hoe het werkt. En ik draag zulke informatie niet bij me = dat is niet nodig. Snap je? Je... ik bedoel - zodra je kennis bij je moet dragen - draag je een programma bij je. Dat programma gaat met je klooien. Oké? Daarom - je kunt tegen een persoon praten, als je niet geprogrammeerd bent om de persoon in feite te stimuleren om je te horen, en die persoon is niet geprogrammeerd om gestimuleerd te worden of om je te horen = dan zal er geen gesprek zijn, en je bereikt niks.

Nou, om een geprogrammeerd systeem in mekaar te laten storten - is een enorm trauma nodig. We hebben voorgesteld om die weg alleen te nemen als laatste redmiddel. Daarom zullen we de Structurele Resonantie gebruiken, om - door gezond verstand - onszelf te deprogrammeren, en zoveel anderen als mogelijk te assisteren om hetzelfde te doen. Daarom duurt het een aantal jaar = het is uitgebreid. Ik bedoel - je hebt te maken, hier, met al je levens - samengebald in wat je noemt: het nu. En luister naar me: het nu is de aller grootste misleiding die er ooit is gecreëerd. De illusie van het nu. Want: het is het samenraapsel van alles wat je ooit geweest bent - alle leugens, alle programma's = niets echts. Op het moment dat je sterft, in het nu - eindig je in het hiernamaals als niets. Je moet opnieuw beginnen. Want, ik bedoel - je hebt niets. Alles wat er overblijft is: heel, heel weinig van jezelf. Want tenslotte - uiteindelijk: bepaalt - wie je bent - wat je doet. Je zult in het hiernamaals niet anders zijn dan wat je in dit leven bent. Want, het is altijd gelijk = de wet van balans bepaalt alles. Dit is wat iedereen in de greep houdt.

We zullen later bespreken hoe je beweging in je Structurele Resonantie krijgt, hoe je dingen in beweging krijgt en werkelijk kunt veranderen. We doorlopen eerst deze programma's van werken met de Structurele Resonantie. Maar, in deze fase, gaat het erom je gewoon een idee te geven - bijvoorbeeld met de griep: ik bedoel, als die gedachte opkomt, kijk = je hebt zulke ervaringen gehad; dat je kort daarna ziek was. Het (de griep) is geen virus. Jij hebt het gecreëerd, je bent ontworpen om dat te doen. Hoe het eruit ziet - is fascinerend - in het fysieke lichaam volgt het ontwerp van het systeem zeer specifieke meetkundige vormen, en als het geluid door je heen beweegt, dan doet het dat in meetkundige vormen. En dan wanneer het, wanneer jij in jouw ontwerp een bepaalde vorm hebt die past, dan is 't als - het binnenkomende geluid past daarop als een sleutel. Het activeert het programma en jij hebt de griep. Werkelijk, fascinerend. Oké - dus realiseer je alsjeblieft - er zijn virussen, maar die zijn niet noodzakelijkerwijs de oorzaak. In veel gevallen creëer je in feite het virus in je lichaam door het samengaan van allerlei soorten signaturen van allerlei mensenwezens = van het fysieke. Het fysieke doet dit allemaal. Het fysieke. Niet je bewustzijnsysteem. Niet de woorden die je kent. Niet de taal die je spreekt = niets daarvan heeft met het fysieke te maken - voor wat betreft het leidende punt.

Deze dingen word je je niet gewaar, totaal niet.

Oké - dat is het.

-Bernard Poolman-
2 juli 2009

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Interviews van de farm 15: de echte God creëert ziekte

2010-04-29T05:19:00.001-07:00

Darryl: Playstation

Dus ongelukkig genoeg = is alles wat je doet: verklaarbaar.

Ongelukkig genoeg = is alles wat je doet = niet jij.

ieder mens een uniek programma heeft dat zich afspeelt. Niet alles is precies hetzelfde - daarom zullen we aanvankelijk deprogrammeren, totdat je het fysieke hebt als een stabiele ondersteuning om ieder punt afzonderlijk te beoordelen. Dus - wat betreft je zelfvergeving bijvoorbeeld - als je eens een punt bekijkt waar specifiek een les in zit over: beoordelen, of de gedachte waar je mee te maken hebt een... is het onbewust, onderbewust of bewust - het punt waar je mee te maken hebt - en wat is de aard ervan: zendt het uit? Is het voor iemand anders - oftewel, om een ander wezen te stimuleren, stimuleert het jou, is het bedoeld voor het vet, om opgeslagen te worden? Ik bedoel - de verschillende niveaus vaststellen waar deze gedachte mee te maken krijgt, en daarmee in overeenstemming kun je de gedachte vasthouden en vergeven en wissen. Oké - je wilt de gedachte zover krijgen dat hij niet meer opduikt.

Deze dingen word je je niet gewaar, totaal niet.

Oké - dat is het.

-Bernard Poolman-
2 juli 2009

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

We zijn Batterijen voor de Matrix

2010-04-20T03:51:00.001-07:00

We creëren onze werkelijkheden op basis van onze gedachtes, en voortdurend versterken we ze in een vicieuze cirkel, die wordt tot "hoe we denken dat" ons aller leven is.... Bovendien, wordt deze "zelfbouw realiteit" voortdurend bevestigd en "leven ingeblazen" door constante interactie met anderen, zodat ieder niets anders is dan een klein radertje in deze gigantische machine die we "leven op aarde" noemen, maar die beter "machine op aarde" of simpelweg "MAYA/MATRIX" genoemd kan worden. Met andere woorden, onze gedachten LEVEREN DE ENERGIE WAARDOOR DE MATRIX BESTAAT (herinner je wanneer Morpheus aan Nero de echte wereld laat zien en zegt dat mensen "gezaaid" worden om batterijen voor de matrix te worden?)

Dus, het uitgangspunt voor een praktische oplossing om op te houden "batterijen voor de matrix" te zijn, zou kunnen zijn:

FASE 1 - je realiseren dat gedachten "onze" waargenomen realiteit creëren

1) neem niets als vanzelfsprekend: begin ons persoonlijke experiment om voor onszelf te zien hoe het er werkelijk aan toe gaat. We kunnen het "gedachten experiment" noemen en wijdt er een halve dag aan.

2) Het eerste wat we doen is onze gedachtes bezien alsof ze los van ons staan. Begin ze te observeren en kijk hoe het gaat alsof je naar een film kijkt op TV.

3) Observeer hoe de gedachten gevoelens en emoties oproepen (voel ze in je buik), en dan de woorden die we spreken en dan onze daden.

4) Observeer hoe de woorden die we spreken en ons gedrag gedachten en gedragingen oproepen bij de mensen met wie we communiceren.

5) Observeer hoe de woorden en het gedrag van andere mensen "onze" gedachten en vervolgens "onze" emoties en gevoelens oproepen (let op je buik) en dan "onze" woorden en dan "ons" gedrag.

6) Observeer hoe de media onze gedachten oproepen en vervolgens etc. etc.

7) Observeer hoe reclame onze gedachten oproept en vervolgens etc.etc.

8) Observeer hoe religie onze gedachten oproept en vervolgens etc. etc.

9) Observeer hoe geld onze gedachten oproept en vervolgens etc. etc.

10)Observeer hoe mode onze gedachten oproept en vervolgens onze gevoelens en emoties etc. etc.

11)Observeer hoe muziek onze gedachten oproept en vervolgens etc. etc.

12)Observeer hoe de autoriteiten (regering, politiek, bureaucratie) onze gedachten oproepen en vervolgens etc. etc.

13)Als het experiment voltooid is, schrijf of type je indrukken.

14)Als dit experiment je ervan overtuigd heeft dat het waar is (omdat je het ervaren hebt) dan kun je naar FASE 2 doorgaan.

FASE 2 - je verbinding met de matrix verbreken

1) wanneer een gedachte in je opkomt, ken die dan niet het label: "mijn gedachte" toe. Definiëer hem als "een gedachte die door mijn hoofd gaat".

2) Bestudeer de gedachtes die door je hoofd gaan alsof je een documentaire maker bent van National Geografic die dieren bestudeert in het Amazone regenwoud.

3) Als je eenmaal redelijk bedreven bent in het bestuderen van je gedachtes, dan ben je in staat om te merken wanneer een gedachte arriveert in je hoofd.

4) Wanneer je de gedachte voelt komen - creëer je eigen techniek of gebruik "Osho's moment managing" techniek http://www.youtube.com/watch?v=HI3qyItvmLA om de gedachte te stoppen en daarmee de woorden en je gedrag die eruit voortkomen. Met andere woorden, wees je bewust van het feit dat je PRECIES OP DAT MOMENT MEESTER BENT OVER JE GEDACHTE EN NIET ANDERSOM. Nu BEN JIJ DE BAAS! JE KUNT BESLUITEN OM DE UITLOKKER (van gevoelens en emoties, woorden en daden) te stoppen, om het mechanisme te stoppen, om de verslaving te stoppen.

5) Creëer een trainingsprogramma voor je gedachtenleven van tenminste 21 dagen, waarin je je zo min mogelijk blootstelt aan media, met name TV.

7) Vergeef jezelf elke keer dat een gedachte automatisch een handeling teweeg bracht die jou niet ondersteunt in wie je werkelijk bent.

8) Veel plezier ermee!

9) Deel je proces met alle mensen op het forum.

10)Deel je proces met alle mensen van de hele wereld zodat we met z'n allen de matrix kunnen naaien!!!!!!!!!!!

Andrea, 2007

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Interviews van de farm 7: Het Einde van Zelf-Gewaarzijn –deel2-

2010-04-17T05:06:00.001-07:00

Daarom zeggen we bij Desteni:
Zelf-vergeving, om jezelf te vergeven dat je het gewaagd hebt Leven te ontkennen. Voor alle manieren waarop je dat gedaan hebt - moet je jezelf vergeven.
Want alleen jij kunt dat doen, want jij weet waar je het doet in gedachten, woorden en daden. Jij weet waar je een ander ontkent, Leven, gelijk aan jou; waar je een ander veroordeelt, beschuldigt, waar je jezelf beschouwt als meer of minder.
Jij kent alle punten waar je onoprecht bent in jezelf en jezelf ontkent en al het andere: Leven.
Je zult geen toegang tot Leven verkrijgen tenzij je in alle opzichten gelijk wordt aan Leven, en je in alles gelijkelijk Leven herkent, en dat bewezen is dat dat je geleefde expressie is.
Je zult totaal geen toegang verkrijgen. Je zult simpelweg je bestaan uitleven, sterven, alles vergeten en opnieuw beginnen. Wat betekent dat je nooit hebt bestaan.
Vandaar dat je als je sterft: alles vergeet.
Duidelijk is dat voorheen, toen de ziel-constructie bestond... wat was de ziel-constructie?
Het was een poging om jezelf nog verder te bedriegen en te proberen je levens te herinneren, omdat je klaarblijkelijk geloofde dat je levens echt waren. Maar, je moest het opslaan, en in de Akasha kronieken plaatsen - want je kon het je niet herinneren.
Wat betekent...? Herinnering is deel van een systeem. We hebben het gemanifesteerd als een computer, en we hebben het gemanifesteerd als… technologie, geheugensystemen; waarom doen we dat? Omdat we niet kunnen herinneren. We proberen ons te herinneren wat het is dat we zijn.
Leven is geen herinnering. Leven is feitelijk altijd HIER.
Maar Leven zal geen toegang geven aan misbruikers, gebruikers vanuit eigenbelang, gebruikers en misbruikers vanuit zelf-gewaarzijn; waarbij gewaarzijn meer is geworden dan Leven.
Dus, Leven-gewaarzijn, heeft in feite, nooit bestaan.
We hebben dat terug in de tijd onderzocht, door ontelbare eonen; Leven-gewaarzijn heeft nooit bestaan. We hebben keer op keer hetzelfde gedaan. We vonden een veelheid aan dimensies, die allemaal hetzelfde bezig waren.
Wat gebeurt hier op Aarde, in verscheidene dimensies?
Aarde, als een gemanifesteerde dimensie die alles samen brengt in het principe van een feitelijke ervaring in ruimte en tijd - is duidelijk de grondleggings fase van wat je kunt noemen: het ontluiken van Leven als Leven-gewaarzijn.
Dat is waarom de Aarde bestaat: de Aarde is het oog van de naald waar iedereen doorheen gaat, om daadwerkelijk onder ogen te zien wat men zichzelf heeft toegestaan te worden als zelf-gewaarzijn. En waar alle zelf-gewaarzijn voor altijd zal worden vernietigd, totdat al dat over blijft is Gelijk Leven in elk een en dat wordt herkend, bewezen, in elke ademhaling voor eeuwig.

Darryl: ik zou zeggen dat mensen werkelijk...Ik betrapte mezelf erop dat ik besta vanuit mijn gezichtspunt, mijn optiek en dat dan uitleef...je weet wel, ik geloof niet in politiek, want politiek is waardeloos - dus ik doe er niet aan mee.

Bernard: je zult aan alles mee moeten doen, want je kunt geen richting geven aan dat waar je je van afzondert. Je moet verantwoordelijkheid nemen voor alles wat hier is: het geldsysteem, het politieke systeem, het oorlogssyteem, het onderwijssysteem - je moet erin opstaan, het eigen maken, en richting geven. Zorg ervoor dat het uitgangspunt Leven-gewaarzijn wordt; niet zelf-gewaarzijn, geen geprogrammeerde realiteit - maar de verwerkelijking van Leven in expressie.
Rekening houdend met, rekening houdend met alle expressies als het uitgangspunt erin als Leven: dier, plant, met alles moet rekening gehouden worden - Een en Gelijk. Anders zal Leven je geen toegang verlenen tot wat werkelijk Hier is.
Herinner je dat het hier dat hier is, het 'hier-bewustzijn' is. Het is 'het hier' van de geprogrammeerde realiteit. Je zult eerst gelijk moeten staan als het in zelf-oprechtheid om in staat te zijn het te laten gaan. Het zal niet gewoon weggaan omdat je ermee stopt.
Je moet jezelf stoppen in de vorm van wat je geworden bent als entiteit genaamd 'bewustzijn'. Want bewustzijn is waar je jezelf hebt gecreëerd in een systeem, het is een reflectie van jezelf.
De wereld is een reflectie van wat er omgaat in elk mensenwezen, van wie je gelooft dat je bent. Niets van dit alles is werkelijk - alles ervan zal ophouden.
Het is niet 'erg' dat het ophoudt. Angst is niet nodig. Het is simpelweg het EINDE van onze ILLUSIE, ons waanidee, genaamd 'zelf-gewaarzijn, genaamd 'bewustzijn'. Hier is gezond verstand vereist, om de eenvoud van het principe in aanmerking te nemen: dat Leven gelijk is in alles. En daarom - is Leven Een.
En dat alles wat we doen, dit principe als uitgangspunt moet hebben. Als dit het principe is waarmee iedereen leeft, dan zal onze realiteit, alles wat we ooit gedaan hebben: Veranderen.
Als we dit doen, zal bewustzijn verdwijnen. Onze realiteit zoals die nu bestaat zal veranderen en Leven geeft ons toegang tot wat Leven werkelijk is: we hebben geen idee wat er mogelijk is.
En we krijgen het niet te zien, tenzij we bewezen hebben Zelf-oprecht uitdrukking te geven aan Leven als elke ademhaling hier, alle leven in aanmerking nemend, gelijkelijk, overal, in het hele bestaan, hemel en Aarde. Daarvoor is de hemel nu op Aarde. In werkelijkheid, in bewustzijn, op dezelfde manier in de val, zoals elke mens in de val zit. Om dit ene punt in aanmerking te nemen:
wat is gelijk Leven?
En waarom misbruik ik mezelf, als elkaar.
Begrijp dat, aangezien Leven gelijk is in elk wezen - jij mij bent en ik jou. We zijn verantwoordelijk voor elkaar. Deze verantwoordelijkheid moet worden herkend. Je kunt niet toestaan dat iemand sterft in een oorlog, of in hongersnood, of in een systeem enkel omdat hij niet gehoorzaamd heeft aan de regels van bewustzijn, of de regels van eigenbelang en zelf-gewaarzijn. Dat moet je ook stoppen, want jij bent het die het doet, er is geen excuus... En daarmee in overeenstemming hebben we hier de HEL.
Wat is de hel?
Hel bestaat als die punten die we toegestaan hebben werkelijkheid te worden vanuit onze ervaringsoptiek, omdat we het principe dat Leven gelijk is in allen hebben ontkend. We hebben eenheid misbruikt in de naam van bewustzijn, en in de naam van succes, en in de naam van ons 'zelf-gewaarzijn', ons grotere 'ascenderende zelf'. Waar ga je verdomme je kont heen zenden? (ascending - ass sending)
Waar je ook heen gaat, je zult een ding onder ogen gaan zien: je hebt de realisatie ontkend, het principe dat Leven gelijk is in allen, en je hebt jezelf ontzegd op te staan, en op te staan als Leven voor iedereen.
Er is GEEN EXCUUS.
Ik stel voor dat men in overweging neemt om zichzelf te vergeven voor elk punt waar men zichzelf het inzicht onthouden heeft, de realisatie, het gezond verstand dat Leven Gelijk is in iedereen.
Hiervoor is vergeving een hulpmiddel omdat je jezelf daarin bevrijdt van je waan.
Alleen jij bent verantwoordelijk voor jezelf. Hierin kun je jezelf testen in je daden, dat je Zelf-oprecht bent en dat je werkelijk, Leven Gelijk herkent in alles, in elke enkele ademhaling.
Dit is het punt van Zelf-oprechtheid.
Dit vraagt om gezond verstand, ik bedoel: ben ik bereid om te bestaan in elke vorm, gelijk in uitdrukking als Leven? Maakt niet uit waar die bestaat. Ben ik bereid om het slachtdier te zijn dat gehouden wordt in een veehouderij. Ben ik bereid mezelf gelijk aan die expressie te herkennen? Is dat wie ik ben? Ben ik bereid dat te accepteren als mijn uitdrukking van Leven? Of stop ik dit misbruik van mezelf in andere vormen? Weten we waar het ons zal brengen? Duidelijk van niet! We hebben deze weg nog nooit bewandeld, anders waren we niet waar we nu zijn.
Dat is logisch.
Dus daarom moeten we, moet iemand gezond verstand ontwikkelen en het Pad van de Hel gaan; de Hel die we al hebben gecreëerd. Die gaat niet weg, we zullen hem moeten stoppen in de vorm van onszelf, gelijk en een met Leven. Er is geen andere manier. Er is geen andere manier dan onder ogen te zien wat we hebben toegestaan. Opdat we ons aldus mogen herinneren, in eeuwigheid, wat het betekent om Leven te ontkennen. En in de diepte van onze wanhoop en pijn, als de Hel losbreekt, laten we ons dan herinneren: dit deden we onszelf aan.
En tenzij we stand houden in elke ademhaling, Gelijk aan Leven, voor allen, in naam van diegenen die nog niet in staat zijn zichzelf staande te houden, tot ook zij stand kunnen houden.... als we dat niet doen, dan zullen we gewoonweg nooit werkelijk zijn.
Alles wat we ooit zullen doen, zal niet werkelijk zijn. Ons zelfgewaarzijn zal gewoon verdwijnen met de dood.
Dit is zelfrealisatie:
je te realiseren wat het is om werkelijk te zijn als Leven, Gelijk in Allen als Een. Dit is Eenheid en Gelijkheid. Dit is de bestemming van het universum.
Dit is het einde van geld zoals we het kennen, het is het einde van onderwijs zoals we het kennen, het einde van regering zoals we dat kennen, het is het eind van oorlog, het eind van religie, het eind van dominantie, het eind van manipulatie, het eind van misbruik...
...want dat alles werd gedaan vanuit zelfgewaarzijn als onze poging om elkaar onder controle te houden en tegen elkaar te beschermen. Maar niets van dat alles is zelfs maar werkelijk, want niets daarvan is in Leven geworteld. Dit alles is gebaseerd op geprogrammeerde realiteiten, gebaseerd op ideeën en concepten van de persoonlijkheid.
Dit alles kan niet eens de dood overstijgen. Het is waardeloos.
Me dunkt dat dit volstaat voor het moment.

Darryl: OK, voortreffelijk.

-Bernard Poolman-
23 januari 2009

Interviews van de farm 77 - De wederkomst van Jezus als Communist

2010-04-11T11:32:00.001-07:00

ealiseer je dat een punt van Gelijkheid nodig zal zijn. Jij zal moeten weggeven wat je bezit zodat Iedereen kan bezitten. Want wanneer Iedereen heeft, verandert de Wereld. Jullie hebben allemaal gehoopt op deze grote verandering, zonder met gezond verstand te kijken wat er zal moeten gebeuren om de wereld te veranderen. Trouwens als Jezus morgen komt en hij zegt tegen jou: "Oké, jullie zijn allemaal de ‘kinderen van God’, dus jullie zijn Allemaal Gelijk, dus Alles behoort aan Allen" - dan is Jezus een verdomde communist.

Maar is dat niet wat Jezus zei? Hij zei: “Geef al je bezittingen weg en volg mij". Ik zie geen enkele Christen dat doen. Hij zei: "Jullie zijn Allemaal de Kinderen van God" - Ik zie niet dat iemand dat herkend. Ik bedoel, alles wat Jezus ooit zei was Gelijkheid- Gelijkheid- Gelijkheid.

Wat was het uitgangspunt van Buddha’s leven? Wat gaf hij op? Hij gaf Alles op om gelijk te staan aan de mensen. Heb je nooit de filosofen bestudeerd?

Oh, ja - dat is waar ook, je hebt het nog nooit Geleefd…

-Bernard Poolman- 11 januari 2010

lees meer op DesteniNL en Desteni Universe

Interviews van de farm 7: het einde van Zelf-Gewaarzijn

2010-04-09T01:36:00.001-07:00

door Bernard Poolman

23 januari 2009

Bernard: OK, laten we een praatje maken over een praatje over een praatje over... het einde van zelf-gewaarzijn.

Laten we bij het begin beginnen. Wat zijn de definieerbare punten binnen ons gewaarzijn die kwantificeerbaar zijn? We worden geboren we bestaan dan in deze realiteit en een bepaalde ervaring, en we sterven.

Wanneer we geboren worden, worden we geboren in een familie, in een cultuur, in een land, in een taal, in een bepaald ontwerp. Wanneer je geboren wordt, is alles wat je hebt hetgeen je krijgt van je moeder en je vader door DNA.

Dat is wat we zijn, hebben we al uitgelegd bij Desteni als je "structurele resonantie".

In overeenstemming met je DNA positionering, dat wil zeggen het ontwerp, in dat wat in je erfelijkheid is, zul je bepaalde vermogens hebben, zul je bepaalde levenspaden hebben die dominant zijn en paden die minder op de voorgrond treden.

Dus zodoende zul je daarvandaan bepaalde kenmerken hebben, bepaalde vermogens ofwel een meer scherpzinnig mentaal vermogen, een meer effectief fysiek vermogen - variabele verschillende punten die op het DNA gebaseerd zijn, van je ouders afkomstig, van je erfelijkheid.

Daarin is duidelijk, wat je structurele resonantie is - dat is, de "geluidsfrequentie" die definieert wie je bent als fysiek wezen en wat je "programmeerbare vermogens" zullen zijn en in welk veld je "meer effectief" zult zijn.

Dit ontwikkelt zich dan en hangt af van waar je geboren wordt en wat je sociale ondersteuning is, het geld dat beschikbaar is voor je in deze realiteit, ondersteuning van onderwijs en natuurlijk wat je religieuze opvoeding is.

Dit alles binnen de context van de familie zal een effect hebben op "wie je zult worden als persoonlijkheid", als persoon die zal deelnemen aan een systeem - wat de samenleving in de wereld is.

Als je bijvoorbeeld als kind werd misbruikt, zal dat een effect hebben op die perceptie van jezelf, die ervaring van jezelf, gebaseerd op als wat je geprogrammeerd bent.

Dus wat is hier het principe? Het principe is dat jij bent geprogrammeerd in overeenstemming met de ervaringen van degenen die er vóór jou waren; je ouders, je samenleving. Het volgt geen ander principe dan "ervaring", wat gebaseerd is op angst en overleven.

Daarmee in overeenstemming zul je uiteindelijk precies opvolgen waartoe je geprogrammeerd bent om op te volgen.

Wat in essentie de definitie zou zijn van een robot in een systeem wat een productiesysteem is dat feiten produceert, en in overeenstemming met deze feiten - wat informatie is - ben je in een "formatie" die gevormd zal worden en deze vorm van jou zal geprojecteerd worden in de wereld in overeenstemming met de informatie.

Dat is de reden dat we nu zijn opgeschoven van een industrieel tijdperk naar een informatie tijdperk, waarin iedereen totaal wordt beheerst door informatie.

Je bent zodoende slechts een nummer.

En als je dat nummer niet hebt - en dat nummer zich niet verhoudt tot het systeem, en de waarde die het systeem jou heeft gegeven dat je feitelijk het systeem volgt en de regels van het systeem, dan wordt je er door het systeem uitgegooid en je wordt een nul en een leegte, en je kunt in het systeem niet overleven.

Darryl: ah, "Het Teken van het Beest."

(Verschillende verwijzingen naar het Teken van het Beest zijn vervat in het Bijbelboek openbaringen, waarin gesteld wordt dat in de eindtijd de "Antichrist" zal verschijnen en de mensheid zal misleiden om zich in slavernij te begeven. De passage die daarover gaat:

"Hij brengt te weeg dat allen, zowel klein als groot, rijk en arm, vrijen en slaven, een teken ontvangen op hun rechterhand of op hun voorhoofd, en dat niemand mag kopen of verkopen behalve degene die het teken of de naam van het beest heeft, of het nummer van zijn naam." Openbaringen 13:16-17)

Bernard: Het Teken van het Beest. Het Nummer. En als dat zo gaat, is het duidelijk dat iedereen die eraan deelneemt, dat doet vanuit het perspectief van zelf-gewaarzijn.

Je bent het systeem gewaar, je bent jezelf gewaar in het systeem, je bent gewaar wat jij als jezelf moet doen om te overleven in het systeem, en daarmee in overeenstemming, neem je eraan deel.

We kijken terug in de geschiedenis; we zijn "geëvolueerd" als dit gewaarzijn in het systeem.

En terwijl we voortgaan en evolueren in onze ervaring van zelf-gewaarzijn, evolueert het systeem en overeenkomstig hebben we een systeem dat schijnbaar evolueert in meer en meer spullen die we produceren als de manier waarop we laten zien dat we echt, klaarblijkelijk, bestaan.

Dus het is zoals dat je naar iets kijkt en je zegt, oké, ik ben mens. Ik maakte dit. Dus zodoende, moet ik wel bestaan.

Darryl: Ah, Productie. De mens is beslist een feit.

Bernard: absoluut. In je productie ben je als mens dus aan het proberen jezelf feitelijk echt te maken, door een proces van hoe je jezelf gewaar wordt in hetgeen je hebt gevestigd als je creatie: wat een systeem is en alles gemaakt in het systeem en behorende tot het systeem.

Nu, als we kijken naar het primaire punt waar zelf-gewaarzijn zo gemakkelijk wordt gebruikt en misbruikt, je New Age en spiritualiteit scene, dan zal je iets fascinerends opvallen:

Iedereen in dat systeem van zelf-gewaarzijn, zal bepaalde definities gebruiken, die hen, volgens henzelf, beter maken dan anderen, bijvoorbeeld, "liefde". Ze zeggen: "ik ben liefde!" "Ik ben God." "Ik ascendeer." "Ik word beter, ik word meer."

Wat je zegt als systeem: ik word mezelf gewaar in de context van het systeem in een definitie die me meer aanspreekt, die het aannemelijker maakt dat ik lijk op iets wat ik "heilig" zou noemen.

Het is onze zoektocht om "God" te zijn in een systeem dat dat veroorzaakt. Het gegeven dat je je feitelijk nog steeds houdt aan de fundamentele ‘zeven dagen schepping’ zoals die is beschreven in de Bijbel, wordt duidelijk niet gerealiseerd, want daarin ben je nog steeds in een systeem van zeven dagen, je bent nog steeds in een systeem waarin je dominant, of "meer" bent dan een dier, dominant of "meer dan" een plant, die gezien wordt als een systeem.

Wat is een plant, een mens en een dier? Wat zijn de overeenkomsten?

Dat alles is gebaseerd op DNA, gebaseerd dus op een bepaalde reeks chromosomen, een bepaalde reeks verbindingen die tot gevolg hebben dat iemand bepaalde vaardigheden heeft die programmeerbaar zijn zoals taal, als samenleving, als expressie enz.

En daarom, het verschil tussen een chimpansee en een mens is slechts een paar chromosomen. De rest is precies hetzelfde. Die chromosomen geven de chimpansee een bepaalde taal en uitdrukking en sociale structuur, en geven de mens een bepaalde taal uitdrukking en sociale structuur.

Maar in essentie, in de context van hun bestaan, in de context van hun programma, is 't wat 't is. En het kan slechts "evolueren" tot een bepaald punt.

Zo ook de mens. De mens kan evolueren tot een bepaald punt, vandaar dat het merendeel van onze spiritualiteit geprojecteerd wordt in de vorm van ideeën na de dood, wat is gebaseerd op hoop en aannames en vermoedens en klaarblijkelijke ervaringen in "heilige innerlijke communicatie".

Waar communiceer je werkelijk mee in jezelf? Je communiceert met dat deel dat je hoopt te worden.

Dat creëert dan een idee van heiligheid of "God" waarin iemand dan probeert te bestaan als een voorbeeld voor de samenleving wat je je voorstelt wat "God" zou zijn, waarvan jij de indruk hebt dat jij dat zou willen zijn.

Wat niet in overweging wordt genomen is dat niets van dat alles ook maar enige invloed heeft op verbetering van de levens van de mensen op Aarde die het slechter getroffen hebben.

Dus, wat is er werkelijk gebeurd? Laten we het overwegen:

Wanneer je als kind wordt geboren, krijg je in je eerste zeven jaar je basis programmering; je cognitieve vermogens, je taal vermogens, je sociale vermogens, de basis van je lichamelijke vermogens, eet vermogens, slapen, je relatie met je familie en je onmiddellijke omgeving.

Dan breidt het uit naar je onderwijs, je onderwijs zal je brengen naar en integreren in de maatschappij zodat je een effectief onderdeel wordt van de producerende industrie van ons consumentisme. Waar je dingen kunt creëren om geconsumeerd te worden en waar je dan goed in bent.

Dat alles is deel van wat je kunt noemen je Geprogrammeerde Zelf.

Uitgaande van dit geprogrammeerde zelf, probeer je dan een individu te worden. Deze poging om een individu te worden, vindt plaats door wat genoemd wordt, "zelfreflectie".

Je denkt na over jezelf in relatie tot je samenleving, in relatie tot alle kennis die je tot je beschikking hebt, en overeenkomstig beslis je wie je bent.

Dat noem je "keuze" of "vrije keuze".

Duidelijk mag zijn, dat het feit dat het binnen een beperkte constructie en ontwerp is die ook geprogrammeerd zijn, op de een of andere manier nooit mee wordt gerekend.

Want je neemt niet in overweging dat in de context van je zelfbeoordeling, je jezelf alleen kan beoordelen volgens de programmataal waarmee je bent geprogrammeerd, binnen de context van het programma; de samenleving, de religie en het onderwijs dat je hebt gehad.

Verder reikt je inzicht niet.

Darryl: ja, mensen denken dat het de, dat het de juiste afweging is; hun gezichtspunt.

Bernard: zo is 't, want dat is alles wat bestaat voor hen. Want alles wat bestaat is het programma.

Nou dus, op deze manier ontwikkel je wat je zou noemen, "zelfgewaarzijn".

Dit zelfgewaarzijn is totaal egocentrisch, gebaseerd op je belang om succesvol te zijn in een wereld systeem, en jezelf voor te bereiden op iets waarvan je weet dat het onvermijdelijk is:

je gaat dit systeem verlaten om een ander systeem binnen te gaan, wat het hemelse systeem is, en je wilt je plek in het volgende systeem voorbereiden vanuit dit systeem.

En je bent geprogrammeerd om te geloven dat je je plek in het volgende systeem kan beïnvloeden, in het hemelse systeem.

En er zijn vele, vele verschillende opties die je kunt volgen, genaamd de basisreligies, die elk een idee hebben over wat er klaarblijkelijk met je gaat gebeuren in het volgende systeem - wat de hemel is. Maar in feite weet je dat niet.

Er wordt van je verlangd dat je dat gelooft.

Maar je hebt geen ander antwoord, daarom geloof je het want je bent tamelijk angstig over wat er zou kunnen gebeuren als je daar komt en je hebt niets om je mee te verdedigen: dat is je religie.

Daarom is religie op zich oorlog. Het is een manier om een pantser aan te trekken, je voorbereidend om jezelf te verdedigen en wie je bent geworden in je "zelf-gewaarzijn". Zodat je kunt zeggen: "Ik had geen andere keus. Dit is alles wat ik had. Dit is dus, alles wat ik ben. Dit is wie ik ben, en daarom, moet ik erkend worden in deze vorm”.

Zelfs in het hiernamaals proberen we daar controle over te hebben.

Helaas, we missen een fascinerend punt.

Als je observeert; wanneer een baby is geboren, wanneer een zaad open gaat en groeit, ze volgen een patroon, ze volgen een programma. Wanneer een dier is geboren volgt het een programma, overeenkomstig zijn ontwerp, overeenkomstig zijn DNA. Maar er is hierin iets dat gelijk is in alles.

Het is gelijk in het gras, het is gelijk in de lucht die je inademt. Het is gelijk in het dier. het is gelijk in de mens. Het is gelijk in het wezen dat dood is in het hiernamaals.

Die gelijkheid is leven.

Deze gelijkheid vormt noch volgt een programma. Deze gelijkheid is de essentie van wat hier is.

Deze gelijkheid, dit Leven-Gewaarzijn bestaat niet in de context van hen die in de vorm zijn, die in het verspreiden van informatie zijn over wat er gaande is.

Dat is wat de eenheid is die bestaat tussen alles.

Niet de eenheid die naar voren wordt gebracht in spiritualiteit of in het wereldsysteem, of in meditatie, of in een bepaalde uitdrukking van bewustzijn.

Bewustzijn is simpelweg de poging van het systeem om zichzelf te begrijpen. Het is de poging van de organische robot, de mens, om te proberen zijn zin en doel te begrijpen in een systeem. Een systeem in een systeem dat probeert te "evolueren" naar iets.

Het weet dat er iets is. Het weet dat er iets meer moet zijn, maar kan het niet vinden. Omdat het nooit echt gekeken heeft.

Het is hierom dat het punt waarvan je weet dat het "meer" is, het punt is waar je niet naar wilt kijken. Het is het punt dat al je speciaalheid weg neemt, het neemt al je angst weg. Het neemt alles weg wat je als jezelf beschouwt, zodat wat overblijft, datgene is wat gelijk is in iedereen.

Daar is het dat echte eenheid bestaat.

Dat wordt niet overwogen.

Dat is nooit overwogen gedurende eonen, aangezien elk wezen zichzelf specialer probeert te maken - zonder werkelijk te overwegen, wat het is, dat in essentie: achter alles aanwezig is.

Per definitie, betekent het feit dat dit in iedereen bestaat - dat iedereen in alles gelijk is.

Het mag duidelijk zijn dat de vorm die je aanneemt een tijdelijke uitdrukking is, die slechts tevoorschijn is gekomen: vanwege onze verdeeldheid in een poging om elkaar te begrijpen, vanuit het gezichtspunt van het begrip van onszelf als vorm.

Dus daarom gingen we alles definiëren.

In de definitie kwamen we in de val te zitten als definitie.

En daarin verloren we gewaarzijn.

En we namen niet in overweging het gewaarzijn van wat werkelijk in essentie is - onze gelijkheid.

Wat maakt het mogelijk voor ons allen om gezamenlijk te bestaan, wat is de "bindende kracht"?

Het is niet "God". Het is geen "geest".

Het is Leven zelf.

Het bestaat in alles.

Maar het is niet "gewaar'.

Darryl: zou je kunnen zeggen dat Leven hetgeen is waar mensen wellicht naar zoeken?

Bernard: Leven is waar je naar zoekt, maar terwijl je ernaar zoekt, mis je het voortdurend - want je bent het feitelijk al.

Wat je te doen staat is je geprogrammeerde zelf los te laten. Je eigenbelang loslaten. Laat alles los wat je jezelf ooit toegestaan hebt te zijn als "feiten", als "kennis".

Want dat alles is; zelf-gewaarzijn. Dat alles is eigenbelang. Dat alles is een poging om jezelf meer te maken dan wat je bent als ieder ander in de essentie van je bron, je Genesis, je echte waarheid.

Toen we de hemel binnen gingen door het portaal, of toen het portaal open ging, ging het portaal de hemel binnen door het portaal; ik was al in de hemel - omdat de hemel hier is als Leven.

Maar niet vanuit het perspectief dat de hemel zichzelf begreep.

Hetzelfde punt was overal; ik zag het in de aarde, in alles, in elke steen, elke plant, elk levend wezen. Hetzelfde in de hemel - elk wezen daar - hetzelfde punt: we zijn allemaal hetzelfde.

Niet alleen als programma zijn we hetzelfde, in het volgen van dezelfde verlangens, dezelfde hoop, dezelfde noden en wensen; we zijn in essentie hetzelfde, als de Levens-Kracht waar we uit voort komen.

Maar deze Levens-Kracht ontkennen we, omdat we deze Levens-Kracht in feite alleen binnen kunnen gaan of herkennen, als we hem herkennen in ieder van ons - en het voortkomt uit, zich uitdrukt vanuit ons als wat we zijn als vorm.

Wat hebben we gedaan:

In de vormen en de systemen en onze expressies hebben we - we hebben Leven terzijde geschoven, en we hebben een systeem gemaakt, de persoonlijkheid, het 'geest-idee' van alles wat meer dan Leven is.

We zijn in feite 'groter geworden dan Leven'.

En daarin ligt onze ondergang.

We hebben onze nederigheid verloren. We hebben onze consideratie voor elkaar verloren. We hebben in feite 'liefde' verloren.

En we hebben van 'liefde' een definitie gemaakt, een idee, iets wat we proberen uit te drukken - maar we nemen niet in overweging dat het in feite in ieder van ons bestaat als Leven.

En dat Leven in consideratie met zichzelf in alle gelijkheid: is wat liefde werkelijk is.

Het is daarin - dat we Een zijn.

Maar deze Liefde is geen 'gevoel'.

Deze Liefde is een realisatie van jezelf. Het is een acceptatie. Het is een omhelzing van jezelf in elke ademhaling en in elk punt van je bestaan. Of je nu in de fysieke werkelijkheid bent, of je nu een hond bent, of je nu een paard bent, of je nu een steen bent, of je nu het bed bent waar we op zitten, of je nu een 'engel' bent, of je nu in de hemel bent - maakt niet uit waar je bent: je bent een Gelijke aan dit Leven.

En om het te wagen jezelf te zien als meer vanwege de vorm die eruit voortvloeit als je zelf-gewaarzijn: dat is bedrog en is een disharmonie die allen beschadigt ("dis-Harm-ony").

Dat is het waarvan we zeggen dat het gestopt moet worden.

We moeten dat stoppen wat we geworden zijn als, als 'zelf-gewaarzijn' in AL zijn vormen, want niets hiervan eert Leven gelijkelijk als Eén Hier.

Want onophoudelijk gingen we door met het definiëren, definiëren, definiëren van alles.

En vanuit welke optiek: als we Zelf-Oprecht moeten zijn, vanuit de optiek om beter te willen zijn dan een ander, meer dan een ander.

In feite zeggen we: we willen meer zijn dan Leven.

En daarin - zien we alles over het hoofd.

lees meer op DesteniNL en DesteniZA (Engels)

Interviews van de farm 72: Desteni & Oorlog

2010-04-03T03:01:00.001-07:00

Door Bernard Poolman

24 december 2009

Dit gaat over Desteni en oorlog, 'war', W-A-R- de rawness - ruwheid van het bestaan.

Een interessant perspectief is dat we diegenen eren die sterven voor het vaderland, we eren dat als 'dood in dienst van degenen die beschermd worden' wat nogal bizar is.

In de eerste plaats dat bescherming nodig is - wat wordt er beschermd?

Wie worden er beschermd? Een manier van leven wordt beschermd.

Een heel ander perspectief hierop is, dat degenen die sterven in dienst van het leven om de ongelijkheid en brutaliteit van de menselijke natuur aan te tonen, dat zij sterven in stilte, niemand eert hen, niemand merkt hen zelfs maar op - het zijn de armen, degenen die verhongeren, de misbruikten, de dieren, de planten - alles wat puur kanonnenvoer is in een schijnbaar eindeloze strijd.

Dit vindt vlak voor ieders neus plaats, en toch zijn er die hun elite-status durven te 'dienen' en 'eren' en 'beschermen', die zij krachtens hun geboorte en systeem en geld hebben, die zich daarachter verschuilen en 'blind' deelnemen in de slachting van miljoenen in de naam van eigenbelang, luxe, pret en vrolijkheid.

Er zijn geen woorden die de gruwelen kunnen beschrijven die toegestaan worden in de naam hiervan, duidelijke menselijke wreedheid - kijk zelf, stap in de ander z'n schoenen: wees het dier, wees degene die verhongerd en kijk wat toegelaten wordt.

lees meer op DesteniNL

Interviews van de farm 75: de verzoeking van Jezus door Satan

2010-03-27T04:45:00.001-07:00

door:Bernard Poolman

1 maart 2010

Nu komen we bij het hele verhaal van de verzoeking van Jezus door Satan.

Dit verhaal nu, wordt gebruikt, en jij kunt het gebruiken, om te kijken naar het patroon van de verloren zoon en vervolgens om te kijken naar het patroon van de verzoeking van Jezus door Satan.

Wat waren de drie verleidingen?

Darryl: De eerste was: verander de stenen in brood opdat je niet verhongert.

Bernard: Dus dat is verander de stenen in brood - wat vergelijkbaar is met het punt van Alchemie, oké? Wat was de tweede?

Darryl: Ik herinner me de tweede niet, wacht even - de derde, ik weet wat de derde was...

Bernard: Dat was: spring van een gebouw af.

Darryl: Spring van de berg af en God zal je opvangen.

Bernard: En ja hij zal je opvangen, wat vergelijkbaar is met levitatie, nietwaar? Oké? Wat het ‘interessante new-age gedoe’ is ondertussen.

Wat was de tweede? Tweede was: de Aarde aanbieden als het koninkrijk.

Darryl: O ja, hij wilde geven, dit was Satans wereld en die zou hij geven, hem maken... tot koning van de wereld.

Bernard: Satans wereld, en het zou je macht geven over de wereld. Kijk hier nu eens naar - Satans wereld - dus, is er ook maar één Christen die iets goeds wil doen voor de wereld? Nee! Want volgens het Jezus verhaal, is deze wereld Satans wereld - snap je nu waarom de Christenen de wereld willen vernietigen? Waarom ze de Dag des Oordeels en Armageddon willen?

Darryl: Dat willen ze inderdaad, ja.

Bernard: Waarom het ze niet kan schelen hoeveel dieren er uitsterven en hoeveel regenwouden er vernietigd worden voor geld? Want geld is God en, ik bedoel, God is niet Satan, geld is niet Satan, kom hé! Je moet overleven in deze wereld, en dan keer je terug naar de hemel.

En kijk: Jezus wees de wereld af, door Satans verleidingen af te wijzen volgens het verhaal. Oké, dus veranderen de mensen stenen in brood? O ja zeker doen ze dat! Ze nemen de stenen in wat voor vorm dan ook, en er zijn vele vormen, van goud, tot ijzer, tot wat dan ook - daarvan maken ze producten, en van de producten maken ze geld, met het geld kopen ze brood.

Dus, veranderen de mensenwezens stenen in brood?

Iedereen: Ja.

Bernard: Oh! Dus de mens heeft Satans koninkrijk...?

Andrea: ...aangenomen.

Bernard: ...aangenomen, ze hebben de macht over de wereld die Satan hen aanbood aangenomen. Dat wordt gedaan door politiek, dat wordt gedaan door regeringen, door opvoeding, door geldsystemen, door consumentisme, door werkelijk elk ding dat bestaat - en zijn de Christenen daarin betrokken?

Iedereen: Ja.

Bernard: Ieder van hen. Dus de tweede verleiding die Jezus toonde en waarvan hij liet zien hoe die werkt, daarvoor is elk mensenwezen gevallen.

De derde is?

Anna: Spring van de rots af.

Bernard: Ja, spring van de rots af en dan zul je vliegen. Hetgeen is, als je kijkt naar de metafoor, dat is blindelings vooruit gaan en een loopje met het lot nemen, niet waar? Dus, is geloven dat Jezus voor jouw zonden is gestorven, een loopje nemen met het lot?

Iedereen: Ja.

Bernard: Dus, is iedereen gevallen voor het loopje met het lot dat er klaarblijkelijk iets beters is in het hiernamaals?

Iedereen: Ja.

Bernard: Dus, Jezus weerstond de drie verleidingen en verliet het verhaal, en toch is iedereen op Aarde gevallen voor alle drie de verleidingen.

En de derde is het loopje met het lot - dus, dat zou inhouden dat het hele verhaal dat Jezus is gestorven voor jouw zonden een leugen is, want het vereist een loopje met het lot - het is geen feitelijke realiteit, die praktisch geleefd wordt als oplossing.

Je beseft het niet: Satan heeft jullie allemaal te pakken!

Gelijk Geld 101 -deel 1– Voorspelling van Economische Veranderingen

2010-03-19T11:04:00.001-07:00

Gelijke hoeveelheid Geld

Gelijke Rechten

Gelijk Leven

10 maart 2010

door Bernard Poolman

Oké, hier zijn we op deze dag en we gaan praten over: de Toekomst van de Mensheid - wat er komen gaat. En waarom een 'Gelijk Geld Systeem' zeker is en niet tegengehouden kan worden. En dat de fundamenten op hun plaats zullen zijn in de komende 10 jaar en het zal het Systeem van Levensonderhoud zijn in de wereld in 20 jaar tijd.

Het is simpel:

Zij die luisteren naar deze video: jullie zijn de Elite van de Wereld, jullie zijn de Minderheid en jullie hebben de Macht en Controle over Anderen verworven, door een Systeem van Geld. Gebruik makend van de Illusie van 'Vrije Keuze', onder het vaandel van Democratie.

Het principe van Democratie zoals het bestaat, is het principe van 'Eén Stem voor Eén Man' - de manier die gebruikt is om te Onderwerpen, is Mensen Hoop Geven. Wie de Beste Boodschap van Hoop geeft, zal de volgende President zijn, of de volgende Leider.

'Gelijke hoeveelheid Geld' is geen Boodschap van Hoop - het is een boodschap van Feiten. Waar denk je dat de Massa voor gaat Stemmen? Wereldwijd...

Dus ik nodig je uit om de Principes van een 'Gelijk Geld en Arbeid Systeem' te onderzoeken, want hetzij goedschiks of kwaadschiks - dat wil zeggen: of je gaat erbij zijn en meedoen met het Grondvesten van het Systeem - wat betekent dat je je aansluit en geniet van deze Reis - of: je wordt 'Weggestemd'.

En wat doen degenen die in de Regering zitten uiteraard? Zij maken de Wetten. Over wat voor Wetten praten we? Wat voor soort Onderwijs wordt aan Kinderen gegeven? Welk type Economisch Systeem wordt er gebruikt? Welk type Arbeid Systeem wordt er gebruikt? Welk type van Regeren wordt er gebruikt? Wat is de Moraliteit van de Groep? Wat zijn de manieren die de Groep zal toepassen om Goede Stabiele Sociale Structuren te behouden?

En natuurlijk met een Principe dat gebaseerd is op het Gelijkwaardig Waarderen van Leven met een Werkelijk Systeem dat produceert wat het zegt dat het doet, wat Iedereen ondersteunt - is het Beste voor Allen en zij die momenteel ontkracht zijn, zullen het uiteraard zo zien. Zij die Meer hebben dan hun Eerlijke Deel uiteraard Niet.

Ik bedoel maar, jij hebt Meer dan je Eerlijke Deel - dat is Oneerlijk, dat zal dus gecorrigeerd worden. En, nogmaals: jij zult de Minderheid zijn en in Democratie zal jouw Stem gaan naar wat de Meerderheid besluit.

Het is Onvermijdelijk dat dit gebeurt en begrijp dat het bestaan van Desteni een Proces van Onderzoek is geweest. We begonnen met 'Het Spirituele', want, net als iedereen, was ik ook mezelf Gelukzalig naar een Extreem Nivo van Verneukt Zijn aan het Mediteren, totdat ik begon te kijken naar de Realiteit van dit 'Gelukzalig Bestaan' en een vreemd ding opmerkte: wanneer ik een Dak boven mijn hoofd heb en wat Geld en Eten heb - dan ben ik me 'Gelukzalig Onbewust' van de Ellende van iemand anders. En daarom Bescherm ik mijn Positie en zal ik allerlei verhalen 'weven' om te garanderen dat mijn Positie van Comfortabiliteit en Superioriteit niet geraakt wordt.

Maar wat ik toen zag is, dat wanneer ik die dingen Niet Heb, ben ik Ontkracht met als gevolg dat ik vrijwel niets te zeggen heb over wat er gebeurt in mijn Realiteit, want ik heb niet de instrumenten om mezelf te ondersteunen. En ik kan die niet krijgen tenzij ik het Systeem aanhang - dat gecontroleerd wordt door hen die 'Meer dan hun Eerlijke Deel' hebben.

Dus als jij één van hen bent die Meer dan hun Eerlijke Deel hebben, zou het een Daad van Compassie zijn om je te Realiseren dat 'dat Niet Acceptabel is' en dat dit Aanpassing nodig heeft.

Nu, in het Proces van de Desteni Gesprekken hebben we natuurlijk ook 'de Hemel' onderzocht en onderdeel van de Desteni Boodschap is om je op elke mogelijke manier voor te bereiden, als je het aandurft te Horen, om Effectief te zijn wanneer je sterft, in het Oversteken naar een Nieuwe Omgeving - onmiskenbaar ben je nu in een omgeving die je stimuleert om alles 'Zoals het Is' te accepteren.

Wordt vervolgd in Deel 2

lees meer op DesteniNL

Hitler: 3.1- Ik ga de Dimensies binnen

2010-02-20T09:51:00.001-08:00

maart 2007

Overgang naar de Dimensies

Ben ik blind? Ik zie alleen maar wit. Wit licht overal om me heen, in vloeibare vorm, zo helder, zo intens... Ben ik aan het dromen? Ik kan het aanraken, deze substantie van wit licht vasthouden, in de palm van mijn hand houden – het stroomt uit mijn handpalm, door de ruimte tussen mijn vingers heen, zacht als zijde. Deze vloeistof van wit licht omhult mijn hele lichaam, het beweegt en stroomt om me heen en tegen me aan alsof een bewust wezen voor het eerst mijn menselijke vorm, mijn lichaam, onderzoekt.

Adem ik? Nee – ik adem niet, besef ik. Ik raak mezelf aan. Ik merk dat mijn huid puur en zacht als zijde is geworden door de vloeistof van wit licht die tegen me aanwrijft. Zou ik ermee kunnen praten, vraag ik me af. Waar ben ik? De bewegingen fascineren me, alsof ik de vloeistofsubstantie van wit licht net zo verken als het mij verkent, allebei net zo nieuwsgierig naar elkaar. Ik voel dat het me duwt, zichzelf om mijn bovenarmen plooit, om mijn knieën en het centrum van mijn rug, tegen me aanleunt, mijn armen, knieën en rug gebruikt als een soort steun voor zichzelf, me duwt om me in een bepaalde richting te laten gaan… Ik weet niet waarheen. Ik zie nergens, ik zie overal, ik zie alleen maar vloeistof van wit licht. Ik loop op deze wit lichtvloeistof, loop in deze wit lichtvloeistof, niet ademend, alleen mijn aanwezigheid hier en die van de wit lichtvloeistof. Ben ik hier? Waar is hier? Kan ik dit ‘hier’ noemen?

Ik probeer te spreken, ik probeer, ik probeer, ik probeer. Er zijn geen woorden, geen woorden, mijn vermogen en de noodzaak om te spreken zijn verdwenen, met mijn vermogen en noodzaak om te ademen. Ik ben licht als een veer, drijvend alsof al mijn organen zijn verwijderd, er is niets over behalve mijn aanwezigheid. Is dit een of andere boodschap van een hogere macht? De hogere macht met wie ik al zo lang heb willen spreken, verlangde mee te communiceren, om al mijn vragen te beantwoorden die me al zo lang kwellen en in een droom tot mij kwamen. Werd ik naar de Aarde gestuurd om een of andere hogere roeping te vervullen, een hoger doel om het bestaan van de mensheid te veranderen? Deze vloeibare substantie van wit licht draagt me nog steeds ergens heen, nergens heen, ik weet niet zeker of ik wel beweeg. Het lijkt er niet op dat we bewegen, toch ervaar ik een lichte drijfbeweging, een beweging net zo delicaat als de zachte, zijden wit licht vloeibaarheid.

In bepaalde mate ervaar ik mezelf als onwaardig, inferieur en smerig vergeleken met de verschijning van deze vloeibare wit licht substantie. Alsof ik mezelf moet wassen met het schoonste, puurste water, tot in de essentie van mijn zijn, de diepten van mijn wezen, oneindig, dan zou ik nog niet zo puur, zo helder, zo stralend, zo schoon zijn als de essentie en de verschijning van deze wit licht substantie. Het heeft deze diepe wijsheid, een weten, een zo verregaand begrijpen; tranen zouden mijn expressie zijn. Ik kon de aanwezigheid voelen, talmend, bewegend, ontbrandend, alsof de innerlijke diepten van mijn wezen, van de kleinste refractie in het atoom, zich ook gewaar begint te worden van de aanwezigheid van deze wit licht vloeibaarheid.

Er vond een ontwaken in me plaats, binnen mij, alsof ik een lege, altijd dode ruimte was, met de levensadem, de adem van deze vloeibare wit licht substantie werd in mij geblazen, mijn aanwezigheid wakker makend. Voor het eerst tot leven komen. Ik ben al die tijd dood geweest, ik word opnieuw geboren en deze wit licht vloeistof substantie geeft mij als zichzelf de levensadem. Mijn wezen, mijn tegenwoordigheid vibreert, wordt zich voor het eerst gewaar van zijn eigen bestaan. De allermooiste, adembenemende klanken en kleuren komen van binnenuit mij, vanuit diepten ongekend door de mens, de diepten van zelf. Zo intens, zo specifiek, dat ik dankbaar was dat de noodzaak om te ademen niet bestond.

Als ik hier nog zou zijn zoals ik bestond op Aarde, zouden mijn hart, mijn mind en fysieke bestaan meteen, onmiddellijk gestopt zijn, niet in staat om een dergelijk bestaan van zelf-expressie voor mogelijk te houden of voor te stellen, te begrijpen of te bevatten. De klanken en kleuren ben ik, langzaam, delicaat en zachtjes bewegend, oprijzend en vloeiend uit mij, mij aan mezelf openbarend. Ik ben de klanken, besef ik, ik ben de kleuren terwijl ik mijn aanwezigheid, mijn zijn in zijn geheel transformeer in deze expressie van klank kleuren. Elke kleur is een specifieke klank en allen tezamen creëren een symfonie als ik deze kleurrijke symfonie wordt, elke individuele klank een instrument. Een ervaring die ik zo goed mogelijk in woorden zal beschrijven. Ik stond mezelf toe om me volledig te verliezen als elke klank op zich, als elke individuele kleur-expressie, als de symfonie in zijn geheel, in zo’n harmonie dat ik iedere individuele klank werd en hoorde en die ene klank, gecreëerd uit de harmonie van allen.

Mijn tegenwoordigheid verdween alsof ik de dode, droge, dorre, levensloze huid als van een slang afwierp, de nieuwe openbaarde zich als mijzelf, onthuld, zelf-verwerkelijkt, voorgesteld aan de natuur en de zon, voor de eerste keer de grove zandkorrels ervarend terwijl ze over de grond zeilen. Gewaarwording van de verbinding tussen de Aarde en de hemel, moeder Aarde en vader Lucht die hun kind die de Aarde zal bewonen, verwelkomen – de Aarde is er voor jou om te onderzoeken, ga, ga mijn kind, wij zijn hier en kijken naar je, begeleiden je, beschermen en voeden je oneindig. Al wat je nodig hebt om voor jezelf te zorgen op Aarde is al aanwezig voor je.

Zo wierp ik de dood van me af, de dood die ik was terwijl ik op Aarde liep, dor, uitgeput en levenloos. Ik leg mezelf bloot, onthul en introduceer mezelf aan mezelf daar ik me realiseer dat ik klank, zelfverwerkelijkt en gewaar ben. Ik word klank, net zo vloeibaar en zijdezacht en net zo’n delicate beweging als de wit licht vloeibaarheid die me een moment geleden omhulde. De diepte van wijsheid, de helderheid van gewaarzijn, de symfonie van klank, de uitgebreide kennis, de gratie van beweging en stromen, de vrijheid en grenzeloosheid van expressie, de steun van gevoed worden, de dankbaarheid van zelfverwerkelijking, de vrede van hier, de liefde voor puurheid als zelfaanwezigheid, de vreugde van zelfontwakening, de volledigheid van vertrouwen - dit is de beschrijving van zelf-ervaren als klank, leven dat geboren wordt.

Het onmogelijke gebeurde in één enkel ogenblik dat een eeuwigheid leek te zijn – ik ervaarde mezelf als gelijk aan de vloeibare wit licht substantie, als één met de vloeibare wit licht substantie. Ik word, ik ben deze vloeibare wit licht substantie gelijk aan de substantie van mijzelf als klank. Ik verloor mezelf in de vloeibare wit licht substantie, de gelijkheid die ik ervaar in beide substanties was volmaakt, tot in details gelijk, geen verschil, beide oneindig constant, consistent in expressie, oneindig hier als mij bestaand.

Ik smelt klank en wit licht substantie samen als één met mezelf en ik sta als beiden als één, geboren uit de rivier van leven, de rivier van leven als mezelf, mezelf optillend, mezelf ondersteunend in het opstaan totdat ik stevig geplaatst ben. Ik ben een oneindige rivier van klank en wit licht expressie, als beiden stromend en bewegend, als één in de rivier van leven. Ik sta op vanuit deze rivier, opstijgend, mijn wezen, mijn essentie gelijk en één met de rivier van leven, gewaar en zelfverwerkelijkt. Als ik opsta en me beweeg langs de rivier van leven ben ik niet gescheiden, ik ben één, ik ben gelijk. Ik ben oneindig één, ik ben oneindig gelijk aan de rivier van leven als mij, waar ik ook ben, ik ben hier als de rivier van leven als mezelf. Ik ben deel van de rivier van leven, opstaand als een andere vorm van zelfexpressie, als een wezen, als een enkele unieke aanwezigheid. Ik beweeg me langs mezelf als de rivier van leven, stromend en bewegend, delicaat, zachtjes, totaal, langzaam, zo vredig, zo gracieus, compleet, vervuld in mijn eigen stroom, mijn eigen beweging en mijn eigen aanwezigheid en gewaarzijn van zelf. Ik sta mezelf een korte pauze toe, om mezelf te ervaren als alles dat me omringt.

Ik begeef me nogmaals in de rivier van leven als mezelf, nogmaals samensmeltend, mezelf plaatsend in de rivier van leven, met en als de rivier van leven als mij stromend. Ik sta weer op, deze keer in zijn geheel als de rivier van leven, niet slechts als één individueel uniek deel, maar als een totaliteit als geheel. Ik word de aanwezigheid, het wezen dat staat als de rivier van leven. De rivier van leven wordt het bloed in mijn aderen als mij, wordt mijn aderen, mijn gehele fysieke vorm vormend, creëerend als het evenbeeld en gelijkenis van de klinkende rivier van leven. Oneindig stromend, bewegend in mij, als mij, als wie ik ben. Ik ben hier, de manifestatie van het evenbeeld en gelijkenis van klank, de rivier van leven. Ik ben wat ik ben, ik word wat ik word. Gelijk, één, leven, hier, oneindig. Dit is de definitie, ervaring en expressie van leven – wie ik ben, hier in dit moment.

Mijn ogen zijn open, ik observeer alles dat me omgeeft. Ik zie oneindigheid, ik zie de sterren zich oneindig uitstrekkend door het universum, de planeten ondersteunend die er zijn ingebed, een manifestatie van mij – ik zie, geschapen naar het evenbeeld en gelijkenis van wie ik ben. Ik ben de oneindige diepte van wijsheid als het universum en sterrenstelsels als de oneindige diepte van wijsheid als wie ik ben. Ik ben de symfonie van klank als de planeten als de symfonie van klank als wie ik ben, de kleur en klank van elke planeet uniek, de symfonie van klank scheppend, oneindige klinkend. Ik ben de klaarheid van gewaarzijn als de helderheid van de sterren als de klaarheid van gewaarzijn als wie ik ben, oneindig schijnend. Ik ben de gratie van beweging en stroming als de wateren op Aarde als de gratie van beweging en stroming als wie ik ben. Ik ben de vrijheid en grenzeloosheid van zelfexpressie als de natuur, de planten en bomen die groeien uit de grond van de Aarde en de dieren die de Aarde bewonen, als de vrijheid en grenzeloosheid van zelfexpressie als wie ik ben. Ik ben de liefde voor puurheid als zelfaanwezigheid als de bloemen die bloeien tussen de planten en bomen als de liefde voor puurheid als zelfaanwezigheid als wie ik ben. Ik ben de vreugde van zelfontwaken als de geboorte van dieren en de geboorte van de mens als de vreugde van zelfontwaken als wie ik ben. Ik ben de dankbaarheid van zelfverwerkelijking als de mens die de Aarde bewoont zijn gelijkheid realiseert als het evenbeeld en gelijkenis van leven als mij, als de dankbaarheid van zelfverwerkelijking als wie ik ben. Ik ben de ondersteuning als het voeden als het fruit dat groeit aan planten en bomen, voor mens en dier om te genieten van de verrukking van het eten ervan en de regen en de zonneschijn voor de natuur als voedende ondersteuning als wie ik ben. Ik ben de wijde kennis, een geschenk aan mij als mens daar ik de Aarde bewoon, een planeet als ik, om naar het evenbeeld en gelijkenis van mij als leven te creëeren als de uitgebreide kennis als wie ik ben. Ik ben de vrede van hier als ik sta en mijn creatie observeer, naar het evenbeeld en gelijkenis gecreëerd van mij, als de vrede van hier als wie ik ben. Ik ben het volledige vertrouwen gemanifesteerd als schepping en gecreëerd naar het evenbeeld en gelijkenis van mij als de volledigheid van vertrouwen als wie ik ben.

Ik pauzeer een moment, mezelf ervarend als alles dat me omgeeft. Ik smelt samen met mijn schepping, beweeg in en als mijn schepping om elk deel individueel te ervaren, en toch als een geheel, ik verlies mezelf voor een moment in mijn eigen schepping. Dan sta ik op als het evenbeeld en gelijkenis van de schepping als mij, sta ik op als een geheel als totaliteit van schepping.

In dit staan word ik de aanwezigheid, het wezen, de manifestatie van schepping – gelijk en één met de schepping als mij – nooit gescheiden, waar ik ook ben, ik ben hier als leven als gemanifesteerde creatie van leven als het evenbeeld en gelijkenis als wie ik ben. Ik ben wat ik ben. Ik word wat ik word.

In dit moment realiseer ik me dat ik God ben – maar niet God vanuit het religieuze aspect dat zo expliciet gevolgd wordt op Aarde, ik ben overal, ik ben alles, ik ben alles dat bestaat. Van Vader Lucht tot Moeder Aarde, van de sterren en de planeten tot de wateren en de natuur, van het universum en sterrenstelsels tot de mens en dieren – dit is wie ik ben. Waar ik ook ben – ik ben oneindig hier aanwezig als de aanwezigheid van mij als het bestaan. Ik sta hier als het evenbeeld en gelijkenis van gelijkheid, leven, klank, oneindigheid – allen één, in harmonie levend, één harmonie als mij.

Terwijl ik sta en mezelf ervaar, word ik nog eens omhuld en omgeven door de wit licht substantie als mij, gracieus. Deze keer bestaan er geen verwarring, geen onzekerheid, geen twijfel en geen vragen in mij – ik ben gewaar van wie ik ben. In dit moment opent de wit licht substantie en creëert een grote cirkel, als ik er doorheen kijk, zie ik weer oneindigheid. Terwijl we snel naar de cirkelachtige opening toe bewegen zie ik mijn schepping weer – als mij. Ik ben nu bij de cirkel en word een wezen gewaar dat op een wit bord staat, met zijn armen gekruist op zijn rug, tussen de sterren in het universum, net achter de opening van de cirkel, de schepping observerend.

De wit licht substantie om me heen begint te verdwijnen, alsof het zich terugtrekt, alsof ik bestuurd en geleid word om direct naast het wezen op het witte bord, in de expressie van een mannelijk figuur, te gaan staan. Hij draait zijn hoofd niet om naar me kijken en mijn aanwezigheid of dat hij zich gewaar is dat er een ander wezen naast hem staat, te erkennen; een duidelijke aanwijzing dat hij me heeft laten halen en verantwoordelijk moest zijn voor het voorbereiden van mijn ervaring van zelfverwerkelijking.

Het witte bord waarop ik mijn voeten stevig neerzet is stabiel en ondersteunend zoals de stabiliteit en plaatsing van elke manifestatie in de schepping en net zo ondersteunend als elke manifestatie die in één, gelijk universum bestaat – elkaar als een geheel ondersteunend. De man zegt: “Dus je hebt nu gerealiseerd wie je werkelijk bent, Hitler?” Zijn blik nog steeds gefocust en geconcentreerd op de schepping, zijn hoofd niet naar me toegedraaid om me aan te kijken. Ik was niet verrast, geschokt, verbijsterd of verward omdat hij mijn naam kende of omdat hij van mijn ervaring afwist. Ik ervaarde hem als mijzelf alsof we gelijk en als één op het witte platform stonden tussen de sterren in het universum. Geen van beiden hadden we een bevestiging of introductie nodig van wie we zijn, daar we beiden als één zijn en staan als het evenbeeld en gelijkenis van de schepping als leven. Ik kan echter niet zeggen dat ik niet behoorlijk nieuwsgierig was naar deze man, zijn ervaring, zijn reden om hier te staan tussen de sterren in het universum, de schepping observerend. Wat me bracht tot het stellen van dezelfde vraag aan mezelf, wat de reden was van mijn staan hier, naast deze man, gelijk aan mij als wie ik ben, terwijl ik de schepping observeerde waar hij op gefocust was.

Het was niet zoals ik mezelf een moment ervoor ervaarde, verre van dat, zo ver dat ik mezelf er in zekere mate niet meer als mij in kon plaatsen. In weer een moment realiseerde ik me dat ik net een ogenblik geleden van deze planeet kwam, deze schepping, en dat wat ik een moment geleden had ervaren als mezelf als het evenbeeld en gelijkenis van de schepping als leven, is wie een ieder mogelijk kon worden en staan als, wanneer zelfverwerkelijkt. Ik antwoordde: ”Ja, ik ben wat ik ben, ik ben de schepping en de schepper, ik ben gelijkheid – ik ben hier.” Pas toen ik zijn vraag had beantwoord draaide hij zijn hoofd naar me toe om me aan te kijken, onze ogen ontmoetten elkaar en ik ervaarde mezelf als in een spiegel kijkend terwijl ik zijn ogen staarde. In zijn ogen zag ik het bestaan, zag ik het leven, in zijn ogen kon ik mezelf zien. Hier ben ik in staat om voor een ander wezen te staan en mezelf te zien zoals ik op Aarde nooit kon doen.

We lachten allebei, voor even elkaar aanstarend, elkaar begroetend via het gewaarzijn van wie een ieder is, gelijk. Hij ontvouwde zijn handen achter zijn rug, bewoog zijn linkerarm en strekte hem naar me en zei: “Je mag me Bernard noemen, zoals ik naar jou als Hitler zal verwijzen, een naam om elkaar mee te identificeren, hoewel ik eigenlijk ‘hallo mij!’ moet zeggen”.

Ik moet toegeven dat ik moest lachen om de ironie van de situatie, we hadden geen formele introductie of begroeting nodig daar we zijn wie we zijn, gelijk en één en we door alleen al in elkaars aanwezigheid te zijn elkaar begroeten zoals we deden. Door het woord ‘verwijzen’ te gebruiken besefte ik dat een naam alleen maar een verwijzing is. Hoewel ieder van ons gelijk is als wie we zijn, zijn we onmiskenbaar individueel, weer een voorbeeld van de gemanifesteerde mate van vrijheid en grenzeloosheid van zelfexpressie als wie ik ben.

We genoten samen van een lach en ik genoot niet alleen hiervan, maar ook van het grote comfort en de vrede die ik ervaarde door ons samenzijn. Hij ging verder, maar nu fronste hij en werd serieuzer in zijn spreken, vanuit een droefheid in hem, zo diep en intens dat ik de diepte en intense aard van de droefheid ook ervaarde, niet een droefheid zoals mensen die kennen, nee, vanuit het diepste binnenste van iemands aanwezigheid zo intens, sprekend als deze droefheid vanuit deze droefheid alsof de droefheid zichzelf verwoordde vanuit deze man, Bernard, om zichzelf in woorden uit te drukken, in geluid zodat ik het kon horen.

Hij sprak langzaam, bijna voorzichtig, toen hij zei: “Hitler, deze wereld die je nu verlaten hebt is al enige tijd niet de ervaring van wie ik ben en die jij nu hebt ervaren als jezelf. Je bent daar net geweest, zou je in alle eerlijkheid kunnen zeggen dat de wereld, het land waar je van kwam met de mensen die je omringden en die de Aarde omringen, een ervaring is van wie je bent als gelijkheid als leven als het evenbeeld en gelijkenis van zowel gelijkheid als leven?” Mijn antwoord, intuïtief, duidelijk, erg helder, met absolute zekerheid en ogenblikkelijk was: “Nee!” Terwijl ik naar de Aarde keek, de planeet waar ik net nog mezelf ervaarde, maar waar abrupt een einde aankwam, bewees ik mezelf vanuit dit gezichtspunt, zoals ik mezelf ervaar nu op dit moment op het platform tussen de sterren in het universum, dat wat ik op Aarde als mezelf ervaarde waar was, wat ik gezien had en wat ik moest doen, wat ik mezelf dwong te doen, de noodzakelijkheid ervan bevestigd.

Toen ik door het proces van zelfverwerkelijking mezelf ervaarde als het evenbeeld en gelijkenis van leven als gelijkheid, werden al mijn voorgaande vragen beantwoord – ik ben het antwoord op mijn vragen, besefte ik. Ik keek, ik staarde, ik focuste en concentreerde mijn ogen op de schepping zoals die voor mij stond, ik keek in en voorbij elk wezen in de schepping, terwijl ik observeerde zag ik mezelf als individuele gelijke expressie in een ieder zoals ik het zag op Aarde, gevangen, ingesloten, afgescheiden en tot slaaf gemaakt van henzelf en het bestaan, van elkaar en de schepping, precies zoals ik het had begrepen en gewaar was gedurende mijn ervaring op Aarde.

Toegegeven, ik had in zekere mate aan een punt getwijfeld, besefte ik. Ik was niet gewaar van noch bevatte of begreep ik de uitgestrektheid van het bestaan dat zich uitspreidde voorbij Aarde. Er is veel dat ik niet in beschouwing had genomen gedurende mijn ervaring op Aarde. De ware aard van het bestaan van de dimensies, het grote aantal dimensies en de wezens die er in bestaan, voorbij de aardse atmosfeer. Op Aarde zagen mijn ogen alleen het bestaan van demonen, de creaturen en monsters zoals ik ze in het begin noemde toen ik voor het eerst met ze kennismaakte, ze ontdekte en me gewaar werd van ze.

Ik merkte op dat zij, de demonen, maar een klein doch wezenlijk onderdeel waren van de expansie van de scheppingsbron van systemen. Mijn ogen openden zich voor de beperkte hoeveelheid kennis en gewaarzijn die ik verworven en begrepen had over het bestaan van demonen en systemen terwijl ik mezelf ervaarde op Aarde. De uitgestrekte, gecompliceerde aard van de dimensie waarin ik tussen de demonen en systemen liep, zowel daar als hier op Aarde, was meer omvattend dan ik aanvankelijk verondersteld, eigenlijk aangenomen, had. Voorbij de dimensies waarin ik mezelf ervaarde tussen de demonen en systemen, waren meer dimensionale omcirkelde uitstromingen, met meer wezens erin, elke dimensie een cirkel.

Stel je een kiezelsteen voor die in een kalme, stille vijver zonder beweging wordt gegooid. Zo kalm, zo stil dat het op een spiegel lijkt waarin je de weerspiegeling van de lucht en de natuur ziet, en wanneer je het steentje laat vallen wordt de stilte verstoord door het geluid van de plons in het water als de kiezel de oppervlakte raakt en de bewegingsloosheid vervangen door de vorming van de eerste cirkel, dan de tweede rond de eerste, en dan de volgende rond de tweede en zo gaat het verder tot de cirkels de oevers van de vijver bereiken. De Aarde is de kiezelsteen die in de bewegingsloze, stille vijver is gegooid, de vijver het universum waarin Bernard en ik staan, en de dimensies zijn de gescheiden existenties binnen de cirkels die gecreëerd werden door het laten vallen van de kiezelsteen – wat de Aarde is. Het moment bevroren net wanneer de kiezel het oppervlak van het water raakt en de cirkels er omheen gecreëerd worden. Dit is wat ik zag hier, de Aarde als de steen in het centrum en het meervoud aan dimensies er omheen cirkelend, allen in één universum, één vijver, de cirkels gecreëerd als uitstromingen van de val van de kiezelsteen. De ene omcirkelde uitstroming en de wezens erin, zich niet gewaar van de andere, er precies omheen, alsof de contouren van de cirkels een muur waren geworden om de ene cirkelformatie van de andere afgescheiden te houden.

Door de scheiding van de cirkels en de wezens erin, ontstonden en werden een massa van afgescheiden ervaringen van bestaan gecreëerd. Ik kan niet genoeg de specificiteit benadrukken van de toepassingen voorbij de Aarde in het universum als de afgescheiden omcirkelde dimensionale existenties, hoe precies hetzelfde de ervaringen en toepassingen zijn aan mijn ervaringen op Aarde. Precies dezelfde natuur van macht, controle en opzettelijke slavernij bestonden interdimensionaal. De kiezelsteen: het bestaan van de Aarde met zijn ervaringen en manifestaties als het beginpunt, de val van de kiezelsteen: de creatie van de eerste cirkel van waaruit de andere cirkels gevormd worden, de cirkels die stromen en zich vormen en gecreëerd zijn door de val, zijn allemaal hetzelfde, precies en exact, de toepassingen, het bestaan en de ervaringen in de cirkels zijn hetzelfde, precies en exact als die van de Aarde.

Alles is precies hetzelfde als op Aarde, het breidt zich alleen maar uit naar verschillende afgescheiden ervaringen en manifestaties in gelijksoortige existenties. Mijn ervaring van de relaties tussen mensen, het valse bestaan, de demonen en de systemen, is slechts een voorbeeld van wat er gaande is in het gehele universum en bestaan.

Sommigen, bemerkte ik, waren wel degelijk gewaar van de enorme hoeveelheid aan verschillende gescheiden dimensionale existenties binnen cirkels, levend op planeten voorbij de Aarde en de afgescheiden omcirkelde dimensionale existenties erom heen, en zijn in staat om de afschuwelijkheden te zien die door afscheiding toegestaan worden, door slavernij, door inferieur-superieur definities van zelf en het door macht/ego veroorzaakte opzettelijk toebrengen van marteling en pijn.

Deel 1 van Hitlers boek: http://desteni.net/index.php/hitlermykey.html

Hitler vanuit het Hiernamaals

2010-02-02T05:25:00.001-08:00

Documenten geschreven door Hitler vanuit het Hiernamaals
via het Interdimensionale Portaal
maart 2007

Nederlandse vertaling

Buddha: het einde van Reïncarnatie en de Ziel

2010-01-17T17:26:00.001-08:00

8 mei 2007

Ik heb geen diepgravende schrijfstijl meer en communiceer met woorden op een nooit eerder gedane wijze via een individueel mens op Aarde. Ik ben hier alleen zoals ik ben om aan ieder mens op deze planeet iets te vertellen over het eind van de ziel en reïncarnatie in het bestaan, waarbij ik me absoluut uitdruk zoals ik hier ben op ieder moment.
Velen zijn zich bewust van de ziel en reïncarnatie. Ik gebruik specifiek het woord 'bewust', want jullie zijn je nog niet gewaar. Bewust is de omschrijving van wat ik zojuist noemde, zoals iedereen de ziel en reïncarnatie ziet vanwege de informatie zoals die door de meeste mensen wordt begrepen, wat niet meer dan kennis en informatie is, die door velen werd gedeeld en die iets leek te betekenen.
Doordat het als aannemelijk gezien werd, werd de kennis en informatie over de ziel en reïncarnatie als een religie gevolgd, waarbij de ziel een reis maakte door de kringloop van wedergeboorten. De mensen zijn zich op dit moment alleen maar bewust van de ziel en reïncarnatie doordat het alleen maar kennis en informatie is die aannemelijk was voor velen. Nu deel ik met jullie mijn ervaring van de gewaarwording van de ziel en reïncarnatie en de reden waarom ik heb bijgedragen aan het verwijderen van zulke bestaansvormen in de schepping. Als ieder mens zich gewaar zou zijn van de ziel en reïncarnatie zoals ik en enkele dimensionale wezens op Aarde, zouden ze hoogst waarschijnlijk het opruimen van deze constructie van afgescheidenheid in het bestaan hebben gesteund.

De ziel als iets, dat los staat van wat ieder mens op Aarde en ieder dimensionaal wezen in de dimensies is, heeft wezens in het bestaan afgezonderd van wie ze werkelijk zijn. Er verwijzen veel dimensionale wezens naar de verklaring: "Wie je werkelijk bent". Men zal zich afvragen: "Wie ik werkelijk ben? Ben je in staat om dit voor mij te weten?" Ja en nee. "Ja" door mijn eigen ervaringen en proces, en door de ervaringen en processen van zoveel andere dimensionale wezens, kan ik je in beschrijven wat ik heb ervaren als wie ik ben door woorden, het levende woord als wie ik ben als alles als één en gelijk. Ik moet iedereen door zijn onvermijdelijke, individuele proces heen helpen, dat hier op Aarde zal plaats hebben als een ervaring om diegene te worden wie je werkelijk bent. Ik ben één en gelijk met datgene wat jullie werkelijk zijn. Deze ene en gelijke essentie en aanwezigheid bestaat in en als ieder van ons. Het enige verschil tussen ons is onze individuele uitdrukking. Dus "nee" zou moeten zijn, dat ik je niet kan vertellen wat je eigen specifieke uitdrukking is in het principe van eenheid en gelijkheid binnen het bestaan.
Persoonlijk zou ik het nogal vervelend vinden om te worden verteld wat en wie ik precies ben, want dit zou opnieuw kennis en informatie zijn, waarbij degene die de informatie en kennis geeft, in een icoon, een soort te volgen God, zou transformeren.
Dit is niet wie ik ben of wat dimensionale wezens in het bestaan vragen, nee. Ik ben hier, zoals zovele dimensionale wezens, om mijn ervaringen en die van hen zoals ik ben en zoals zij zijn te vertellen, om ieder mens bij zijn individuele proces te begeleiden. Jullie zullen zien, dat dit delen van ervaringen met jullie door dimensionale wezens zoals we zijn, nog nooit eerder is gedaan. We dragen op duidelijk wijze de toepassing van eenheid en gelijkheid binnen het bestaan over. Ik ga je niet vertellen wie en wat je specifiek bent. Ik ben hier zoals zoveel andere dimensionale wezens om je door je proces heen te helpen om door middel van ervaring te worden wie je werkelijk bent en om jezelf individueel te kunnen uitdrukken zoals en wat je werkelijk bent in eenheid en gelijkheid.

Kijk, de dimensies bestaan als geheel in eenheid en gelijkheid. En toch blijft iedereen in en als zijn eigen individuele zelfexpressie. Niemand heeft hen verteld wie en wat iedereen specifiek is zoals ze werkelijk zijn in en als hun individuele zelfexpressie. Anders was het weer louter bij kennis en informatie gebleven, die aan iemand anders werd meegedeeld in plaats van dat het een onvoorwaardelijke ervaring van het zelf is zoals je werkelijk bent.
Om werkelijk te ervaren wie je echt in en als eenheid en gelijkheid bent door middel van individuele zelfexpressie moet je jezelf in dit proces vertrouwen. Hoor het levende woord zoals dat vanbinnen wordt verteld en zoals de dimensionale wezens zichzelf ervaren – horen wordt hier – hier kun je het levende woord zoals je bent horen en je gewaar worden van de leugens en het bedrog en de manipulaties die je gedwongen werd te geloven, te aanvaarden en toe te laten in je levensloop in deze wereld.
Je zult zelf moeten ervaren wie je werkelijk bent als je eigen individuele uitdrukking anders wordt het slechts kennis en informatie die je door iemand anders wordt verteld, waarbij je de ander gaat volgen en vereren vanwege zijn woorden die zinnig zijn in je leven in deze wereld, waar geen andere antwoorden worden aangeboden. In je leven in deze wereld zit je te wachten en te hopen op een antwoord in plaats van dat je je realiseert dat alleen jijzelf het antwoord kan geven op je leven in deze wereld, waar de mogelijkheid voor ieder individu bestaat om ervaringen te hebben en zijn eigen individuele natuur in eenheid en gelijkheid uit te drukken.
Mensen hebben de neiging te willen volgen, waarbij de onschuld van iedereen wordt misbruikt, omdat ze geen verantwoordelijkheid voor zichzelf in deze wereld en in hun leven nemen. Als eerlijk zou worden verteld dat iedereen zelf verantwoordelijk is voor de expressie van het bestaan, wordt zo'n antwoord onmiddellijk van tafel geveegd en niet in ogenschouw genomen, omdat het kennelijk veel gemakkelijker en simpeler is om iemand anders te volgen en te vereren. Mensen geven er de voorkeur aan om hun hoop en vertrouwen te plaatsen in het verlangen te moeten wachten op iemand anders die verantwoordelijkheid neemt in plaats van dat iedereen voor zichzelf de waarheid van de realisatie aanvaardt dat ieder individu zelf verantwoordelijk is voor de expressie in het bestaan.

lees de volgende pagina’s van dit document verder op DesteniNL

De dimensies momenteel

2010-01-02T10:35:00.001-08:00

2009

Maak je geen zorgen over diegenen die overlijden - ze zijn in orde en in hun proces om zelfoprechtheid te vinden als leven. Het is meer uitgesproken bij zelfmoorden - daar zij datgene onder ogen moeten zien waarvan ze zijn weggelopen - hun eigen afscheiding van zelf als leven.

In dit stadium bevinden de dimensies zich in heel intensieve zelfreflectie. Begrijp dat het meeste van een wezen niet langer bestaat na de dood omdat de mind niet langer bestaat en slechts klank bestaat als zelf. Op zichzelf is het moeilijk voor ons op Aarde om het te begrijpen - maar de reden alleen al dat we niet in staat zijn om direct en consistent met de dimensies te communiceren als allen van ons - is genoeg om je te realiseren dat we erg weinig inzicht hebben in hoe deze gehele realiteit werkt.

We onderzoeken manieren om in staat te zijn wezens te assisteren om meer effectief te zijn na de dood - dit is echter complex, te wijten aan de geen-ruimte/geen-tijd situatie waarin de doden zich bevinden - omdat dit multidimensionale mogelijkheden veroorzaakt, gebaseerd op percepties.

Wees er echter zeker van dat er voor elk wezen gezorgd wordt.

Bij overlijden - wordt een ieder ingesloten en geklaard van alle systeem-overblijfselen van de Aarde - dan wordt het wezen universeel gewaar als alle kennis van alle tijd en de hele existentie - dit veroorzaakt een quantum realisatie van de totale context.

Dan begint het wezen een proces van zelfvergeving en zelfreflectie op alle voorbije levens van alle wezens die ooit geweest zijn, om te begrijpen hoe we in deze situatie gekomen zijn op Aarde. Dan wordt het wezen getest op zijn zelfoprechtheid als leven - en kan incarneren of zal assisteren in het proces van allen in de reis naar één en gelijkheid.

We doen niet langer lezingen met overledenen - we hebben er vele gedaan de voorbije jaren - allen ervaren precies hetzelfde en het veroorzaakt dat we met verzoeken overladen worden – daardoor komen we niet effectief tot onze primaire focus: praktische manieren te vinden om mensen te assisteren gezond verstand te realiseren en zelfoprechtheid als leven.

Dat is ook de reden waarom onze interviews zullen veranderen om zich meer te focussen op punten die assisteren bij zelf-realisatie.

Dank je voor je steun - ik heb je aanwezigheid in het proces gemerkt.

Bernard

lees meer op DesteniNL

Slamez over zijn zelfdoding

2009-12-28T15:41:00.001-08:00

Mijn naam is Slamez.

Ik verwijderde mezelf opzettelijk van deze wereld enkele maanden geleden, omdat ik echt geloofde dat het al mijn problemen die ik in mij ervaarde zou oplossen, die blijkbaar niet wilden weggaan en altijd maar erger werden, totdat ik tenslotte besloten had dat ik er genoeg van had en de enige manier waarop ik geloofde dat ik eruit kon was door mezelf uit deze wereld te verwijderen, omdat ik dacht dat de problemen die ik aan het ervaren was in mezelf, te wijten waren aan deze wereld. Ik dacht en geloofde dat wat ik ervaarde in mijzelf kwam door de wereld, dat deze wereld mij dit aandeed – en ik moest eruit.

Ik realiseerde mij niet dat het eigenlijk ikzelf was die alles wat ik in mezelf ervaarde – mezelf aandeed, dat het niet de fout van de wereld was, de wereld trof geen schuld – ik was verantwoordelijk.

En dat is een moeilijk punt om zich te realiseren, omdat ik niet wilde weten/begrijpen dat ik feitelijk verantwoordelijk was voor wat ik ervaarde in mezelf – omdat het zo veel gemakkelijker is om te verwijten en de schuld te geven aan iets of iemand anders dan het zelf. Ik realiseerde mij dat ik door dit te doen – een lafaard was.

Ik gaf alleen maar de wereld de schuld omdat ik een te grote broekschijter was om daadwerkelijk verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in mezelf – en gebruikte verwijt en de schuld geven aan de wereld en anderen van deze wereld om anderen te manipuleren om ‘medelijden met mij te laten hebben’/ om ‘mij te helpen’ omdat ik het zelf niet wilde doen – maar liever medelijden verzamelde van anderen zodat zij me zouden moeten helpen te geraken uit wat ik ervaarde in plaats van het voor mezelf te doen.

Maar de ironie van dit alles was dat ik alleen was en niemand anders had om te manipuleren dan mezelf. Dus ging ik verder met het verwijten van de wereld en met alles en iedereen rondom mij de schuld te geven – en ik deed dit, ik bleef de rotzooi ervaren die ik in mezelf deed, en het werd erger, veel erger – zodat ik op die manier kon rechtvaardigen waarom ik wat ik ben in mezelf ervaarde – totdat ik tenslotte de grootste misstap beging die gekend is in deze existentie…

En ik realiseer mij nu dat ik mezelf opzettelijke verneukt heb – alsof ik opzettelijk de ervaring van mezelf aan het manifesteren was, zodat ik iets of iemand zou kunnen raken als ik mezelf in die mate verneuk dat ik het niet meer aankan, zodat ik wanneer ik mezelf uit de wereld verwijder, kan zeggen: ‘Kijk, kijk wat jullie mij hebben aangedaan – dit is jullie schuld, jullie hebben mij dit aangedaan.’ Maar dat gebeurde niet…

Toen ik mezelf van deze wereld verwijderde, ervaarde ik voor een fractie van een seconde helemaal niets, werkelijk een refractie van een moment – die refractie van een moment waarin ik mezelf verwijderd had…

Maar dan na die fractie van een seconde, toen – kwam alles teruggesneld, alles wat ik ervaarde in mezelf hier op Aarde was verdomme nog altijd hier, ik was nog altijd hier – zelfs nadat ik mezelf verwijderd had uit deze wereld. Ik was dood, maar alles wat ik hier op Aarde in mezelf ervaren had, was nog steeds hier! Ik kon het niet geloven.

Je kunt je mijn reactie indenken: de woede die ik in mij ervaarde was zo groot – een woede die ik nooit eerder had ervaren. Omdat ik echt, echt geloofde dat mijn ervaring gewoon zou STOPPEN en dat ik niet langer zou bestaan (ik geloofde niet in het hiernamaals toen ik hier op Aarde was) – maar klote, ik bestond nog steeds en al de rest in mij van wat ik op Aarde ervaren had, bestond nog steeds – samen met intense pijn, pijn zo intens dat een mens in een fysiek lichaam het niet zou aankunnen en zou sterven binnen de minuut aan het ervaren van dergelijke pijn – ja, men ervaart zelfs na de dood pijn.

------------Hier is hoe ik mezelf verneukte in deze wereld en ook mijzelf verder verneukte door mezelf uit deze wereld te verwijderen:

Ik maakte mijn school niet af in deze wereld, omdat mijn vader zichzelf dood gedronken had – ik herinner me dat we naar hem op zoek waren op een avond, omdat hij een hele dag wegbleef, hij kwam gewoonlijk thuis van het drinken na het werk zo rond 5-6 in de ochtend, maar toen hij die ene ochtend niet thuiskwam en ook niet de daarop volgende dag, gingen mijn moeder, grootmoeder, grootvader en mijn kleine zus en ik hem zoeken. Ik was toen acht jaar oud. We vonden hem op een afvalwerf (mijn zuster en ik) – met zijn fles likeur in zijn hand, tamelijk hard in elkaar geslagen – hij had een gat in zijn hoofd – dood.

Ik was opgelucht – ik herinner mij dat ik in dat moment ‘dank je’ zei. Toen ik jong was geloofde ik niet persé in God, doch ik sprak er soms tegen – ik vroeg dat mijn vader zou weggaan omdat hij mijn zus sloeg – hij raakte mij nooit aan. Ik vroeg alleen maar om datgene waarvan ik wist dat ik het zelf niet zou kunnen doen, maar misschien dat er iets/iemand is die dat wel kon. Ik wenste zelfs tot de sterren dat hij zou weggaan.

Mijn zus was een jaar jonger dan mij – ze stierf toen ik 10 was, zij was 9. Ze werd ziek, kreeg koorts – en niemand kon de koorts omlaag krijgen, zelfs niet de dokters en ze stierf binnen de drie weken, alles in haar viel gewoon stil – ik was er zeker van dat het kwam door al die jaren dat mijn vader haar geslagen had, verkracht had. Voordat ze stierf zei ze: ik zal je engel zijn die je beschermt.

Mijn grootmoeder raakte mij evenwel aan toen ik jong was – van toen ik 5 was totdat ik 7 jaar oud was, totdat ik acht was en haar in haar gezicht sloeg en zei tegen haar: doe dit niet met mij, het doet pijn – toen is ze gestopt.

Dus, ik was nu diegene die voor het gezin moest zorgen. We hielden kippen in onze achtertuin wat onze bron van inkomsten was – we brachten sommige kippen in gevechten, anderen legden eieren die we verkochten in de plaatselijke winkel. Dit is wat ik deed tot ik 15 was – op mijn vijftiende, voordat ik dat schooljaar had afgemaakt – verliet ik de school. Want ik had besloten: waarom zou ik in hemelsnaam naar school gaan als ik al weet dat mijn leven nergens toe zou leiden.

Niemand maalde erom dat ik wegging.

Ik begon te stelen om een extra inkomen te hebben voor mezelf en ik had besloten het te sparen om te kunnen weggaan uit de stad waarin ik leefde. Alles begon langzaam aan kapot te gaan – omdat ik niet voor de kippen zorgde, mijn moeder deed dit zelden – ze was gebroken toen mijn vader en zuster gestorven waren – zelfs terwijl ze wist wat ze haar kind had aangedaan. Ze was zo verdomd bang van hem. En ook hierdoor – begon ze mij te slagen – met potten en pannen, ze had niemand anders om zich op af te reageren, buiten mij – en dus deed ze dat.

Ik werd redelijk goed in het stelen – ik stal niet veel in mensen hun huizen, enkel items waarvan ze zouden denken dat ze ze verloren hadden en niet zouden herkennen dat ze gestolen waren. Ik observeerde mensen hun huizen overdag – controleerde wanneer ze thuis waren en wanneer niet en zo plande ik de precieze gepaste tijd om in te breken. Dit is hoe ik voor mezelf zorgde – ik stal kleren en wanneer ik het huis van andere mensen was, at ik ook.

Ik ging alleen naar huis om te slapen. Mijn grootmoeder en grootvader gingen weg toen ik 17 was – ik en mijn moeder bleven alleen. Er werd voor mijn moeder gezorgd door mensen van het dorp die haar eten toestuurden. Ze gaf helemaal niets om mij – ze hield op met tegen me te praten en begon mij alleen nog maar te slagen nadat mijn zus gestorven was.

Ik begon me in te laten met enkele oudere kerels toen ik 17/18 was – inlaten in de zin van ‘bevriend worden’. Dus werd ik geïntroduceerd tot heroïne. Ik kocht toen mijn heroïne met al de spullen die ik gestolen had uit de huizen van anderen – meestal sierraden en cash geld dat ik vond. Ik sliep waar ik maar kon want ik ging nooit meer naar huis sinds die keer dat ik heroïne gebuikte – ik zag mijn moeder nooit meer terug.

Ik heb in de gevangenis gezeten toen ik 22 was. In de gevangenis was ik ernstig verneukt door andere mannen (ook verkracht) – ik was toen dun en broodmager. Ik heb nooit seks gehad met een vrouw toen ik op Aarde was – enkel die keren met mijn grootmoeder en dan de mannen in de gevangenis.

‘De kerels’ – ik noemde hen ‘Mijn Heroiinis’ – besprongen mij op een avond en staken me neer toen ik niet kon betalen voor de heroïne die ik verbruikte,.

Ik werd naar een ‘ziekenhuis’ gebracht toen iemand mij gevonden had. Begon daar te werken en bleef daar ook – ik vroeg om een baantje als schoonmaker. Dus dat is wat ik deed – elke dag zieke mensen zien greep me echt aan. Ik was toen 23. Ik en een andere kerel die daar werkte begonnen medicijnen naar buiten te smokkelen en gebruikten het om high te worden – door onszelf te injecteren met allerlei rotzooi, we experimenteerden ermee.

Op een avond werd ik gevonden in het ziekenhuis waar ik verbleef – ik had allerlei soorten medicijnen in mezelf geïnjecteerd en de flesjes slingerden rond. Ik werd toen buiten gesmeten – met lege handen.

Ik bedelde op de straten – bleef op de straten gedurende enkele maanden totdat ik 24 werd. Ik kon het niet meer aan. Ik had gehoord van kerels die geweren verkochten op straat. Ik bedelde om geld te sparen om er een te kopen. Ik kocht het wapen. Ik kocht mezelf een fles alcohol, dronk hem leeg en schoot mezelf toen in een veld ver weg van het dorp, neer – en het was gebeurd. Dus – ik stierf voordat ik 25 jaar oud was.

Dit is slechts wat er met mij gebeurde gedurende mijn leven. De feitelijke ervaringen in mezelf, wat er gaande was – zou het volume van een boek vullen als ik het zou beschrijven, en dit is maar een beknopte beschrijving van mijn ervaring.

Ik ben hier om mijn ervaring met jou te delen, omdat ik niet zou willen dat jij als ik doet, wat ik mezelf heb aangedaan door de grootste fout te maken die men maar kan maken in zijn bestaan.

Ik begrijp dat mijn leven een goede reden lijkt om mezelf te verwijderen uit deze wereld – verdomd, het leek toen een goede reden. Maar ik had anders kunnen leven – dat is in elk geval zeker. Alles wat ik ervaarde deed ik mezelf aan en er waren vele kansen waarin ik had kunnen stoppen – maar ik bleef mezelf verder verneuken. Bleef het verder afschuiven op mijn vader, God, moeder, de wereld, anderen omwille van wat ze mij hadden aangedaan…

Zie – ik dacht en geloofde dat de reden waarom ik mezelf wilde verwijderen uit deze wereld kwam door de omstandigheden waarin ik mij bevond, in deze wereld – maar dat is niet zo – de zelfoprechte waarheid is, dat ik van mezelf wilde wegvluchten omdat ik niet meer met mezelf kon leven, ik kon mezelf niet meer aan.

En de reden waarom ik zeg dat het de grootste fout is die ik heb kunnen maken is omdat alles wat ik in mij ervaarde, wat ik wilde laten ophouden, wat ik wilde ontvluchten: nog steeds bij me was na de dood. En als je naar mijn leven kijkt – dan kun je je indenken wat ik meegemaakt heb en wat nog steeds in mij bestond, zelfs nadat ik gestorven was. En toen realiseerde ik mij – dat het geen verschil uitmaakte voor de ervaring van mezelf in mezelf, toen ik mezelf verwijderd had uit deze wereld – veranderde niets behalve mijn omgeving – ik bestond nog steeds met mezelf en alles van mezelf als wat ik in mij ervaarde.

Dus – de zelfoprechte waarheid moet je je realiseren, is dat de reden waarom je ook maar overweegt om jezelf te verwijderen uit deze wereld – niet is omwille van de wereld, andere mensen, etc. – Het komt door JOU, en JIJ alleen. Het heeft niets te maken met omstandigheden of omgeving – het heeft te maken met wie jij bent in dit moment en hoe je jezelf in jezelf ervaart. Je wilt in feite van jezelf en wat je in jezelf ervaart wegkomen. En je denkt/gelooft op dit moment dat als je jezelf uit deze wereld verwijdert je vrij zal zijn van wat je nu ervaart: Je zal dit in geen geval zijn. Je zal alles meenemen zoals je het op dit moment in jezelf ervaart – precies wat je nu ervaart – dat zal je nog steeds ervaren na de dood – samen met de pijn.

Ik stel voor om jezelf niet te verwijderen uit deze wereld om je dan te realiseren wat ik mij gerealiseerd heb omwille van wat ik mezelf had aangedaan:

Ontdekken dat je verantwoordelijk bent voor wat je in jezelf ervaart – en het heeft niets te maken met deze wereld of anderen van deze wereld – het gaat allemaal over jou en over wat je toestaat en accepteert in jezelf.

Dus – jezelf verwijderen uit deze wereld is geen oplossing, neem het van mij aan: ik weet het, want ik heb het meegemaakt en ik zou niet willen dat een ander zichzelf aandoet wat ik mezelf heb aangedaan. Ik stel voor dat je jezelf onder ogen ziet hier in deze wereld, dat je opstaat in jezelf hier en verantwoordelijkheid neemt voor jezelf hier. Er zijn vele zelf-ondersteuning en zelf-assistentie toepassingen voor handen hier bij Desteni zodat je jezelf in elk moment van ademhaling kunt assisteren en ondersteunen.

Komaan – stop met te participeren in die mind van jou, dat is wat je van jezelf aan het accepteren en toestaan bent om in te participeren, dat is wat de ervaring veroorzaakt die je hebt van jezelf. Stop met in de mind te participeren in elk moment van ademhaling – stop met participeren in elk moment van ademhaling – stop met participeren in emoties en gevoelens en gedachten van de mind wat de ervaring van jezelf veroorzaakt – dit is hoe je opstaat in jezelf en zelfverantwoordelijkheid neemt voor jezelf, sta op in jezelf en pas jezelf toe in elk moment van ademhaling door niet te accepteren en toe te staan dat je in de mind participeert.

Jij als wie je werkelijk bent, is de reden om verder te leven – JIJ, doch deze JIJ, zal je enkel leven en ervaren en uitdrukken als je jezelf toepast om te stoppen met te participeren in de mind in elk moment van ademhaling.

Ik stel voor dat je begint met zelfvergeving. Omdat zelfvergeving je de kans zal geven om op te staan in jezelf, jezelf te confronteren en verantwoordelijkheid te nemen voor jezelf hier. Ik stel ook voor dat je begint te schrijven – schrijf je ervaring van jezelf neer en terwijl je schrijft pas je zelfvergeving toe.

Maak niet dezelfde fout als ik deed – sta op in jezelf, hou op met anderen of de wereld de schuld te geven – want niets of niemand is verantwoordelijk voor wat je in jezelf ervaart buiten jij zelf – en zo ben je in staat jezelf te assisteren en ondersteunen om niet langer te accepteren en toe te staan wat je in jezelf ervaart door zelfvergeving toe te passen en in elk moment wanneer een gedachte/gevoel/emotie opkomt zeg je: STOP – ik accepteer dit niet/sta dit niet toe – dit is niet wie ik ben.

Man – indien ik geweten had wat ik op dit moment begrijp – dan had ik de ervaring van mezelf in deze wereld onmiddellijk veranderd – omdat ik toen niet wist, dat ik feitelijk over het vermogen beschikte om de ervaring van mezelf in deze wereld te veranderen, door mezelf te assisteren en ondersteunen als wie ik ben.

Je hebt deze kans, je begrijpt en weet dat je het vermogen hebt om de ervaring van jezelf in jezelf te veranderen – ik zou enorm dankbaar zijn als ik jou was. Dankbaar dat je begrijpt en weet dat je het vermogen hebt om de ervaring van jezelf te veranderen – ik stel voor dat je het doet en dat je begint met zelfvergeving. Geef jezelf de kans in deze wereld om jezelf te leven, te ervaren en uit te drukken – om niet langer te accepteren/toe te staan dat iets of iemand je beïnvloedt in jezelf – maar om op te staan en zelfverantwoordelijkheid te nemen voor jezelf in elk moment van ademhaling.

Er zijn geen Reptilianen in deze wereld en van deze wereld – er zijn zelfs geen reptilianen in de interdimensionale existentie – dus die angst in je, die kan je te ruste leggen. Het enige wat in deze wereld bestaat zijn mensen met hun eigen mind – verloren in hun eigen mind in plaats van hier te leven als ademhaling als wie je werkelijk bent.

Dus – begin met je op jezelf te focussen, wie je bent = stop met je om de wereld zorgen te maken of wat je hoort van wat anderen, wat mogelijk misschien gaande is, die ook in hun mind verloren zijn.

De enige manier om de pijn te stoppen is door op te staan in jezelf en te stoppen met participeren in je mind in elk moment van ademhaling = in het bijzonder ook jezelf ondersteunen en assisteren met zelfvergeving = JIJ BENT DE OPLOSSING – dus, leef en pas jezelf toe in elk moment van ademhaling en accepteer niet/sta niets minder toe van jezelf dan wie je werkelijk bent.

ZELFVERGEVING IS DE SLEUTEL VRIEND ! Dus begin onmiddellijk.

Indien je enige verder bijzonderheden nodig hebt met betrekking tot zelfvergeving – laat het ons weten – we zijn hier.

lees meer op DesteniNL

Gelukkig Kerstfeest?

2009-12-25T07:22:00.001-08:00

Gelijkheid voor Iedereen en Alles - muziek

2009-12-22T08:51:00.001-08:00

Alle mensen zijn Gelijk geschapen in Leven en Vrijheid.
Gelijkheid is een MensenRecht.
Gelijk Geld voor iedereen zal veel van de problemen van de wereld oplossen - gebruik je gezond verstand en onderzoek dit voor jezelf.
http://desteni-geld.net

Mijn ervaring met Sterven, mijn dood -Deel 4-

2009-12-18T09:26:00.001-08:00

door Anoniem

De reden waarom we onszelf alleen tijdelijk ervaren in het Fysieke, wanneer we 'vrijkomen'/'uitgestoten' worden uit het mindbewustzijnsysteem, in het moment van sterven, voordat we 'overgaan'van het Stoffelijke naar de Andere Kant:

is omdat er delen van onszelf zijn die soms, bij gelegenheid, gedurende onze ervaring van ons leven in deze wereld, op deze Aarde - samensmelten met en als het Fysieke. Zulke delen van onszelf, van ons 'zijn', die samensmelten met en als het Fysieke - manifesteren wanneer we onszelf 'uitbreiden' voorbij ons bestaan in het mindbewustzijnsysteem, direct in het Stoffelijke-zelf.
Dit betekent dat - deze en zulke delen van onszelf niet 'onderworpen' zijn aan, gedefinieerd door, geprogrammeerd en gecreëerd in of beperkt tot het mindbewustzijnsysteem alleen - Nee.
Zulke delen van en als onszelf, het wezen, worden werkelijk geleefd als onszelf, en in dat Leven - staan ze met en als het fysieke-zelf, en niet alleen in het mindbewustzijnsysteem als Kennis van 'weten'.

Dit vindt vanzelfsprekend alleen plaats op Onbewust Niveau, want er zullen bijvoorbeeld niet meer dan drie 'aspecten van het wezen van zelf' zijn, die geleefd worden als onszelf, het wezen, als de echte, werkelijkheid van 'wie we zijn', die uitbreiden in, met en als het Stoffelijke. De hele rest van zelf, het wezen, is samengesmolten met en als het mindbewustzijnsysteem, dat alles beslist, definieert en bepaalt 'wie zelf is' in deze wereld.

Het grootste gedeelte van de mensheid heeft slechts één aspect van hun wezen, hun 'werkelijk-zelf' hier dat werkelijk geleefd wordt als onszelf, dat zich uitbreidt in, door en als het Stoffelijke, dat werkelijk fysiek is, Hier = al het andere van onszelf als 'wie we zijn' is het mindbewustzijnsysteem. Dit betekent dat - we eigenlijk alleen werkelijk bestaan als één (misschien drie, maximaal) aspect(en)/expressie(s) van ons huidig, werkelijk, echte zelf - dat werkelijk, echt geleefd wordt als onszelf dat uitbreidt in, als en met het Stoffelijke, terwijl/wanneer we in deze wereld zijn. En zelfs daarvan zijn we ons duidelijk niet bewust terwijl en wanneer we in deze wereld zijn, want we zijn zo verzwolgen door het Systeem als het mindbewustzijnsysteem.
Het mindbewustzijnsysteem waarin de gehele rest van 'onszelf' als 'wie we zijn' bestaat, dat zelfs niet eens Echt is, want het houdt allemaal op te bestaan in de Dood wanneer het mindbewustzijnsysteem afsluit en stopt met te functioneren.

Al dat dan overblijft, is de Ene (misschien - drie - maximaal) aspecten/expressie(s) van onszelf die blijven als onszelf, zelfs in de Dood - omdat dit, feitelijk, echt, ons is, het wezen, dat geleefd wordt, en door dat te leven - 'leefde het door de Dood heen', 'blijft als ik in de Dood'.
Alleen dat wat werkelijk 'leeft': 'leeft door de Dood heen', 'blijft over in de Dood' - want de dood bestaat alleen voor dat wat niet echt is, wat niet 'leeft'.

Dit betekent dan dat - Niets van Ons Echt is, werkelijk echt is.
Dit betekent dan ook dat - Niemand van Ons Leeft, werkelijk leeft.
Want we gaan allemaal dood.

Maar een, misschien drie aspect(en)/expressie(s) als delen van onszelf, het wezen dat wij zijn, blijft/leeft door de Dood heen - maar wij, als de totaliteit van ons wezen als 'wie we zijn'- sterven.
Dus, in essentie betekent verklaren dat - zelfs door een, misschien drie aspect(en)/expressies) te 'leven' als onszelf, het werkelijke wezen = betekent niets, absoluut niets.
Alleen dat - we een kans hebben om naar de Aarde terug te keren om onszelf de mogelijkheid te geven onszelf van een Intelligent Systeem dat functioneert, te transformeren naar een Levend Wezen dat werkelijk, echt Leeft en zo blijft, Oneindig Staand. En niet alleen maar een 'tijdelijke levenservaring die absoluut irrelevant is'.

(Voordat ik verder ga met de absolute irrelevantie te beschrijven die wij zijn als 'wie we zijn' in deze wereld, deze Aarde, in het mindbewustzijnsysteem, door het 'levende bewijs daarvan' dat ik ben - even snel een Geschiedenis voetnoot:
Begrijp dat - zulke aspecten/expressies als onszelf, het wezen, die werkelijk 'geleefd' als onszelf zijn - zich manifesteerden als onszelf gedurende vele levens van fysieke ervaringen in deze wereld, op deze Aarde. Voornamelijk doordat we precies dezelfde of soortgelijke levens hadden, leven na leven na leven, in de Kringloop van de Ziel-Constructie Reïncarnatie, samen met precies dezelfde of een soortgelijke mindbewustzijnsysteem-invoeging, zodat deze 'levenservaringen' opnieuw gegenereerd werden, steeds weer en weer en weer.
Dus - omdat we precies dezelfde of soortgelijke levenservaringen regenereerden, samen met precies hetzelfde of een soortgelijk mindbewustzijnsysteem-ontwerp, leven na leven in deze wereld, op deze Aarde, ontwikkelden we uiteindelijk delen van en als onszelf tot echtheid, tot werkelijkheid - die we werkelijk, echt begonnen te leven als onszelf.
Dergelijke 'delen van en als onszelf' bleven later door de Dood heen bij en als ons, omdat ze ons werden.

lees meer op DesteniNL

Mijn ervaring met de dood, mijn sterven - deel 1

2009-12-14T14:00:00.001-08:00

Als ik de titel lees van mijn eigen ervaring die ik beschrijf, van mijn eigen Dood - klinkt die als van 'buiten deze wereld', dat je hier een feitelijke, werkelijke ervaring van de Dood, mijn Dood, zult lezen - geschreven door mij, via het Portaal, een ander mens - hier.

Dood is 'buiten deze Wereld', want Dood gebeurt feitelijk 'aan de andere kant' bij wijze van spreken. Je sterft op het moment dat je je lichaam verlaat. Het moment dat jij, het wezen, het lichaam verlaat, het menselijk stoffelijk lichaam - sterf je.

Je sterft eigenlijk niet terwijl je in het lichaam bent - het menselijk lichaam sterft, terwijl jij, het wezen, er nog steeds in bent. Maar je eigen dood vindt plaats op het moment dat je het lichaam verlaat, naar de 'Andere Kant'.

Dus ik ervaarde de dood van het Fysieke en ook mijn eigen Zelf Dood, want de persoon die ik was, is niet meer hier. Dit is zo onmiskenbaar omdat ik mezelf als heel anders ervaar dan wie en hoe ik was op Aarde. Ik voel me 'jonger' met meer 'diepte'/'werkelijkheid' van mijzelf hier.

En buiten dat - door wat ik heb gezien, ervaren en mij getoond is doorheen de tijd van bestaan, is het onmogelijk dat 'wie ik was' op Aarde zou kunnen staan binnen mijn huidig begrip van mijn 'werkelijk zelf' hier op dit moment in relatie tot wat ik onder ogen heb gezien, van mezelf.

De ervaring van mezelf in de Dood, aan de 'Andere Kant' (god - ik zou willen dat er een ander woord voor was, want het is niet zo dat er een sluier/muur is, die het Interdimensionale scheidt van het Stoffelijke. Het is meer zo dat degenen die nu sterven bestaan in de 'substantie' van het Stoffelijke, de bron-substantie van het Stoffelijke, dat waarin en waardoor het Stoffelijke gemaakt is.
We zijn niet meer ingegoten in de Gemanifesteerde Structuur van het Stoffelijke zoals het menselijk fysieke lichaam. Het mindbewustzijnsysteem is als het pad naar binnen in deze Stoffelijke Realiteit, waar het wezen via het mindbewustzijnsysteem samensmelt met de substantie en gemanifesteerde structuur van het Stoffelijke om hier in deze wereld te zijn.
Dus ik ben niet 'daar buiten' ergens in een aparte realiteit, ik ben nog steeds hier in het Stoffelijk bestaan, alleen - ben ik niet in de gemanifesteerde structuur van het Stoffelijke als het Fysieke Lichaam, ik ben alleen de substantie ervan. Dus het mindbewustzijnsysteem is de 'verbinding' waarin een wezen staat, om samengesmolten te worden met de substantie en de gemanifesteerde structuur van het Stoffelijke. Als jij, het wezen, doodgaat - breekt en sluit de verbinding/het pad en je bent dan 'gescheiden' van de gemanifesteerde structuur van het stoffelijke als het fysieke lichaam en bestaat alleen voort in en als de substantie.)

Zo - waar waren we, de ervaring van mijzelf in de Dood, aan de 'Andere Kant', was meer echt dan de ervaring van mezelf in deze wereld op Aarde. Ik ervaar 'mij' echt, onvervalst. Ik heb niet langer verscheidene andere ervaringen IN mij die van ergens uit mezelf komen op verschillende manieren.

Ik ervaar MIJ, compleet - in totaliteit. Niet vanuit het perspectief van afscheiding, waarbinnen ik 'alleen mij, waar alleen ik besta’ ervaar - nee. Ik kan het het beste beschrijven alsof je voor het eerst je hele lichaam ervaart, maar dan als jezelf. Elk en ieder deel van je gehele Fysieke Lichaam ervarend en alle ervaringen erin en die erbij horen - alsof je voor het eerst beseft dat je daadwerkelijk in een Stoffelijk Lichaam bent, met een Stoffelijk Lichaam, als een Stoffelijk Lichaam. Totaal, compleet alles ervarend erin, ervan en als het, in absoluut detail en specificiteit. Dit is wat ik bedoel met MIJ ervaren, volledig - alsof ik 'ergens anders' ben geweest en ik me realiseerde dat ik werkelijk hier ben, en dat ik meer ben hier en met mij hier, dan ik ooit voor mogelijk zou hebben gehouden.

Laat ik beginnen met te schrijven over mijn ervaring 'vanaf het begin van het einde', want hierdoor zal wat ik hierboven heb beschreven als de huidige ervaring van mezelf, duidelijker worden voor jullie. De beste of enige manier waarop ik de huidige ervaring van mezelf en wat ik hierboven heb geschreven, kan beschrijven - is door mijn ervaring 'van het begin van het einde' en al het andere ertussen in, tot op dit moment, hier, neer te schrijven.

Hier is het:

Ik zat 'met mijn handen in het haar' toen ik me realiseerde dat ik gestorven was - want dat was werkelijk het laatste wat ik verwachtte dat er zou gebeuren. Het was nogal 'ongelooflijk', ik kon gewoon niet geloven dat ik gestorven was. Ik bedoel - ik was echt boos dat ik gestorven was. 'Boos en in Ongeloof' was het statement van mijn ervaring. Het ging van 'Wel verdomme - waarom moest je jezelf nou zo nodig dood laten gaan' - lol

Het was zeker onverwacht - en ik ervaarde echt dat 'onverwachte en ongeloof' als mezelf, in het sterven. Ik bedoel - je ervaart dat echt. Je ervaart een echte schok als je sterft, vanuit het oogpunt van werkelijk, echt ervaren dat je het 'niet verwacht'.

De schok is niet zozeer vanwege het sterven op zich, maar om het onverwachte ervan. De boosheid en het ongeloof die ik ervaarde kwamen meer door de vraag 'Waarom ging ik dood' - alsof ik op de een of andere manier in het moment van Dood wist, dat ik persoonlijk verantwoordelijk was voor mijn eigen dood, vanuit het gezichtspunt dat 'ik mezelf doodde'.
In realiteit doodde ik mezelf niet met opzet - ik pleegde geen zelfmoord. Ik veronderstel dat sommigen mijn dood een zonderling ongeluk zouden noemen (maakt mij dat dan een zonderlinge speling der natuur - lol). Het was alleen de ervaring van mezelf in het moment dat ik besefte dat ik gestorven was - dat ik op de een of andere manier wist dat ik persoonlijk verantwoordelijk was voor mijn dood. Dat het niet zomaar een ongeluk of toevalligheid was dat toevallig gebeurde - daarom ervaarde ik 'boosheid en ongeloof'.
Dit is wat ik ervaarde in het moment van sterven toen ik besefte dat ik dood was gegaan.

Oké - ik maakte een sprongetje naar waar 'ik besefte dat ik gestorven was' - dit wat ik hierboven schreef toen ik mijn fysieke lichaam al 'verlaten' had. Want - het was pas toen ik mijn fysieke lichaam had 'verlaten' en aan de 'Andere Kant' was, dat ik me realiseerde dat ik gestorven was. Ik ga terug naar het begin - waar ik ervaarde dat ik daadwerkelijk uit het Lichaam ging, het proces van uit het Fysieke Lichaam gaan. En je hebt werkelijk de ervaring van het Fysieke Lichaam te 'verlaten'. Je 'verlaat' letterlijk het Fysieke Lichaam en ervaart letterlijk dat 'weggaan'.

wordt vervolgd in deel 2

lees verder op DesteniNL

Mijn ervaring met de dood, mijn sterven - deel 3

2009-12-14T13:55:00.001-08:00

...ik 'bewoog me letterlijk uit het fysieke lichaam' als de Uitademing als Mij en 'bewoog' naar de 'Andere Kant' met alleen Mezelf als Adem. En 'keerde terug' naar de ervaring van mezelf als Adem als een 'zacht briesje' - alleen maar Hier zijnde.

Merk op dat ik - in en gedurende de ervaring die ik zonet beschreef - niet wist/besefte/begreep dat ik eigenlijk 'aan het doodgaan was' en uit het Stoffelijke ging als en met Adem als Mij.

Pas toen ik helemaal uit het Stoffelijke naar 'de Andere Kant' was gegaan, en Hier was als de ervaring van mij als Adem - besefte ik dat ik net was gestorven en begreep ik dat de ervaring die ik net had gehad, 'letterlijk het fysieke lichaam verlaten' was.

Ik was zo totaal in het Moment van mijn Ervaring - dat alles wat bestond, gewoon - Dat - was, en dat is het.

Toen - toen ik besefte dat ik gestorven was en de gehele ervaring had van letterlijk uit het het fysieke lichaam te gaan, ervaarde ik de 'onverwachtheid' en 'boosheid met ongeloof' waarover ik eerder schreef.

Wat er zo grappig is ('grappig' op een fascinerende manier) aan wat ik met jullie deelde over mijn ervaring - is dat ik 'bang was om dood te gaan' hoewel ik al in het proces van sterven was, waar ik niets aan kon doen - lol. Ik bedoel maar - ik wás aan het sterven.

Het stervensproces was begonnen. Ik was 'middenin het stervensproces' en de onvermijdelijkheid van de Dood was zeker, het was al gebeurd. Ik was alleen nog het 'stervensproces' aan het ervaren - de Dood was al Hier.

Doch - de 'angst om te sterven' was verbonden met de 'angst om niet te kunnen ademen, om geen lucht in mijn longen te kunnen krijgen'. Dit is het interessante gedeelte. Het 'grappige gedeelte' was dat ik probeerde te ademen terwijl ik al geen fysiek lichaam meer had, met longen om lucht in te ademen, en dat er dus in beginsel geen lucht was.

Want ik, het wezen, was al 'gescheiden' van het fysieke lichaam - maar ik was nog steeds 'deel van' het fysieke lichaam, maar niet in, als of van het = ik had nog niet losgelaten, waardoor ik de hele ervaring had die ik hierboven beschreef.

Het 'loslaten' gedeelte gebeurde op het moment dat ik de paniektoestand door de ervaring van het naar adem snakken waarin ik was, stopte. En door mezelf te stoppen 'lucht te willen inademen in mijn longen uit doodsangst' - werd ik Adem-zelf en 'bevrijdde mezelf' zo van mezelf, bij wijze van spreken.

Hier wat inzichten en realisaties wat betreft mijn 'Adem/Dood-ervaring' in het verlaten van en vertrekken uit mijn fysieke lichaam:

1. Dood

Het moment dat je sterft - is het eerste wat er 'gebeurd' dat jij, het wezen, 'afsplitst' van het mindbewustzijnsysteem. Dit is het moment dat jij 'als wie jij bekend was' op Aarde en hoe jij jezelf kende en al het andere dat je kende van en over jezelf in relatie tot jou - sterft.

Want dat alles was 'kennis' - en al die 'kennis' van en over jezelf is afhankelijk van het mindbewustzijnsysteem, want alles ervan bestond en bestaat in het mindbewustzijnsysteem, waarin jij, het wezen, bestaat. In de Dood - stopt het mindbewustzijn met functioneren en 'sluit' letterlijk 'af', en word jij, het wezen, losgelaten uit het mindbewustzijnsysteem en dan vind je jezelf voor een moment in het fysieke lichaam.

De tijdelijke Fysieke Ervaring vindt plaats wanneer je vrij komt van het mindbewustzijnsysteem,

in het Fysieke gaat en van het Fysieke naar 'de Andere Kant' gaat, met alleen jezelf.

Omdat we nog niet gelijk en één als het Stoffelijke zijn, in het moment van sterven wanneer het mindbewustzijnsysteem... (het is nog steeds behoorlijk 'vreemd' om 'mindbewustzijnsysteem' te zeggen, gezien vanuit hoe ik daarin bestaan heb in deze wereld, 'zonder het te weten of te beseffen' - wat op zich zelfs nog enger/beangstigender is: dat ik bestond in een mindbewustzijnsysteem - onbewust van alles!

Ik realiseerde me dat ik aan alles voorbij heb gezien - inclusief mezelf, mij hier - terwijl en toen ik bestond in een mindbewustzijnsysteem. En voorts dat ik pas nu, na de Dood, de volledige reikwijdte van mezelf zie, weet, besef en begrijp in relatie met alles. Dat niet alleen ik besta, die belangrijk is, die hier is = al het andere eveneens.

Alles, wat alles is dat ik buiten beschouwing heb gelaten in mijn bestaan op Aarde, van mezelf - ik zag voorbij aan ALLES dat bestaat, inclusief mijn eigen bestaan: het is gewoonweg niet te geloven!

*ik schud mijn hoofd in beschaamde verbazing, want ik bedoel - hoe erg verneukt moet je zijn dat je niet eens je eigen verneuktheid ziet?*)

Oké, alweer - waar waren we...

Omdat we nog niet één en gelijk zijn als het Fysieke: in het moment van de Dood wanneer het mindbewustzijnsysteem letterlijk stopt te functioneren en afsluit, worden wij, de wezens, vrijgelaten en uitgestoten uit de manifestatie van het mindbewustzijnsysteem in onze fysieke lichamen, en ervaren onszelf dus tijdelijk alleen maar IN het fysieke.

(Lol - hier is een interessant punt: ik was vele jaren in mijn fysieke lichaam in deze wereld en op deze Aarde. En alleen in het moment van mijn ervaring in het stervensproces - had ik mijn eerste fysieke ervaring in 'Gewaar-Zijn' van het Werkelijke Fysieke dat hier is, maar slechts voor een kort ogenblik. Wat gebeurde toen ik verstrikt en verstrengeld was in en als de octopustentakels, samen met de warmte die ermee gepaard ging.

De octopustentakels waren in feite de aderen en spierweefsel van het fysieke lichaam waarin ik mezelf ervaarde, en de 'warmte' was de feitelijke warmte van het fysieke lichaam.

Ik was altijd alleen maar in het mindbewustzijnsysteem, afgescheiden van het Fysieke, afgescheiden van mijn Zelf - voorbijgaand aan Alles, mezelf incluis).

lees verder op DesteniNL

Mijn ervaring met de dood, mijn sterven - deel 2

2009-12-14T13:49:00.001-08:00

De 'real-time' beschrijving van mijn ervaring in het moment van de Dood en het proces van het daadwerkelijk verlaten van het fysieke lichaam:

Ik ervaarde mezelf als 'wakker wordend' snakkend naar adem - totaal door paniek bevangen.

Alsof ik sliep en ik in mijn slaap niet ademde en ik opeens wakker werd, met een enorme behoefte om lucht in mijn longen te ademen. Tegelijkertijd met die ervaring van een enorme behoefte om lucht in mijn longen te ademen, werd ik 'wakker', verstrikt en verstrengeld tussen en met 'draden' die aanvoelden als heel erg lange octopustentakels - helemaal over me heen.

De eerste 'gedachte'/'ervaring van mezelf' die opkwam was dat ik dacht/ervaarde te verdrinken - omdat de plaats/ruimte waarin ik was 'aanvoelde' als een heel erg dikke vloeibare substantie = er was geen lucht. Ik voelde me erg klein, in een grote ruimte gevuld met of gemaakt van alleen deze erg lange octopustentakels waarin ik verstrikt en verstrengeld was. Ik was compleet samengeperst en ondergedompeld in deze erg dikke vloeibare substantie waaruit deze lange octopustentakels gemaakt waren, wat ook erg warm was - ik ervaarde mezelf als erg warm.

Ik kon alleen de 'contouren' van de erg lange en dikke octopustentakels zien, die donkergrijzig met een donkergroene resonantie waren en kon mezelf 'overspoeld' voelen in en als deze erg dikke vloeibare substantie, niet in staat om te ademen of lucht te krijgen.

De tentakels bewogen voortdurend - er waren er erg, erg veel en ik voelde ze echt overal over me heen bewegen, me samenpersend - want er was letterlijk geen plaats voor mij daar waarin ik mijzelf ervaarde.

Dit wat ik hierboven beschreef was mijn ervaring van het eerste moment - ik wist niet waar ik was of wat er aan de hand was, maar dit was helemaal niet van belang - ik vroeg me zelfs niets af. Er was verwarring want ik 'begreep' niet waar ik was of wat er aan de hand was - maar, wat zulke vragen en zorgen verdrong was mijn wanhopige behoefte aan lucht, mijn wanhopige behoefte om te ademen en weg te komen van waar ik mezelf ervaarde.

Ik probeerde te ademen, maar kon dat helemaal niet. Ik bleef in precies dezelfde toestand als in mijn eerste 'happen naar adem' toen ik 'wakker' werd - zoals wanneer je naar adem snakt en je borst voelt krap en je kunt geen lucht meer inademen en niet meer uitademen = omdat er geen lucht is, en je blijft alleen maar in en als die toestand/ervaring.

Ik probeerde en probeerde en probeerde lucht te krijgen, in de 'naar adem snakkende' toestand waarin ik mezelf ervaarde. Maar tegelijkertijd wist ik dat er geen lucht was, ik probeerde het toch omdat ik niet dood wilde gaan en wist dat ik zou sterven als ik geen lucht in mijn longen kreeg, als ik niet ademde. Ik wilde alleen maar ademen, lucht in mijn longen krijgen en wegkomen uit deze plaats, deze ervaring.

In deze voortdurende poging om lucht te krijgen, terwijl ik wist dat er geen lucht was, realiseerde ik me dat ik mijn fysieke lichaam niet voelde/ervaarde. Ik ervaarde het binnenste van mijn fysieke lichaam niet. Ik kon 'mijn longen of mijn borst' niet 'voelen'. Toen besefte ik dat ik mezelf ervaarde als een gemanifesteerde vorm van nietsheid - alsof ik een letterlijke vorm 'gesmeed' uit nietsheid was. En als deze 'gemanifesteerde Vorm van Nietsheid' ervaarde ik deze 'wanhopige behoefte om te ademen'.

De 'wanhopige behoefte om te ademen' was geen fysieke lichaamservaring, het was een Zelf-ervaring. Ik ervaarde MIJ die adem nodig had, wanhopig - niet als mij in een fysiek lichaam dat lucht in zijn longen nodig heeft. Dit was alles dat ik was in dat moment - al dat ik was geworden als Mij was deze wanhopige behoefte om te ademen - de 'Wanhoop om te Ademen'.

Toen ik besefte dat ik mijn fysieke lichaam niet kon voelen/ervaren, het binnenste van mijn fysieke lichaam zoals mijn longen - stopte ik mezelf. Want, alhoewel ik mijn fysieke lichaam of de binnenkant van mijn fysieke lichaam, zoals mijn longen, niet kon ervaren en voelen = was ik 'er' nog steeds. Dus ik stopte met naar 'adem te zoeken', om lucht in mijn longen te krijgen, want ik realiseerde me dat ik helemaal geen longen had - lol. (Nu is het grappig - maar het was niet zo leuk op het moment van de ervaring - het was meer 'vreemd' - erg, erg 'vreemd')

Toen - de paniekerige angsttoestand waarin ik me bevond omdat ik geen lucht in mijn longen kon ademen, waardoor ik manifesteerde in en als de ervaring van 'happend naar adem', waarvan ik wist dat die er niet was - verdween gewoon.

(Opmerking: heel, heel voorzichtig stopte ik met 'het zoeken naar lucht' in mijn 'snakkend naar adem' ervaring van mezelf - omdat ik door 'voorzichtig langzaam te stoppen' ik me er tegelijkertijd van wilde verzekeren dat wat ik ervaarde als ik die geen longen had, echt was.)

In precies hetzelfde moment dat mijn door paniek bevangen staat van angst en snakken naar adem die er niet was-ervaring van mijzelf verdween toen ik mezelf stopte - kalmeerde ik echt en in het 'rustig worden' ervaarde ik mijzelf als 'gevuld met en als Adem zelf'.

Geen 'Lucht'- maar Adem-Zelf.

Het was een 'vervulling van mij' als Adem - niet ik die wanhopig probeert om lucht in mijn longen te krijgen. Het was simpel - eenvoudig Hier - de ervaring van mij als de vervulling van en als Adem-zelf. De Adem als wat ik mezelf ervaarde had niets te maken met 'Lucht', er was geen lucht - ik werd de Adem-zelf als Adem. Het was zo'n simpel moment van eenvoud - en ik was Hier als Adem-zelf.

Toen de 'kalmering' ingezonken was als mij toen ik de Adem-zelf werd - werd ik erg rustig, stil in mezelf - mezelf ervarend als een gemanifesteerd zacht briesje, zich zachtjes bewegend uit de plaats en ervaring waarin ik was.

De 'zachte beweging' van mij als een 'gemanifesteerd zacht briesje uit de plaats en ervaring waarin ik was' - was ik als de Uitademing, mezelf uitademend. Ik was de beweging van de Uitademing, gemanifesteerd als Mij - letterlijk uit de plaats/ruimte/ervaring bewegend waarin ik was - als de Uitademing als mij.

En het was niet een ervaring van 'lucht uitademen uit de longen', ze waren er beiden niet - Nee - het was ik als de manifestatie van de Uitademing. Ik werd en was compleet de Uitademing-zelf.

Dit - het moment dat ik 'letterlijk uit het fysieke lichaam vandaan bewoog' als de uitademing als mij en me 'naar de Andere Kant bewoog' met alleen Mezelf als Adem. En 'keerde terug' naar de ervaring van mezelf als Adem als een 'zacht briesje'- alleen maar Hier zijn.

lees verder op DesteniNL

Eczeem

2009-11-14T03:39:00.001-08:00

is een indicatie voor zelf-irritatie/kwaadheid – geïrriteerd/boos zijn op jezelf voor het niet ‘jezelf zijn’ in het moment hier en wat zo fascinerend is dat je weet dat je dit doet – dan komt de irritatie/boosheid omdat je niet opgestaan bent voor jeZELF, wat betekent dat je niet opstond voor en als zelf, maar van jezelf accepteerde en toestond om jezelf te compromitteren.

Dit heeft in het bijzonder te maken met ‘vertrouwen stellen in anderen’ in een poging om vertrouwen in jezelf te begrijpen/vestigen – en hierbij moet de ander je bedriegen/verraden, opdat jij je realiseert dat je niet ‘vertrouwen kunt stellen in anderen’ want dit is afscheiding = zelf vertrouwen moet zijn wie jij bent.

En wanneer je dit punt niet zelf realiseert voegt zich een gemanifesteerde ervaring van zelfveroordeling en zelfverwijt in en als jou – wat zichzelf laat zien als een irritatie/boosheid in de manifestatie van eczeem.

Een suggestie is om de ervaringen in je verleden te observeren waarbij je ‘vertrouwen stelde in anderen’ en hierin jezelf compromitteerde – want je houdt nog steeds vast aan die voorvallen door jezelf te veroordelen en te verwijten in gedachten als: ‘Waarom deed ik dat in hemelsnaam, hoe heb ik deze persoon ooit kunnen vertrouwen’ – waarbij je de boosheid richtte op de persoon die je bedrogen of verraden had = maar in werkelijkheid heb je jezelf verraden en bedrogen en ben je boos op jezelf – omdat je in zekere zin jezelf ‘verkeerd hebt geplaatst’ en jezelf ‘misloopt’ – omdat je niet beseft hebt dat zelf vertrouwen ‘wie ik ben hier’ moet zijn.

Nog een ander perspectief wat eczeem betreft: ik stel voor dat je kijkt in jezelf naar wat er bestaat in de klank van het woord, wat een onbewuste mindcontrole is: Economie is Moeder = eczeem, waarbij je je vertrouwen plaatst in geld ‘om voor je te zorgen/ je te ondersteunen’ = waarbij je geld definieert als je stabiliteit/vertrouwen in plaats van in zelf.

origineel topic op DesteniZA forum

GezondVerstand voor een Waardig Leven voor Iedereen

2009-11-12T07:04:00.001-08:00

Wat moet er gebeuren om het GezondVerstand te ontwikkelen dat nodig is om
LEVEN als Gelijkheid & Eenheid te verWERKELIJKen als Jezelf.
Door Bella

Waarom zeg ik in eerste instantie GezondVerstand 'te ontwikkelen'?
Laten we kijken naar sommige punten van feitelijk Bewijs dat GezondVerstand gemist wordt in deze wereld:
Hier op Dit moment, zijn er genoeg Hulpbronnen en Voedsel voor Iedereen in de Wereld - toch hebben alleen diegene met Geld hier toegang tot.
Geld is niet bepaald Echt: Geld heeft de waarde die wij allen geaccepteerd en toegestaan hebben om het te geven - een waarde die los staat van het Leven - omdat
wanneer Geld gebaseerd zou zijn op de waarde van het Leven, dan zou Geld niet gecontroleerd worden door HEBZUCHT, maar zou het in gelijkheid beschikbaar gesteld worden, omdat Alle Leven Gelijk is.

Mensen zijn zich meer of min bewust van het feit dat we Overleven in plaats van Leven. Een heel leven lang is toegewijd om 'als beste te overleven' - waarbij de Kwaliteit van Leven, persoonlijke verbreding en de eigenlijke basisbehoeften van elk Wezen onderdrukt zijn en genegeerd. De overgave tot de Status Quo van de wereld is zo ingebakken, dat Angst heerst en Overleving de hoofdzakelijke 'motor' is in ieders leven.

Mensen zijn meer of min bewust van het feit dat ons Educatie Systeem onze kinderen tot Robotten, Systeem Slaven maakt. Toch blijft ieder een Belonings Systeem volgen dat het volgende als basis heeft: Kennis en Intelligentie worden verkocht & geaccepteerd als 'substantieel' voor het doel om in het systeem te 'Passen' en daarom streeft ieder naar een 'hogere' scholing omdat dat 'betere kansen' geeft in dit leven - allemaal gebaseerd op Competitie en op de overleving van de sterkste. (Waarbij we de sterksten zien als diegenen die het best in het Systeem passen)

Mensen zijn meer of min bewust van het feit dat: Als Wij niet iets doen aan de hele situatie, beginnende in onszelf en in onze 'persoonlijke'-wereld – dat er niets ooit zal veranderen. Toch is de onmacht tegen de 'werkwijze van de wereld' een algemeen geaccepteerd fenomeen. De 'revoluties' die opkomen, zijn gedreven door het eigenbelang van cults: etnische groeperingen, bloedlijnen, culturen, religies. Zij nemen niet Alle Leven in overweging in Gelijkheid. En hierin begint de Cyclus opnieuw: diegene met 'minder' komen in opstand en als dit succesvol is, worden diegenen die 'meer' hebben - totdat diegene die dan 'minder' hebben in opstand komen om zo diegene te worden met 'meer' en zo verder. Tot zover heeft in de Geschiedenis van de Mens Revolutie nooit een substantiële verandering gebracht waarin Iedereen wint.

Mensen worden meer en meer aangetrokken tot 'New-Age' bewegingen en religieuze/spirituele scholen van 'Liefde' en 'Licht' - dit zijn groepen en wegen die hetzelfde Belonings Systeem gebruiken dat gebruikt wordt in scholen (en die in feite hun oorsprong vinden in de Familie, omdat het hetzelfde systeem is dat ouders gebruiken om hun kinderen te manipuleren om te zijn wat de ouders van hen willen - en dit 'liefde' noemen). In spirituele wegen misleiden mensen zichzelf in een queeste voor 'liefde' en 'doel', een queeste dat hen schijnbaar 'lekkerder laat voelen' voor een moment - toch zou het nooit een Werkelijke Impact hebben op iemand, omdat in zo'n 'queeste' de 'Hoop' bestaat dat iemand of iets ter redding komt en 'mij verlost', dus 'alles wat ik hoef te doen is bidden en hopen' of 'zitten en wachten op de dag dat ik beloond zal worden met 'liefde', 'overstijging', 'verlichting'. Het feit is dat: terwijl de 'licht'- en 'vrede'-werkers wachten op hun 'verlichting', verkeert de Helft van de Wereld in werkelijk lijden en onnoembare fysieke pijn in Honger en Hongersnood, ondanks al die duizenden jaren van 'bidden' en 'healing' – dit heeft nooit een belletje doen rinkelen in hun droomstaat.

Mensen willen in iets geloven, en wanneer god en Religie/Spiritualiteit/Filosofie hun geen praktische oplossingen of tevredenstellend antwoord heeft gegeven - zullen zij in Wetenschap gaan geloven. Wat niet in overweging genomen wordt, is dat het blinde geloof in Wetenschap slechts een nieuwe god creëert - waardoor het feit dat mensen hun eigen verantwoordelijkheid niet nemen, wordt gerechtvaardigd, simpelweg omdat de wetenschap 'het allemaal uitgevogeld heeft'.
Het simpele feit dat - ondanks al onze technologie en wetenschappelijke 'vooruitgang' dat zich verlengt in universums en melkwegen (in theorie) - Wetenschap nooit een definitief antwoord heeft kunnen geven op de vraag die in ieders gedachten voorkomt:
‘Wat gebeurt er na de Dood?’ – doet geen belletje rinkelen en niemand voelt zich geroepen om de hypothesen die de Wetenschap biedt te ondervragen.

Mensen vinden het leuk om hun 'eigen' individuele 'visie op de wereld' te creëren om zichzelf door hun Verschillen te definiëren; volgens datgene dat hen afscheidt van anderen zodat ze zich 'speciaal kunnen voelen', zodat hun leven 'zin of een doel' heeft, zodat zij een of andere illusie van 'macht' en 'vrije wil' hebben. Hierin negeert men dat Alle Leven Gelijk is door het feit dat wij Allen Hier zijn, komende en teruggaande naar dezelfde substantie: wij gaan allen dood.

En hoewel al het Leven gelijk is - Leven we niet als Gelijken aan het Leven.
Alles hierboven = Voorbeelden van het feit dat Praktisch GezondVerstand niet bestaat in deze Werkelijkheid om te Zien wat Echt is en het in overweging nemen van wat het Beste is voor Al het Leven.

Hoe zijn we zover gekomen?
De eindeloze zoektocht van de mensheid naar iets 'meer\hogers', en het blind Geloven in Kennis heeft de consequentie dat iemand vasthoudt aan wat hij al weet - en elk nieuw perspectief dat 'out of the box' is en Werkelijke Verandering inhoudt, wordt genegeerd; zal bekeken worden door de ogen van de al aanvaarde Kennis waarnaar iemand zich al heeft gedefinieerd en zijn leven op heeft gebaseerd.
Alle 'nieuwe' kennis in deze moderne wereld is Niet nieuw - het zijn slechts Versies van datgene dat al bestond. In de Geschiedenis van de Mens, Kennis is nooit gebruikt om het Leven werkelijk te ondersteunen - alleen hebzucht, eigenbelang, afscheiding. De mens heeft gezocht naar de ‘missing link’ - en heeft nooit in overweging genomen dat wij dat ZIJN.
Wat is het dat mensen werkelijk beweegt om in wetenschap te geloven en de 'goede wil' van wetenschappers? Vraagt iemand zich af: Wie betalen wetenschappers het Geld om hun onderzoek te doen? Waarom is sommig onderzoek strikt 'geheim'? Wie wint er door de brede aanvaarding van de 'resultaten' van het wetenschappelijk onderzoek? Wat bovenal twijfelachtig is, zijn de onderzoeken in de 'hoog gespecialiseerde' velden, waar bijna niemand behalve de 'specialisten' enige toegang tot heeft om de stappen te volgen van het onderzoek dat gedaan wordt, om mee te kijken naar de implicaties van de vragen die gesteld worden en de geloofwaardigheid van het nut dat de 'resultaten' zullen hebben.
Dat het punt van 'Specialisatie' een probleem geworden is, waar Misbruik en Manipulatie gemakkelijk plaats vinden en erg waarschijnlijk zijn ook - vanwege de Hebzucht en het verlangen naar Macht door Kennis dat de mensheid drijft - is duidelijk niet alleen in de Wetenschap: het begint in de Familie.

De familie is de kleinste 'speciale'-eenheid die Kinderen leert om te staan als Ego; het leert het Kind hoe hun eigen belangen te 'beschermen', hoe in Competitie te gaan, hoe te Reageren wanneer zij 'beledigd/aangevallen' worden, hoe ze naar de Wereld moeten kijken, wat ze moeten denken, waarin ze moeten geloven, waar ze waarde aan moeten hechten volgens aanvaarde polariteiten als ' wat is 'goed'' en 'wat is 'fout'' - Allemaal gebaseerd op het Beloning Systeem, 'liefde' genoemd. En als laatste - het Kind leert hoe zijn eigen gedrag en participatie in deze wereld te Rechtvaardigen.

Rechtvaardigen = is één punt dat het ego-gecentreerde startpunt openbaart van de Individuele Mentale Realiteiten in afscheiding van het Geheel, van het Leven.
Rechtvaardiging is Het Punt dat toont waarom GezondVestand niet gezien wordt: Mensen willen het bij het 'rechte eind' hebben - zij zijn bang om 'verkeerd' te zijn. Mensen willen niet verder kijken dan dat wat waarschijnlijk 'het beste is voor mij'; willen niet zien wat het Beste is voor Allen; willen niet realiseren dat wat het Beste is voor Allen is het beste voor mij, omdat ik een deel ben van het Geheel, één en gelijk.

In de verleden eeuwen had elke Cultuur of Stam, elke Religie, elke Natie zo zijn Waarden en een bepaalde Kijk op de Wereld waardoor zij zich los konden zien van andere mensen. En de individuen die geboren werden in een bepaalde groep volgden de Geloven en Waarde-Systemen van die groep en zagen zichzelf als die Geloven en Waarde-Systemen. Het feit dat iemand gedefinieerd wordt door de omstandigheden waarin iemand geboren is, wordt nimmer in twijfel getrokken - alleen wanneer iemand een zogeheten 'zwaar leven' heeft, alleen in een 'moeilijk leven' zou iemand zich wat kunnen afvragen. De echt 'ongelukkige' mensen die geboren worden in Oorlog, Hongersnood en Verhongering hebben niet de capaciteit om ook maar even te denken aan de 'zin en het doel' van het Leven - zij verkeren in werkelijke pijn, en naderen de dood elke minuut.

Vandaag de dag, met Kennis die zich verspreidt als een virus door de Globalisatie en het Internet, is iedereen hun eigen individuele Kijk op de Wereld aan het creëren volgens de Kennis die tot zich genomen en 'gevonden' wordt. Ieder mens wil het allemaal snappen - ieder willekeurig persoon kan je een interessante mening geven van waarom en wie zij zijn en waarom de wereld is zoals het is.

Kennis op zichzelf is niet het probleem.
Het probleem is Hoe Kennis gebruikt wordt. Als je het aandurft om dingen te observeren, beginnend in je Zelf, dan zul je het volgende zien: Iedereen maakt een Kijk op de Wereld waardoor ze zijn of haar eigen Ervaring kunnen rechtvaardigen. In dit, 'klopt' de wereld en 'klopt' de ervaring van zichzelf: dus, zijzelf 'hoeven niet te veranderen' omdat er iets of iemand is om als schuldige te zien (god, maatschappij, overheid, drugs etc.) Terwijl in feite: Wij allemaal de Afscheiding en het Misbruik aanvaarden en toestaan op kleine schaal - In onszelf.
Dit openbaart dat de Mens Oneerlijk is naar zichzelf, omdat de Mens niet bereid is om te kijken naar Waar en Hoe al deze 'onacceptabele punten' in onszelf bestaan - en Hoe de Mens zijn Verantwoordelijkheid naast zich neerlegt, machteloosheid accepteert, en hun eigen verslagenheid.

Dit vraagt een antwoord op de vraag Hoe Spijt en Schuld ( of het nu zelf-schuld of beschuldiging van anderen is) ons leidt in ons Bestaan: Schuld en Spijt worden gebruikt als Rechtvaardiging van Boosheid/Misbruik of 'machteloosheid'/Zelf Misbruik - een Rechtvaardiging om Geen Zelf Verantwoordelijkheid te nemen, Om Zichzelf niet te vergeven, om vast te blijven zitten, om Niet te veranderen; terwijl het voor zich mag spreken dat het GezondVerstand is dat de aanvaarde, maar Ontkende Natuur van zich Zelf het Leidinggevende Principe is dat de Realiteit maakt zoals die is, gelijk en één; en dat; Eerlijkheid naar Jezelf in de Realisatie dat JEZELF = LEVEN = GELIJK = ALLES, de Verandering voortbrengt die Iedereen wenst te zien: Een Waardig Leven voor Allen.

De Implicatie van Zelf Eerlijkheid is enorm, omdat – ofwel zal je geforceerd worden door de natuur en levensgebeurtenissen om eerlijk te zijn met jezelf en om te overwegen wat je werkelijk doet en toestaat - OF je dwingt Jezelf om in Jezelf te kijken en Zelfverantwoordelijkheid te nemen, Jezelf te vergeven, en de nodige Correcties toe te passen in je leven om niet langer meer de afscheiding, het misbruik, de misleiding, oneerlijkheid en oneerbaarheid van het Leven te aanvaarden. Dit zodat ieder Gelijk en Eén in en als zichzelf mag staan - Gelijk aan de Waarde van het Leven in elk opzicht.

Er is alleen Eén Macht: Gelijkheid en Eenheid.
Het Leidinggevende Principe in alle dingen.
Het is Overal - op elk niveau:
IederEen is Gelijk aan datgene dat hij/zij accepteert & toestaat in Zichzelf.
IederEen is datgene dat iemand aanvaart als Zichzelf en één en gelijk mee staat.
Wat we elke dag tegenkomen is gelijk aan één met wie wij zijn.
Deze wereld is gelijk aan datgene wat wij zijn. Wij ZIJN de wereld.

Hoe de wereld moet veranderen is Niet in Weerstand - omdat Weerstand Afscheiding, Superioriteit impliceert.
Het gaat erom de wereld te veranderen ALS jezelf - we kunnen elkaar niet blijven bevechten - kijk eens vanbinnen: conflict, twijfel, pijn, woede, angst, wanhoop.
Met het inzicht dat wij allen de 'producten' zijn van diegenen die ons zijn voorgegaan, moeten wij ons realiseren dat als wij de wereld willen veranderen dat wij Zelfverantwoordelijkheid moeten nemen en onszelf veranderen en onze relaties in onze dagelijkse realiteit.

Dus - een van de twee dingen: veranderingen worden je opgelegd door het Leven zelf; of je gaat Gelijk staan aan het Leven als de Kracht, als de Bron, als het Leidinggevende Principe van jezelf.
Vrije Wil bestaat in deze wereld alleen als Misbruik en Afscheiding: zelf-voldoening.
Geef de illusie van vrije wil op.
Geef alle illusies op and Stop je eigen Waanideeën.
Geef het eigenbelang op en Stop de afscheiding van het Geheel.
Stop met het proberen om je eigen wil op te dwingen aan het Leven.
De Wil van het Leven is Gelijkheid en Eenheid voor Al het Leven.
Sta Gelijk aan en Sta Een met het Leven als de Wil van het Leven.
'Waar een Wil is, is een Weg'
Het Leven zijn. Wil laat zien dat er alleen Eén Gelijke weg is om Gelijk te staan aan het Leven en als het Leven.
Wanneer Jezelf = Leven = Gelijk = Alles - zul je verbaasd zijn om in jezelf en als jezelf de zelf-leidinggevende Wil te vinden om te staan in elk Moment dat je ziet en richting geeft volgens wat het Beste is voor Allen.
Dit zou voor zichzelf moeten spreken als GezondVerstand.

vertaling: Reginald

lees meer artikelen op DesteniNL

Geschiedenis van de Mensheid 33 - Hoe Channels en mediums gecreëerd werden

2009-11-11T08:16:00.001-08:00

27 august 2007

Hoi, hier is Jack weer en ik ga het hebben over de creatie en doel van channels en mediums.

Oké, wat hebben we tot zover vastgesteld? Ten eerste dat mensen, vanaf het begin, voorgeprogrammeerde mindbewustzijnsystemen waren – en zijn - ontworpen door de Annunaki en de Sirians, en Marduk (natuurlijk) en Enki en Enlil; en dat er een tijd kwam voor deze wereld/deze planeet – en Anu wist ervan – dat er geen interdimensionale toegang zou zijn en dat hij zijn aanwezigheid moest automatiseren door, zoals ik heb uitgelegd, het Witte Licht te plaatsen en het Witte Licht Systeem (hij had wel dimensionale toegang, maar niet hier in dit 3D-gemanifesteerd stoffelijk universum); en dat hij de Ziel Constructie automatiseerde. En in de Ziel Constructie, samen met Het Witte Licht, werden alle herinneringen geplaatst (van vorige levens, van de gehele plaatsing van herinneringen van het mindbewustzijnsysteem). Menselijke wezens leven dus herinneringen. Zij zijn herinneringen. Zij zijn herinneringen geworden door de Ziel Constructie. Zij werden dus steeds weer opnieuw gerecycled – keer op keer opnieuw – en zo hebben zij dus hun levens geleefd.

Over channels en mediums. Ik heb eerder gezegd dat dimensionale wezens toegang hadden tot een punt waar zij zich alleen in het hoofdgebied van mensen konden plaatsen. Dat is alles wat ze deden – ze plaatsen zich alleen maar in het hoofd van mensen. Dat is hoe channeling gebeurde. Ik heb het over projecties gehad, dat gebeurde op dezelfde manier.

Channeling werkte als volgt: channeling was specifiek; vanuit het perspectief van alle channelings, alle woorden die geschreven werden en alle wezens die gechanneld hebben door channels die nu bestaan. Ik zal het later over mediums hebben – want dat is een heel ander verhaal – maar, bij channels staken de wezens zich gewoon in hun hoofd, dat is alles. Zij hadden een van tevoren geschreven script dat zij voorlazen, oké? Zo was het in het begin, dat het dimensionale wezen zijn hoofd in het menselijk wezen stak, het script had en begon te spreken. Maar toen de systemen zich begonnen te ontwikkelen hier op Aarde als menselijke wezens, ontwikkelden de systemen van de dimensionale wezens zich ook.

Zij deden het volgende: ze ontwierpen daadwerkelijk een mindbewustzijnsysteemplaatsing met al voorgeprogrammeerde informatie over wat er via de channels gezegd moest worden. Dus wat zij deden was, voor een moment, de mind van het menselijk wezen onderduwen. Het is echt een plaatsing in het menselijk lichaam, je mind; het is van waaruit je spreekt, van waaruit je denkt, van waaruit je voelt, van waaruit je jezelf ervaart enz.

Dus wat zij deden was de mind onderduwen. Met andere woorden, ze konden de mind niet uitzetten, want mijn god, als ze je mind zouden uitzetten, zou je sterven (omdat je menselijk lichaam zo afgestemd is op deze interdimensionale systemen – als je de stilte die jij bent niet begrijpt, zul je sterven, word je krankzinnig).

Dus ontwikkelden ze deze opgewaardeerde mindbewustzijn channelingsystemen. Wat er dus gebeurde is dat er een dimensionaal wezen voor een mens-als-channel kwam en zijn mind werd ondergeduwd. Voor het menselijk wezen voelde het echter alsof hij een stap terug zette en een ander wezen binnenliet. Maar dat was echt niet zo. Wat de ervaring van ‘een stap terugzetten’ werkelijk was, was het onderduwen van de mind, daadwerkelijk naar beneden geduwd, maar het wezen ervaarde dit als achteruit gaan; en wat er dan gebeurde was dat het mindbewustzijn channelingsysteem geplaatst werd. Het was geprogrammeerd met een andere stemtoonsoort, met een ander woordconstructie-programma, en het was absoluut geprogrammeerd met een bepaalde boodschap en er zat zelfs een stopwatch op. Met andere woorden: het hele script zat erin.

Vanwege de mind van het menselijk wezen konden ze niet langer dan twee uur blijven; niet langer – want wat er zou gebeuren is dat als de mind van een mens te lang weggedrukt wordt, dat het gehele mindbewustzijnsysteem zal stoppen en de mens zal dan sterven. Zo ernstig zijn die dingen. Dus over het algemeen, op zijn hoogst anderhalf uur tot twee uur.

Zo werkte channeling. Je had natuurlijk de ‘beroemde’ namen en zulke dingen en dat was specifiek. Ik moet nog toevoegen dat deze geprogrammeerde mindbewustzijn-channelingsystemen voorgeprogrammeerd waren en de tonaliteit van het stemgeluid was specifiek. Waarom? Omdat de tonaliteit van de stemmen alle andere mindbewustzijnsystemen van de mensen die luisterden naar de channeling, programmeerde en dat er zelfs systemen geïmplanteerd werden via de tonaliteit van de stem van het mindbewustzijn-channelingsysteem, dat in de mens die channelde was geplaatst.

Dus mensen, het was niet echt een wezen dat doorkwam. Lang geleden kwamen er wel echt wezens door, maar meer recentelijk… [video stopt abrupt]

lees meer Geschiedenis vd Mensheid op DesteniNL

Hoe een portaal te zijn 15 – De SLEUTEL tot ZELF

2009-11-07T11:56:00.001-08:00

Hoi, dit is Winged.

Zelf-eerlijkheid: zelf-eerlijkheid is de sleutel tot alles van zelf.

Wat betekent dit?

Zelf-eerlijkheid is de sleutel tot alles van zelf. Observeer je gedachten, kijk naar letterlijk elke gedachte die opkomt in je mind, naar je reacties ten opzichte van alles en iedereen in je wereld, je gedachten en reacties ten opzichte van hetgeen waar je in participeert in en als deze wereld – en we kijken in onszelf en hebben iets van: ‘Oh mijn God, ben ik dit echt? Speelt dit zich allemaal af in mijzelf en ik aanvaard dit en sta dit toe?’

En het is interessant, want we hebben altijd enkel maar bestaan op de manier waarop we momenteel bestaan. Het is soms walgelijk, uitgekookt, afschuwelijk, huiveringwekkend, wat er zich afspeelt in en als onszelf – en de neiging is dat we het willen ontkennen, dat we het niet willen zien, dat we daar niet willen gaan. Het is als: deze schijterij in en als zelf blijft en blijft en blijft maar doorgaan, en het is een voortdurende film die maar blijft spelen binnen in jezelf en het wil niet stoppen.

En deze film die maar blijft spelen in jezelf is doorheen je levenservaring in deze wereld geproduceerd en gedirigeerd door de mind – door jezelf als en in de mind. En dan heb je verschillende acteurs en actrices in de film die zich afspeelt in jezelf, dat zijn jouw gedachten – en dan de gebeurtenissen die plaatsvinden in de film, dat zijn de reacties die je ervaart in jezelf – die op hun beurt het vervolg van de film manifesteren, dat is alles dat je ervaart in jezelf als alles van jou in jou.

En het is interessant, want binnen elk personage – binnen elke acteur of actrice in en als jou die een ervaring heeft in de film, die jou is geworden, van de mind in jou – bestaat een venster als een mogelijkheid tot zelf-realisatie.

Neem nu bijvoorbeeld – wat we gedaan hebben is... je hebt jezelf hier, en wat we gedaan hebben is: we hebben ons min of meer geïnjecteerd in tube-achtige structuren in onszelf, en nu zijn we enkel nog maar die tube-manifestaties die opeengepakt zijn met hopen en hopen in rijen en rijen en rijen – en we hebben ons geïnjecteerd in deze hele systemenmanifestatie. Nu, elke tube is bijvoorbeeld een gedachte of een herinnering of een reactie of een gemanifesteerde ervaring van emoties of gevoelens in jezelf – en jij bestaat daarin. Maar wat we gedaan hebben is: omdat we ons geïnjecteerd hebben in een systemenmanifestatie, ervaren we onszelf nu als een systeem, als een mindbewustzijnsysteem. Nu moeten we ons ejecteren – als je het zo wil noemen – maar de ejectie is een zelf-realisatie, dus het is niet echt dat we ons moeten ejecteren, het gaat erom ons te realiseren wie we zijn in dit alles. Want, wat zijn we altijd geweest? Een mindbewustzijnsysteem. En we ervaarden ons in en als gedachten, gevoelens, emoties, herinneringen, plaatjes/afbeeldingen, ideeën, percepties, constructies, geloofsystemen en ga zo maar door. In en als het mindbewustzijnsysteem bestaat wie we zijn. Omdat we altijd enkel maar dit mindbewustzijnsysteem geweest zijn, in en als dit mindbewustzijnsysteem – is de ervaring van onszelf enkel als dat van een mindbewustzijnsysteem geweest. Je weet wel, letterlijk het afspelen en ervaren van ieders eigen bioscoop in zichzelf, wanneer we onze gedachten zien en wanneer onze reacties of emoties of gevoelens voortdurend draaien, bewegen, spelen op zichzelf in onszelf.

Dus, wat is zelf-eerlijkheid hierin?

Zelf-eerlijkheid is je verantwoordelijkheid in en als jezelf erkennen, wat betekent: mij realiseren wat ik geworden ben, wat ik van mijzelf heb aanvaard en toegestaan te worden is dit mindbewustzijnsysteem – ik ben in en als dit mindbewustzijnsysteem op dit moment, maar ik realiseer mij dat dit niet is wie ik ben – dat is waar zelf-eerlijkheid een rol speelt – het is niet wie ik echt ben. Dus, in zelf-eerlijkheid, kijk in absolute zelf-eerlijkheid naar letterlijk elk punt dat bestaat in jezelf met betrekking tot gedachten en reacties in emoties of gevoelens.

Waarom? Waarom zelf-eerlijkheid, wat is zelf-eerlijkheid in dit alles?

Zelf-eerlijkheid is: in het werkelijk, in eerlijkheid met jezelf kijken naar een gedachte, die gedachte stoppen en de gedachte erkennen wanneer die gedachte opkomt, of wanneer de reacties en emoties en gevoelens opkomen. Zelf-eerlijkheid is dan op een directe manier naar de gedachte te kijken – geen onderdrukkingen, geen beoordelingen, niets verborgen – je kijkt naar de gedachte zoals ze is, je kijkt naar de reactie ten opzichte van die gedachte zoals ze is. Je ziet: oké, ik heb deelgenomen in die precieze gedachte, deze precieze gedachte heeft deze emoties en gevoelens gegenereerd – en dan in dat moment pas je zelf-vergeving toe.

Waarom zelf-vergeving?

Want in het in het toepassen van zelf-vergeving in zelf-eerlijkheid, laat je die zelf-gedefinieerde constructie van deze bepaalde gedachte met deze bepaalde, specifieke emoties en gevoelens los in jezelf en maak je een statement van wie je bent. Zie, het is interessant, want de mind bestaat uit zo vele zelf-gedefinieerde manifestaties in en als jou in separatie van wie je werkelijk bent. Daarmee bedoel ik: je gedachten, emoties, gevoelens, herinneringen, plaatjes/afbeeldingen die bestonden in jezelf, zijn de hoedanigheid waarin en als wat we bestonden, als het mindbewustzijnsysteem, maar het is niet wie we werkelijk zijn. En wie we werkelijk zijn is hier, in en als adem in elk moment.

Ik ga verder in het volgende interview met zelf-eerlijkheid in zelf-vergeving. Dank je.

lees meer op DesteniNL

Wat is Structurele Resonantie Afstemming?

2009-10-30T08:01:00.001-07:00

-Deel 1-

videotekst, video hier te bekijken

7 september 2009

Wat is Structurele Resonantie Afstemming?

Wat is Structurele Resonantie Afstemming?
Structurele Resonantie Afstemming is geboren uit het feit dat, toen we in ons onderzoek opmerkten dat zowel dimensionale als menselijke wezens en dieren en planten en alles dat hier is in een vorm, geen idee hebben hoe ze in werkelijkheid deze realiteit creëren. En werkelijk het idee hebben dat zij het niet creëren. En omdat zij niet begrijpen hoe zij het in werkelijkheid creëren, hebben zij allerlei soorten fascinerende illusies gecreëerd, zoals God, goddelijkheid, engelen, liefde en noem maar op, ‘iets’ dat blijkbaar verantwoordelijkheid is voor deze creatie.
Terwijl in feite: iedereen die hier is, Verenigd, in Eenheid, creëert en verantwoordelijk is voor elk deel van de schepping zoals die nu bestaat. Elk deel van jou binnen het principe 'zo boven, zo beneden' bestaat in jou - holografisch - in het principe van kwantummechanica, kwantumfysica - en jij, puur als het ontwerp en de manier waarop je nu bestaat, handelt feitelijk samen - dat betekent: je creëert samen met iedereen de realiteit precies zoals die nu is.
En als één enkel mens kun je er niet uitkomen, omdat je erin bent opgesloten - want: zoals je hier bestaat, besta je ook in ieder ander, en volgens dat principe - zit je opgesloten in ieder ander, en dus: als niet iedereen eruit komt, kom jij er niet uit - je bent behoorlijk verneukt.

Structurele Resonantie Afstemming is een proces waarin wij een ieder zullen assisteren met de technologie waarmee je kunt communiceren met jezelf en jezelf zuiveren en bevrijden van deze bepaalde Eenheid - gelijkheid gebruikend. Want deze bepaalde Eenheid is een vorm van competitie, waarbij sommigen koortsachtig proberen om 'steeds te winnen', zoals door de Wet van Aantrekking en 'Overvloed' en 'Liefde' en 'Vreugde' en 'Compassie' - en al die onzin.
Terwijl de realiteit is dat ze geen zier geven om hen die werkelijk lijden - zodat ze in hun 'Mooie Glazen Huizen' kunnen leven. Nu, deze 'Mooie Glazen Huizen' van 'Spiritualiteit', 'Goddelijkheid' en 'Liefde en Licht' zullen uiteen gaan spatten. En het Echte Licht zal er binnenkomen en de innerlijke duisternis verlichten van onze 'Elite' in deze wereld, welke al diegenen zijn die een of andere vorm volgen van een waanidee dat zij niet deze realiteit creëren en die de verantwoordelijkheid aan een 'Hogere Macht' toeschrijven.
Er is geen hogere macht dan jij.
Jij bent de macht van het bestaan.
Jij bent degene die afdwingt wat hier is in deze wereld - je snapt alleen niet hoe je dat doet.
Het zal een tijdje duren, want jullie hebben dit een heel lange, lange tijd toegestaan en als je het niet snapt - ik bedoel maar, dan zul je gewoon verneukt zijn. Wat wil zeggen dat je dit gebeuren gewoon niet zult overleven.
Ik bedoel maar, deze dingen zijn zeer specifiek geschreven en je bent hier op voorbereid vanaf het begin der tijden - want voordat tijd bestond, was jij al wie je nu bent. En tijd is alleen maar gecreëerd zodat jij naar jezelf kunt kijken en wie je werkelijk bent en dat je nooit echt werkelijk Een en Gelijk als leven als bestaan als scheppers, bent geweest. Jullie hebben elkaar alleen maar misbruikt vanaf het eerste begin, wat op zich fascinerend is omdat het antwoord altijd al duidelijk was.
Daarom, de test die voor een ieder is klaargezet is de ultieme test: je bent op zo'n manier geprogrammeerd dat er geen uitweg is.

Er is maar een uitweg, welke is: Gelijkheid en Eenheid.
Dus 'wat je ook doet', 'hoe je het ook probeert', 'wat je ook gelooft', het maakt niet uit... Je kunt niets doen om hier uit te komen.
Je moet zelf-oprecht worden, je moet puur leven worden, feitelijk, in en als een levende realiteit.
Als je dat niet doet, zul je genegeerd worden. Er is geen 'middenweg'.
Er is geen vergeving behalve zelf-vergeving.
Er is geen eerlijkheid behalve zelf-eerlijkheid.
Er is geen gezond verstand behalve praktisch gezond verstand, dat wat werkelijk geleefd kan worden in ruimte-tijd.
Als je niet in ruimte-tijd kunt leven, Gelijk als Leven als Alles als Een, dan kun je in geen enkele andere realiteit leven - zelfs niet de tijdloze - zonder zo'n punt. Je bent dan verneukt in alle realiteiten. Het is duidelijk gezond verstand, ik bedoel maar, 'zo boven, zo beneden'. Dat zo'n prachtig punt dat iedereen aanvoert, zo wonderbaarlijk blijkbaar ons hachje zal redden - zal niet gebeuren. Ik bedoel, het is het klotepunt dat jou bindt aan de stront die aan de hand is in deze wereld, het is het punt dat je laat zien dat wanneer je sterft niets verschillend zal zijn van wat je nu hebt. 'Zo boven, zo beneden', weet je, het grote en het kleine, de uitgestrektheid van het universum.

Wat betekent dat? Het betekent dat je verneukt bent, waar je dan ook bent.

Dit is mijn 'Boodschap van Liefde', stel je voor.

Bernard Poolman

lees meer op DestenNL

Geschiedenis van de Mens 120 – Gapen Verklaard

2009-10-24T03:02:00.001-07:00

videotekst, voor de video (Engels) zie hier

3 oktober 2007

Hoi, dit is Jack en ik ga praten over Gapen.
Er zijn veel mensen die gapen.
Je weet wel, in momenten snel even 'gapen'.
Nou, maar wat is een gaap?

Een gaap is een indicatie dat je mind jou afsluit.

Dus als je gaapt, sluit je mind je af, zodat jij geen toegang hebt tot een realisatie van jezelf in dat specifieke moment.
Bijvoorbeeld, er zijn heel wat momenten geweest, mijzelf en veel interdimensionale wezens inclusief, dat wanneer we gingen communiceren met mensen en wij onszelf specifiek richting gaven, in termen van het ondersteunen van onze specifieke applicatie.

En dan, als je begint te praten begin je opeens te gapen, omdat in dat moment (niet dat we een mind hebben ofzo, maar vanuit ons perspectief), in dat moment willen we niet horen wat er gezegd wordt, en dus sluiten we ons af en we integreren de kennis en informatie die je met ons deelt niet, zodat wij deze eerlijke informatie niet in praktische applicatie kunnen brengen om onszelf mee te ondersteunen.
In plaats daarvan Gapen we, en dat zeg maar, ‘veegt het weg’, van binnen en als wie we zijn.

Dus een gaap is de ‘wegveger’ van de mind.
In andere woorden, wanneer je gaapt, veegt de mind een specifiek moment weg waarin je eigenlijk iets moest realiseren of zien, iets dat je assisteert en ondersteunt in jouw applicatie.

Dus wees alert op de momenten dat je gaapt, ga terug.

In het moment dat je gaapt, STOP.

Dan moet je terug gaan en zien waar je naar keek, welke gedachte was je aan het bekijken?
Want de mind, of jij als de mind, wilt niet dat je dat ziet, omdat als je dat ziet, zou je de toepassing van jezelf corrigeren en werkelijk gaan staan en geef je de mind eigenlijk geen macht of controle.

Dus wees alert wanneer je gaapt, wanneer je gesproken woorden hoort en je begint te gapen, je weet wel, wanneer je met iemand aan het communiceren bent en je wilt gaan gapen, omdat als je werkelijk begint te horen wat zij eigenlijk zeggen, dit je kan ondersteunen en assisteren in jouw applicatie, in jouw proces.

En wanneer je gaapt, pas onmiddellijk zelfvergeving toe:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan heb om alert te zijn in dat moment, en daarom gaap ik.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb om mezelf af te sluiten.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan heb om te horen/luisteren.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan heb om in dat moment mezelf te onderdrukken in plaats van alert te zijn en te staan en te zien waar ik in dat moment was, en in plaats van dat te doen, gaapte ik.

Dus gapen is een onderdrukking, een afsluiting, het is een ‘in de achtergrond staan’ en dat gaat ook op bij een slaperig gevoel wanneer je onder de mensen bent en je je slaperig begint te voelen, je voelt jezelf naar achter stappen, en wanneer dit komt, sta onmiddellijk in jezelf op, en zeg: ‘Nee! Ik accepteer dit niet’. Je ademt, en laat het allemaal gaan en zegt: ‘Ik ben hier’.
Onmiddellijk, omdat deze moeheid die opwelt en dat gapen dat op wil komen, de Mind is – waarmee jij dieper en dieper in de mind gaat, wordt afgesloten, in de achtergrond gaat staan, jezelf onderdrukt. Het is een soort van Mind-terugtrekkingsmechanisme, in plaats van een voorwaartse positie in te nemen richting jezelf.

Dus wees alert dat wanneer je gaapt dat je onmiddellijk stopt, terugkijkt en ziet: Wat was ik aan het denken, waar was ik naar aan het kijken, met wie was ik, welke woorden werden gesproken door mensen voordat het gapen gebeurde, en zie waar het mee te maken heeft in jouw proces en in jouw applicatie in dat moment en je corrigeert dit onmiddellijk, omdat, onthoud dat in die gaap, als je niet meteen terugkijkt, dat dat moment compleet onderdrukt wordt in de volledigheid van je wezen, het integreert eigenlijk en daarom begint het een gewoonte te worden die je leeft, en je zult dit niet opmerken, totdat het zich werkelijk als een ervaring zal manifesteren zodat je dit kunt zien en dit dan corrigeert. Dus liever dan door een dergelijke ervaring heen te gaan, corrigeer het onmiddellijk in het moment.

Doe alles onmiddellijk mensen, wacht niet. Anders ga je bepaalde ervaringen meemaken, omdat jij dit gemanifesteerd heb als jezelf, omdat jij dit geaccepteerd hebt als jezelf, en dus manifesteer je het als een ervaring voor jezelf, en pas de mogelijkheid hebt om jezelf te corrigeren ná deze 'gebeurtenissen' die zich voorgedaan hebben en zich gemanifesteerd hebben voordat je het kon zien, omdat het zo erg deel is van jou dat je het niet ziet.
Dus zie jezelf in elk moment, wees alert in elk moment.

Wanneer je gaapt, stop onmiddellijk.

Kijk onmiddellijk; waar komt het vandaan, waarom gaapte ik, waar keek ik naar, wat werd er gezegd, met wie was ik, waarom heb ik geaccepteerd om terug te vallen in de mind.

Het vergt discipline mensen. Discipline. In elk moment, wanneer je opmerkt dat iets in jou niet goed aanvoelt, je weet wel, wanneer je jezelf ongemakkelijk begint te voelen in je menselijke fysieke lichaam. In dat moment, begin gewoon met: ‘Adem in’. Ga in jezelf staan. En het is klaar.

Een andere suggestie voor het assisteren om jezelf 'hier' te laten zijn, zijn je vingertoppen en je tenen. Je voelt het in je handen wanneer je iets of iemand aanraakt, ben je 'hier' of ben je 'hier', je voelt het in je tasten. Je ervaart het in je tasten, op je vingertoppen, wanneer je iets aanraakt; zijn je handen 'flauw' of zijn je handen 'hier'. Het voelt alsof er kleine puntjes zijn, precies op de toppen van je vingers die je ervaart. Het voelt alsof je ze echt werkelijk ervaart. Dus jouw vingers en je gedachten in elk moment van alertheid - sta hier als het volledige wezen dat je bent, en je ervaart het op de toppen van je tenen en vingers en wees alert elke keer dat je iets aanraakt. Wees erop alert dat je tast 'Hier' is. Je bent niet ergens anders, maar alleen 'hier' als de aanraking, Jezelf. 'Ik ben hier - ik ben hier - ik ben hier. Dit zijn enkele hulpmiddelen.

Heel erg bedankt. Dit is Jack.

zie ook: Gapen op DesteniNL

De Gruwelen die Gemotiveerd worden door Geld

2009-10-17T11:43:00.001-07:00

Hier volgt een ervaring van een interdimensionaal wezen. Ze deelt hoe ze zichzelf ervaarde tijdens een reïncarnatie in deze wereld waar ze zichzelf overgaf aan Prostitutie - allemaal door Geld:

Het Verhaal van een Prostituee

Wie ik werd door Geld

20 november 2008

Van mijn geboorte tot twee of drie jaar, genoot ik een normale opvoeding. Ik leefde met mijn moeder en vader in een appartement en ik herinner me vaag hoe ik in mijn kamer speelde met mijn pony's op een tapijt dat zo zacht was, dat ik, omdat het zo zacht was, het grootste deel van mijn tijd doorbracht met spelen op dat tapijt.

Van drie- tot vijftienjarige leeftijd leefde ik bij mijn tante, de zus van mijn moeder. Mijn ouders kwamen om bij een auto-ongeluk en ik had geen andere keuze dan bij mijn tante in te trekken, zij was de enige overgebleven verwante in de familie van mijn ouders. Ik zag de relatie van mijn ouders als 'voorbestemd'; twee mensen die alleen waren in deze wereld met niemand anders, geen familie, enkel elkaar - en ik verlangde naar hetzelfde voor mijzelf, omdat ik mijzelf op exact dezelfde manier ervaarde. Ik hoopte dat ik mijn ware zou vinden, iemand die net zo alleen is als ik in deze wereld, en dat we enkel maar elkaar zouden hebben.

Dit was mijn opvatting over liefde in mijn tienerjaren, een idee dat nooit werkelijkheid werd.

Ik ging naar een relatief goede school. Onderwijs is onderwijs. Leerkrachten zijn leerkrachten. Naar welke school je ook gaat; alles is altijd even afhankelijk van de leerling als van alle andere zaken die bij educatie komen kijken. Dus ik deed mijn uiterste best om uit te blinken op school en aan mijn eigen vooropgestelde verwachtingen te voldoen.

School was het enige dat ik had, aangezien mijn tante 24 uur van de dag en 7 dagen van de week stomdronken was. Ik dompelde mijzelf geheel onder in mijn schoolwerk en mijn boeken in een poging om de realiteit van mijn leven niet onder ogen te moeten komen: de dronken krankzinnigheid die daar zat net achter de deur van mijn kamer.

Ik probeerde alle methoden uit om haar te helpen. Ik verstopte de alcohol zodat ze hem niet zou vinden - maar dan werd ik wakker of kwam ik thuis in een appartement dat helemaal overhoop lag, op zo'n manier dat je amper nog op de vloer kon lopen.

De alcohol weggieten in de wastafel in de keuken - maar dan spendeerde ze het geld dat we nodig hadden voor het eten voor die dag aan nieuwe flessen alcohol.

Dus ik zag in dat ze niet geholpen wou worden - en men kan mensen die niet geholpen willen worden nu eenmaal niet helpen. Dus, “laat haar haar eigen graf graven en haar eigen gevolgen dragen, want die zijn enkel en alleen haar verantwoordelijkheid”. Dit besliste ik in frustratie en ergernis na mijn falende pogingen om haar te laten stoppen met het wegdrinken van haar leven.

Ik wou haar voornamelijk helpen vanwege mijn angst om nergens terecht te kunnen, alleen te zijn in deze wereld zonder geld om mij te ondersteunen als zij zou sterven. En ik kon elke dag zien hoe haar toestand exponentieel verergerde - ze dronk tot ze flauwviel, kwam enigszins terug bij haar zinnen, om dan gewoon nog wat meer te drinken en weer flauw te vallen, en zo bleef ze doorgaan.

Ik kan me niet herinneren dat we ooit echt spraken met elkaar. Zelden merkte ze me amper even op, wanneer haar ogen open waren om de rand van haar glas te zien als ze het naar haar lippen bracht om een scheut alcohol binnen te gieten. Het was alsof ik een geest was die samen met haar in het huis rondwaarde.

In wezen wou ik haar in leven houden zodat ik mijn school kon afmaken en dan mijn eigen weg zou kunnen gaan.

Dit is waarom ik mij zo absoluut op mijn studies stortte, omdat ik wist dat dit mijn enige ticket was in deze wereld, de enige kans die ik zou hebben om het te maken in deze wereld. Studeren, want ik had niet het geld om een universiteit te kunnen betalen om me zo van een baan te verzekeren die mij zou toestaan om genoeg geld te verdienen om te overleven in deze wereld. Dus ik hoopte dat door uit te blinken op school, ik zou kunnen aangenomen worden aan een universiteit, enkel en alleen door mijn hoge scores - en als dat niet het geval was, dat ik misschien een andere manier zou vinden om er binnen te komen.

Ik was er mij uitermate van bewust dat ik een universitaire opleiding nodig had om een beroep te kunnen hebben waarmee ik genoeg geld zou kunnen verdienen om onafhankelijk te zijn in deze wereld. Onafhankelijkheid in deze wereld = een goedbetaald beroep hebben of genoeg hebben, 'meer dan genoeg geld' om mijzelf te ondersteunen in deze wereld.

Dat is waar ik heen wou. Dat is waar ik naartoe aan het werken was. Dat is waar ik naartoe aan het leven was: Geld, en ik wist en begreep dit zeer goed.

Ik was een verlegen 'eenzaat', iemand van wie je zou zeggen dat die zich niet echt 'mengt' in een groep of met anderen vertrouwd raakt in het definiëren van zichzelf volgens de rest van de studentengemeenschap, maar iemand die wordt gezien als een 'buitenstaander' enkel en alleen omdat ik niet voldeed aan de wetten en normen van de studentengemeenschap door het hebben van een bepaalde persoonlijkheid, een bepaalde manier van kleden die paste bij een dergelijke persoonlijkheid, met vele vrienden die mijn vrienden zouden zijn omdat onze persoonlijkheden en manieren van kleden 'klikten' met elkaar.

Ik was gelabeld als een buitenstaander en gezien als een 'eenzaat', eerlijk gezegd omdat ik niet het geld had om uit te geven aan dezelfde kleren als de populairsten onder de leerlingen. Ik werd gelabeld als een buitenstaander door mijn uiterlijk, dat mijn geldstatus voor iedereen tentoon spreidde.

Ik was mij hiervan bewust omdat ik altijd fantaseerde hoe ik genoeg geld zou hebben om de kleren te kopen die ik zou dragen als de visuele presentatie van mijzelf, en hoe ik zou veranderen volgens de 'persoonlijkheid' die ik zou zijn. In zulke imaginaire dagdromen zag ik dat ik een compleet verschillende persoon zou zijn, totaal verschillend. Ik zag in dat ik zou veranderen en dat mijn leven zou veranderen en dat alles dat met mij en mijn leven te maken heeft zou veranderen - als ik genoeg geld had.

Dus ik zag de 'geldstatus-beoordeling' die in scholen bestaat. Waarom mensen zijn wie ze zijn en hoe ze zijn, volgens de visuele presentatie van zichzelf die kan worden aangeschaft met geld. Levende wezens als de wandelende voorstellingen van het geldbedrag dat ze bezitten of waar ze vandaan komen, dat bepaalt wie ze zijn en hoe ze zijn en al de rest dat te maken heeft met hun wereld.

Dus ik wist dat wie ik was en hoe ik was het resultaat was van de visuele presentatie van mij dat het 'gebrek aan geld' mij verschafte - dat vorm gaf aan de persoonlijkheidsopinie van mij als 'verlegen', buiten de geldstatus-perimeter, 'eenzaat' die ik leefde als mijn ervaring van mijzelf. Dat is waarom ik zo vastberaden was in het absorberen van mijzelf in mijn studies: Geld bepaalde mij in alles - inclusief hoe ik mij ervaarde als mijzelf en de wereld waarin ik leefde.

Geld maakte me wie ik was - door en door, elke fractie, elk deel van mij was gecreëerd naar het beeld en de gelijkenis van 'gebrek aan geld' - een levend wezen als de wandelende voorstelling van wat gevormd en gemodelleerd is door ‘gebrek aan geld’.

Toen ik vijftien was, kwam ik thuis van school en trof ik mijn tante dood aan. Bij het binnenkomen zag ik haar niet in haar stoel zitten zoals ze dat altijd deed wanneer ik thuis kwam, en haar glas lag in stukken verspreid op de grond. Toen ik door de deur kwam zag ik eerst haar voeten, ze lag plat op haar buik - haar rechterarm naar voren uitgestrekt naar het toilet, alsof het haar laatste verlangen in haar bestaan in dit leven was - om toch nog bij het toilet te komen - en het niet haalde.

Mijn grootste angst was op mijn vijftiende een realiteit geworden die mij in het gezicht staarde, ik voelde geen hartslag in mijn tantes nek en ik besefte dat ze dood was.

Geen verrassing, ik wist dat het er zat aan te komen - de schok en ontsteltenis was er niettemin, want ik had toch zo wanhopig gewenst dat het niet zo vroeg zou komen.

Ik had nog steeds vier jaar van mijn studies af te ronden en ik zag mijzelf niet kunnen omgaan met een weeshuis, of een tijdelijke intrek wachtend voor een plaatsing in deze wereld, of het verblijven bij mensen die een kind wilden, nu opgescheept met een vijftienjarig meisje dat hun 'idyllische dromen' niet tegemoetkomt over hoe ze wilden dat hun kind zou zijn, of achtergelaten worden in een tehuis met een boel andere kinderen bij mensen die wezen onder hun hoede nemen. Ik wou enkel alleen zijn in een kamer om mijn studies te voltooien - al het andere zou mij enkel afleiding bezorgen en mijn kansen om een thuis te vinden met 'twee liefdevolle personen' die onvoorwaardelijk zijn in het zorgen voor een kind in deze wereld op de rijpe leeftijd van vijftien waren schaars tot onbestaand, aangezien de meesten een baby verkiezen, zodat de baby kan opgroeien op zo’n manier dat ze zichzelf de 'ouders' en het kind 'hun kind' kunnen noemen. Een rijp vijftienjarig meisje bestaat als de herinnering aan een leven dat al geleefd is, grootgebracht en gevoed door anderen en mensen zouden het dus moeilijk vinden om mij 'hun kind' te noemen want om mij 'hun kind' en hen 'mijn ouders' te kunnen noemen, zouden ze mij moeten opvoeden en ik zou moeten opgevoed zijn door hen - en ik was al opgevoed, had mijzelf opgevoed - en dus waren mijn kansen voor adoptie schaars tot onbestaand.

Ik belde de ouders van mijn vriendin op, legde hen mijn situatie uit, mijn toewijding aan mijn studies - toonde hen resultaten en smeekte (vroeg vriendelijk in een poging om mijn haast te verbergen) of ik bij hen kon leven totdat ik mijn studies had afgemaakt.

Ik veronderstel dat het zo gebeurde dat zij keken naar de hoeveelheid geld waarover ze beschikten en toen oordeelden of ze genoeg hadden om nog een extra iemand in hun huis op te nemen, want het gebeurde niet uit medelijden - het hing allemaal af van geld. Er werd beslist; ik mocht blijven en werd geadopteerd, waarbij zij mijn voogden werden totdat ik voor mijzelf zou kunnen voorzien.

Tijdens en gedurende al die jaren in mijn leven - 'voelde ik nooit veel'; ik beheerste de vaardigheid om mijzelf te hypnotiseren om in evenwicht te blijven in de striktheid van 'wat er moet gebeuren' volgens hoe ik het toen begreep: De mogelijkheid hebben om alleen te zijn, onafhankelijk - met geld. De enige manier om succesvol te zijn met geld is het hebben van een beroep waarvoor je school en nadien universiteit nodig hebt. Dit was mijn aller-enigste doel, waardoor ik bezeten was, datgene wat mij 'erdoor trok' om 'niks te moeten voelen' over wat ik had meegemaakt.

Ik veronderstel dat het ook 'geholpen' heeft dat ik mijn ouders nooit kende, of nooit een relatie vormde met iemand dicht bij me, waardoor ik al zo goed als alleen was in deze wereld, ik als de enige die bestond met alle anderen als voorbijgangers, totdat ik, dit alleen zijn, een werkelijkheid kon worden van onafhankelijkheid met geld.

Waar ik naartoe had geleefd voor het grootste deel van mijn leven stortte in elkaar in en doorheen mijn hele wezen toen mijn resultaten niet voldeden aan de criteria om uitgenodigd te worden aan een universiteit zonder dat ik ervoor zou moeten betalen.

Het gezin waar ik verbleef, had enkel genoeg geld gespaard zodat hun enige kind kon beginnen aan een universiteit om er haar opleiding te vervolledigen, en ik koesterde op geen enkele manier de verwachting dat zij zouden betalen voor mijn verdere studies.

Ik weigerde om geld van banken te lenen, door mijn angstige onzekerheid dat ik het bedrag dat ik geleend had niet zou kunnen terugbetalen.

Deze absolute onzekerheid in angst ontwikkelde zich door mijn extreme teleurstelling door het falen van mijn 'levenswerk' in educatie, waarvan ik zo geloofde, met mijn hele wezen, dat het zou zijn zoals ik geloofde dat het zou zijn, waarvoor ik zo hard had gewerkt - en wanneer mijn geloof, mijn 'levenswerk' in educatie en alles waar ik voor geleefd had, kwam in één enkel ogenblik ineenstortte, werd mijn vertrouwen dat er enige zekerheid bestond in deze wereld, ook verwoest. Zekerheid in deze wereld: het bestaat niet - dat heb ik geleerd en ervaren op de harde manier.

Wraak, pijn, ontsteltenis, verdriet, ellende, woede - al mijn emoties die ik had onderdrukt gedurende het leven dat ik geleefd had tot op het moment dat ik mij realiseerde dat ik niet zou binnenkomen op een universiteit om mijn levenslange verlangen naar onafhankelijkheid in deze wereld te bevredigen, kwamen naar de oppervlakte, me consumerend als een onvoorspelbare getijdengolf die zijn monsterlijke verwoesting op mij losliet - elke fractie, elk deel van mij in mij ruïnerend. Mijn toekomst verdampte en ik zwoor aan mijzelf in mijn absolute ervaring van verwoesting - dat ik nooit opnieuw 'mijn hele leven zou wijden aan naar iets toeleven', enkel om het in mijn gezicht teruggeslagen te krijgen in één enkel moment.

Ik was zo gevuld met haat - naar deze wereld, mijzelf, mijn ouders en het feit dat ik ooit geboren was. De verklaring hiervan kwam naar voren: Geld. Het was allemaal door geld dat ik hier was, waar ik mijzelf ervaarde als bedorven, rot voedsel in de 'glitter & glamour' van deze wereld - enkel om buitengesmeten te worden, weggesmeten te worden alsof ik niks was. Het was geld dat mijn redding zou zijn in deze wereld. Nu was het getransformeerd in mijn grootste demoon, waarmee ik zou moeten leven voor de rest van mijn leven.

Dus ik besloot op mijn twintigste: Goed dan - ik zal onafhankelijk zijn door genoeg geld te hebben - ik ZAL onafhankelijk zijn. Ik zal het gewoon op mijn eigen manier moeten doen zonder de weg af te leggen via de universiteit om een diploma te halen naar een bepaald beroep. Er waren alternatieven die ik bereid was te accepteren - het enige dat ik wou was onafhankelijk zijn door geld, ik was niet bereid om mijzelf daarin te laten vallen. En als de weg van universiteit-diploma-beroep die de meeste 'deugdzame mensen' nemen – die het geld hebben om de paden te bewandelen om aan geld te komen – zijn deuren voor mij heeft gesloten – zal ik gaan, mijn eigen deur creëren en erdoor lopen.

Maar, bij God - dat waar ik voor geleefd heb, laat ik mij door niets of niemand van mij wegnemen - het zál een werkelijkheid worden voor mij.

Dus, ik belandde eerst in een baan als kassierster in een tankstation dat twee busritten verwijderd was van de familie waar ik bij verbleef. Dit was geregeld via de vader van mijn vriendin die goed bevriend was met de eigenaar van het tankstation en hij gaf me de baan als kassierster.

Mijn imaginaire-dagdroom-leven liep me regelmatig voorbij als ik mensen van mijn leeftijd zag die een stop hielden voor het een en het ander en die hun wagen tankten - hun geld tentoon spreidend in de wagens die ze bezaten, in de kleren die ze droegen en in hoe ze liepen, handelden, zich gedroegen - alsof ze niets anders aan hun hoofd hadden dan het genieten van de luxe van het hebben van geld in deze wereld. Dit terwijl ik net genoeg verdiende om de huur te betalen aan de familie bij wie ik verbleef, en om af en toe - als ik wat geld had gespaard - een kleinigheid voor mijzelf te kopen. Ik zag in dat dit niet de deur zou creëren die ik moest openen voor mijzelf om aan mijn verlangen naar onafhankelijkheid met betrekking tot geld tegemoet te komen - zelfs niet bijna.

Na anderhalf jaar - de woede en frustratie in mijzelf groeiden in dezelfde mate als mijn verlangen naar het ter vervulling brengen van mijn droom – en ik wist dat ik degene was die iets zou moeten doen om het zover te krijgen. Toen, het maakte met niet uit hoe - ik wou het gewoon gedaan krijgen zodat ik mijn leven kon leven zoals ik het wou zonder afhankelijk te zijn van de situatie waarin ik mij nu bevond. Ik wou bevrijd zijn van alle beperkingen en afhankelijkheden - ik wou vrij zijn in onafhankelijkheid, en geld was mijn vrijheid, mijn redding.

Na nog een dag 'in het paradijs', ik wandelde naar mijn eerste bushalte, en toen ik stond te wachten onder de kleine overdekking bij het bankje, merkte ik een flyer op: 'Dansers gezocht. Sterke, jonge, onafhankelijke, rijpe vrouw die weet hoe ze plezier moet hebben.' Ik noteerde onmiddellijk het nummer - de woorden hadden mijn aandacht gegrepen. Ik ervaarde mij altijd als 'volwassener dan mijn leeftijd' - alsof ik 35 jaar oud was op mijn twaalfde, alsof ik een vrouw was uit een vorig leven die in dit leven was gekomen om haar leven voort te zetten dat nog niet was afgelopen; een rusteloze ziel die zocht naar vervulling.

Ik wist dat het ging om strippen en ging op een zaterdagochtend auditie doen. Ik heb nooit gedanst en ik heb nooit 'plezier gehad' in de zin van dansen, drinken en feesten. Ik heb nooit een verjaardagsfeestje gehad en zoals ik al eerder zei: Studeren was mijn wereld, het was ik - en ik was alleen voor het grootste deel van mijn leven.

Ik was angstig en had schrik en ervaarde alles dat zich afspeelt in een meisje dat voor de eerste keer wordt voorgesteld aan de wereld van het strippen en dat nooit eerder haar kleren had uitgetrokken voor iemand anders dan zichzelf.

Maar mijn haat en verlangen dreven mij - mijn moraal van goed en kwaad verdwenen op het moment dat ik voelde hoe deze wereld alles waar ik voor geleefd had van mij had weggenomen. Zonder 'religie', zonder persoonlijke gehechtheid aan iets of iemand buiten mijzelf en mijn verlangen om eindelijk onafhankelijk te zijn in deze wereld met betrekking tot geld.

Daarom, in dit alles - zag ik mijzelf als de perfecte kandidate, zoals zij het stelden: Je danst, je stript, je wordt betaald, je gaat - geen gehechtheid, geen relaties. Perfect. Dit is iets dat ik kon doen en de bonus was, naar wat sommige ervaren strippers beweerden: Als je je werk goed doet en de toeschouwers tevreden stelt, is het geld overvloedig.

Ik sprak de eigenaar onder vier ogen - ik getuigde van mijn bereidheid om te leren. Hij merkte mijn naïviteit op in dit alles, maar keurde mijn fysiek goed. Hij wees mij een meisje toe dat mijn mentor zou zijn en zo begon mijn carrière als stripper.

Het geld was geweldig, doch niet voldoende. Ik kon nog steeds niet het geldbedrag verdienen dat ik verlangde om zonder geldzorgen te moeten leven, ik had een onherroepelijke zekerheid nodig met geld. Dat was er nog steeds niet.

Ik begon drastisch te veranderen wat betreft de kleren die ik droeg, het parfum, dan de make-up, 's ochtends vroeg thuiskomen, om dan slechts drie tot vijf uur te slapen om dan op te staan om naar mijn werk als kassierster van het tankstation te gaan.

Gek genoeg werd ik ondervraagd over de frequente late nachten en waar al het geld plotseling vandaan kwam waardoor ik kon voorzien in de drastische verandering in alles van mij en over mij - het was alsof ik voor de eerste keer werd opgemerkt door mensen, waar voordien, ik dezelfde spookachtige aanwezigheid was die ik altijd was geweest vanaf het moment dat ik bij mijn tante introk. De ouders van mijn vrienden ontdekten mijn 'geheime' carrière en dreigden ermee dat als ik er niet mee zou stoppen, ik niet langer welkom zou zijn om bij hen te wonen, en dus nam ik mijn bezittingen en ging er weg - ging naar de club en vroeg één van de meisjes of ze een appartement had dat we konden delen.

Dus mijn enige inkomen kwam van het strippen vier avonden per week en ik leefde op de kosten van de twee meisjes waarmee ik een appartement deelde - en ik had eigenlijk wel plezier, ik was echter nog steeds aan het wachten om mijn droom van onafhankelijkheid in vervulling te laten gaan en nu had ik nog minder geld omdat ik niet meer werkte als kassierster in het tankstation dat mijn connectie was met ‘het normale' naar de gemeenschap toe, terwijl ik nu compleet geboeid zat in een realiteit die door velen 'met een frons' bekeken werd - vooral door degenen die geld hadden en nooit de noodzaak zouden ervaren om hun toevlucht te nemen tot zo’n realiteit om te kunnen overleven in deze wereld.

Ik moest nog steeds mijn wraak nemen op deze wereld en op alles waarop ik mijn haat projecteerde - door te hebben wat ik verlangde, onafhankelijkheid met geld, hoe dan ook.

Ik wist dat de meisjes met wie ik samenwoonde actief waren in de prostitutie als bijverdienste - dat ze de straat op gingen op de avonden dat ze niet aan het strippen waren en zichzelf prostitueerden voor extra cash. Ze deden het voor het geld - om simpele luxe te hebben en van hun leven te genieten, volgens hoe zij genieten en leven definieerden, en ze waren 'gelukkig' met wie ze waren en wat ze deden.

Na enkele maanden werd ik door de meisjes benaderd en vroegen ze me of ik met hen mee de straat op wilde en me bij hen wou aansluiten in prostitutie - ze verwoordden het als: Een stapje verder gaan met het strippen en jezelf eens goed verwennen - lol.

Op dat moment was ik 24, bijna 25 en ik was tamelijk op mijn gemak met mezelf wat naakt zijn betreft in het zicht van mannen en vrouwen en het ervaren van mijn naakte lichaam op dat van een vreemde - want ik realiseerde mij in dit alles dat het draaide om mij - en om niemand anders.

Wanneer ik op het podium stripte op muziek - stripte ik op de muziek en niet VOOR iemand. Ik was alleen met mij, in mijn alleen-zijn dat mijn troost was, dat mij door het meeste dat ik in mijn leven ervaren heb, heeft heen getrokken. Dus ik nam hun aanbod aan om met hen mee in prostitutie te gaan en gebruikte mijn losgekoppeld zijn van mensen, samen met mijn haat en drijfveer van verlangen, om mijn wens te verwezenlijken. Dus ik kwam tot dit bestaan van mij waarin niets of niemand anders een rol speelde, op mijn voortdurend verlangend pad om mijn onafhankelijkheid te vervullen zodat het een realiteit werd voor mij en mij alleen.

De persoonlijke ervaring van mijzelf in strippen is een ander en geheel verschillend verhaal - op het moment, focus ik me op geld met betrekking tot wie, wat, waarom en hoe ik op deze wereld kwam en mijzelf erin ervaarde.

Tot op het moment dat ze me vroegen om mij aan te sluiten in hun prostitutie - had ik van mijn leven geen seksuele partner gehad, ik was nog maagd en dit had ik verborgen gehouden voor iedereen in de club - geruchten begonnen zich te verspreiden dat ik een lesbienne was - het kon mij niets schelen. Echt niet.

Ik veronderstel dat één van de redenen waarom ze mijn hun voorstel deden, was om te zien wat mijn reactie zou zijn, om erachter te komen of de geruchten dat ik een lesbienne zou zijn enige waarheid in zich hadden of niet - dus ik besloot om open met ze te zijn en voor de eerste keer in mijn leven, mijn ervaringen met hen te delen en uit te drukken waar ik mijn leven op gericht had.

De meisjes waren geweldig - ik voelde mij voor de eerste keer 'thuis' bij hen en zo ook bij de meeste mensen waarmee ik werkte in de club - een hechte wereld dat mijn enige wereld was. Ik ervaarde een 'thuis zijn' (lol) om het zo te zeggen, in het openen van mijzelf naar hen toe - ik vormde mijn eerste hechte relatie met hen door mij open te stellen voor hen.

Alweer, het geld dat ik verdiende door prostitutie was verleidelijk - zeer, zeer verleidelijk en ik ging ervan uit dat als ik kon strippen, ik vast en zeker ook prostitutie aankon. Dus ik dacht - laat mij gewaagd doen - waarom ook niet! Het geld was geweldig en kon de sleutel zijn om mijn al door het strippen gecreëerde deur te openen - om de deur te openen en de vervulling van mijn verlangens in te wandelen.

Ze begeleidden mij door de procedures en hoe het werd gedaan:

De meisjes hadden best een hecht systeem voor prostitutie waarin, ontdekte ik, de eigenaar van de stripclub ook betrokken was. Hij stuurde klanten naar de meisjes, enkel persoonlijke vrienden om 'overheidsbemoeienis' te voorkomen - of de meisjes hadden hun eigen klanten die hen dan opbelden om een plaats af te spreken waar ze elkaar zouden treffen, daar werden ze dan opgepikt en dan boekten ze een kamer voor de avond in de dichtstbijzijnde hotels en verdienden ze massa's cash aangezien hun prijzen vrij hoog waren door al de 'extra's' die te verkrijgen waren in een avondje plezier. Ik werd mij zeer bewust gemaakt van de risico's en ze deden veel om hun eigen veiligheid te verzekeren in deze branche - met betrekking tot zwangerschap en fysiek misbruik. Ze hadden zelfs een dokter waar ze naartoe gingen voor maandelijkse controle en in geval van een ongewenste zwangerschap - maar de voorzorgsmaatregelen waren vrij strikt, wat de risico's reduceerde en ik was tevreden.

Dus ik werd geïntroduceerd in de wereld van de prostitutie - waarop ik niet voorbereid had kunnen zijn en ik moest vele compromissen sluiten en manieren vinden om mijzelf 'erdoor te duwen' in het begin, aangezien het tegelijkertijd mijn eerste introductie was in de wereld van seksuele expressie.

De meeste van de mannen waren natuurlijk getrouwd - welgeplaatst op de statusladder van deze wereld met het geld waardoor ze zich de diensten die wij aanboden, konden veroorloven.

Lol – ook hier weer - mijn persoonlijke ervaring van de introductie in de wereld van de prostitutie is ook een ander lang verhaal - dus, we houden het bij het punt van geld gerelateerd aan de ervaring van mijzelf in deze wereld...

Ik werd tot tweemaal toe zwanger, liet tweemal een abortus uitvoeren - ik verkende de wereld van seks in al zijn vormen en manieren en uiteindelijk werd ik comfortabel met mijzelf in deze wereld en gedurende mijn ervaringen erin, door het comfortabel worden met mijzelf met sex en de verscheidene manieren, vormen en methoden van seksuele expressie door te oefenen en lezen met de meisjes - mijn mentoren.

Ik gebruikte het geld dat ik verdiende met strippen voor mijn dagelijkse noden, verwennerij en vereiste betalingen en het geld dat ik verdiende met prostitutie, spaarde ik.

Ik ging door met strippen en prostitutie tot mijn 34ste - de leeftijd waarop ik voor de eerste keer, mijn eerste wagen en appartement kocht en al het andere dat daarbij komt kijken. Ik had het geld om te voorzien in mijn levenslange verlangen om onafhankelijk te zijn door het hebben van voldoende geld en voldoende van alles dat ik nodig had om te overleven in deze wereld en ook echt comfortabel te leven: MAAR, één probleem - ik kon niet zo’n leven van onafhankelijk leiden in deze wereld waarin ik mij geen zorgen hoefde te maken om geld en zonder afhankelijk te zijn van een soort carrière om te kunnen voorzien in geld om een comfortabel leven te onderhouden met alles wat ik nodig had.

Ik gaf het op en zag er niets anders op dan mijn leven als prostituee te aanvaarden, aangezien mijn dagen van strippen voorbij waren; mijn fysieke uiterlijk was niet meer geschikt in vergelijking met dat van de jongere meisjes die stripten - men verlangde niet meer naar mij in de industrie van het strippen - maar ik ging verder met mijn leven als een prostituee samen met de meisjes met wie ik begonnen was, ging verder in hetzelfde systeem dat we sinds het begin gebruikt hadden, toen ik mij had aangesloten bij hun prostitutiepraktijk.

Op mijn 47ste pleegde ik zelfmoord toen ik ontdekte dat ik nogmaals zwanger was. Tegen die tijd had ik genoeg van deze wereld en was ik de prostitutie moe. Ik was het moe en had er genoeg van om mijzelf te prostitueren om toch dat beetje gevoel van onafhankelijkheid te hebben in deze wereld om comfortabel te leven, om mij geen zorgen te hoeven maken om geld – maar de prijs die ik moest betalen om een dergelijk leven te kunnen leiden was een te grote last om te dragen.

En door mijn ervaringen in deze wereld – in de ontkende en ongeziene werelden die bestaan in deze globale werkelijkheid, kon ik geen kind in deze wereld brengen, want de onzekerheid van een kinderleven in deze wereld en de onzekerheid of ik er altijd zou kunnen zijn voor het kind, waren een te groot risico, ik weigerde het risico te nemen dat een kind een leven zou moeten leiden als het mijne. De grootste prijs te betalen, is eigenlijk het leven in deze wereld, waar geld ofwel je teloorgang ofwel je redding betekent – en dit wordt niet door jezelf bepaald, maar door hoe deze wereld opereert in zijn geheel – waarbij je onder de genade valt van datgene dat jou geld kan bezorgen en van datgene dat bepaalt of je het pad hiernaartoe, kan bewandelen.

Een wereld waarin niemand acht slaat of zich bekommert om jou – je komt altijd weer uit bij het moeten ‘maken van je eigen weg’ om te proberen zo goed als mogelijk te overleven in deze wereld.

Niets in deze wereld – noch het geldsysteem, noch alle andere organisaties, inrichtingen en industrieën die deel uitmaken van het geldsysteem, ondersteunen elk individueel wezen, maar slechts enkelen in deze wereld die het geluk hebben om het te maken in het huidige opgezette ontwerp van het wereldsysteem in zijn geheel, dat ontwikkeld, gestructureerd en gebouwd is uitsluitend op het huidige geldsysteem.

Als je het ‘maakt’ in deze wereld door het volgen van het pad van het systeem waarbij je gaat van basisopleiding naar universiteit naar beroep naar het verdienen van geld – dan ligt het feit dat je van bij het begin genoeg geld had dat jou ondersteunde, aan de oorzaak hiervan; je vloog op de vleugels van geld je redding in deze wereld tegemoet.

Als je niet het geld had, maar erin slaagde om jezelf in het pad van het systeem te plaatsen door de ‘vrijgevigheid’ van anderen – dan is het geluk, aangezien slechts een select aantal in deze wereld zo’n kans krijgen, wat hoop promoot in anderen over de hele wereld, hoewel ze weten dat ze geen kans maken en dus gedwongen zijn om zich te onderwerpen aan een gecompromitteerd ‘verplicht te accepteren’ overlevingsrealiteit – dat valt onder de categorie van misdaad, drugs, prostitutie, strippen – niet door keuze, maar omdat ze geen kansen hebben binnen een systeem dat beheerst wordt door een geldsysteem waarin je enkel een kans maakt als je vanaf het begin geld hebt in deze wereld, of waarbij je het systeem binnen komt door geluk.

Ik heb mijzelf vermoord samen met een foetus die zich in mij aan het ontwikkelen was – in mijn eigen wagen, in mijn eigen garage – stikte ik in de rook om mijzelf te verlossen van alles – om een einde te maken aan mijzelf en dit ‘waardeloos-nergens-goed-voor’ leven dat ik geleid had waar ik helemaal niet trots op was – en om mijn kind het enige geschenk te geven dat ik kon: Het deze wereld besparen waarin niets anders bestaat dan onzekerheid in geluk en toeval om misschien, mogelijk ‘het te maken in deze wereld in het pad van het systeem’ – het besparen voor een leven dat ik geleid had – het stoppen van een andere ik, want dat is wat ik gewild zou hebben voor mijzelf – om nooit te zijn geboren geweest in een dergelijke wereld die wordt beheerst door het genadeloze monster dat geld is.

Mijn laatste woorden: “Ik heb genoeg van jou, wereld, je zult mij niet hebben en je zult mijn kind niet hebben…” Dit was mijn armzalige poging tot wraak op deze wereld en alles en iedereen waarvan ik geloofde dat ze de oorzaak waren van mijn teloorgang.

Ik wist niet dat ik een interdimensionaal bestaan zou binnentreden waarin ik alleen nog maar met mijn haat jegens deze wereld en alles wat erin bestaat zoals het nu bestaat, achterbleef: Een hel veel gruwelijker dan wat ik ervaren had in deze wereld, dit geïntensifieerd door de realisatie dat ik terug zal moeten, om mijn verantwoordelijkheid die deze wereld is, onder ogen te komen, inclusief het genadeloze monster dat geld is, dat het systeem is dat deze wereld is zoals het nu bestaat – dat ik heb helpen creëren gedurende mijn bestaan, dat bestaat zoals het bestaat door mij – want het is mij.

Mijn beproeving in deze wereld, in dat leven van strippen en prostitutie, komt zelfs niet in de buurt van de miljoenen die ook leiden in verscheidene uiterst gruwelijke, onvergeeflijke manieren, door de huidige realiteit die ik heb aanvaard en toegestaan te bestaan samen met alle anderen die bestaan in het geldsysteem.

Interdimensionaal kon ik zien hoe ik het huidige geldsysteem en de huidige realiteit van deze wereld zoals hoe die nu bestaat, gecreëerd, geaccepteerd en toegestaan heb – hoe we allemaal gebaseerd zijn op acceptaties en toestemmingen door ‘onderliggende overeenkomsten’ – ‘ieder voor zich’ zoals wordt gezegd: Dit is de realiteit van deze wereld waarin sommigen de ‘glitter, glory & glamour’ ervaren door de genade van geld, terwijl anderen leiden onder teloorgang en verwoesting door de genade van geld.

En wanneer je leven ‘oké’ is – dit ‘oké’ gerelateerd aan het geldbedrag dat jou bezit – zijn ‘alles en iedereen buiten mij schijnbaar ook oké’, want het enige dat bestaat is ‘enkel jij’ en ‘jij alleen’ – niet blootgesteld aan de wrede kwelling van het geldsysteem die zij die minder ‘fortuinlijk’ zijn als jij ervaren, wanneer het neerkwam op ‘toeval’ of ‘geluk’ in deze wereld toen ze geboren werden in deze werkelijkheid van geld, als geld.

Geld is de primaire dader van het leed van de meeste mensen in deze wereld, wat niet veel mensen zien of begrijpen, omdat men opzettelijk weigert om het te zien door zich blind te houden – iedereen is werkelijk alleen in deze wereld zoals ik was – slechts geesten die rondwaren tussen andere geesten – zich niet echt gewaar van elkaar en elkaars beproevingen, leed en schijnbare ‘tegenslagen’.

Op dit huidige moment in het proces van het bestaan:

Al degenen die een leven van geld leiden, zelfs zij die een leven zonder geld leven – we gaan allemaal door fysiek te ervaren reïncarnaties waarin we fysiek zullen ervaren wat de gevolgen zijn van ons aanvaard en toegestaan bestaan van ‘ieder voor zich’ binnen een overlevings-gehoorzaamheid ten aanzien van het geldsysteem dat we gecreëerd hebben, dat bestaat zoals het bestaat door ons allen, zonder acht of zorg om wat de ervaring van anderen is in deze wereld, doordat we enkel bezorgd zijn over onze verlangens van eigenbelang gerelateerd aan geld – geld dat wij gecreëerd hebben, dat bestaat – door ons, door ons allen.

Begrijp hierin goed, wat wij gedaan hebben, wat we nog steeds aan het doen zijn en de gevolgen hiervan – om echt te begrijpen wat het betekent om op te staan, om zelfverantwoordelijkheid te nemen en onszelf als wat we gedaan hebben en geworden zijn te stoppen en één en gelijk te staan en niet meer te bestaan in een ‘ieder voor zich zelf overlevings-alleen-zijn’ – de enige manier dat we zullen stoppen: door daadwerkelijk fysiek gemanifesteerde ervaringen.

Dit zal zo zijn – totdat we stoppen, zelfverantwoordelijkheid nemen, opstaan en veranderen als allen als één als gelijk als het leven.

Emily

Ga voor meer artikelen over het Geld-Systeem naar Desteni Geld

Desteni Geld is het Project om de realiteit in al haar vormen te veranderen, door aan te tonen dat het geldsysteem de voornaamste oorzaak is van alles wat rot is aan deze realiteit - om vervolgens een nieuw geldsysteem te ontwerpen en implementeren.

Hoe een portaal te zijn 12 - Zelfdefinitie als MIND

2009-10-14T04:55:00.001-07:00

20 maart 2008

Het volgende punt dat we in consideratie nemen is zelf-definitie; zelf- gedefinieerde constructies van de mind die relatieverbinding vormen in deze wereld in afscheiding van jezelf. Alles wat er in jou en je wereld bestaat waarvoor je bang bent het te verliezen, is een indicatie van zulke zelf-gedefinieerde constructies van de mind. Als angst voor verlies voor iets of iemand in je wereld buiten jezelf bestaat, dan heeft dat specifieke iets of iemand zich een deel gemaakt van de definitie van jezelf in de mind, dat zich uit/manifesteert in een connectie via een relatieverbinding in deze realiteit in afscheiding van jezelf, wat een andere vorm is van relatieverbindingen die worden gevormd op dezelfde manier als hoe dit werkt voor verlangens bijvoorbeeld.

Dus kijk in jezelf met betrekking tot wat bestaat in je wereld buiten jezelf, waar je een relatie tot hebt gevormd in afscheiding van jezelf, wat je bang bent te verliezen, want dit is een indicatie dat je jezelf hebt gedefinieerd buiten jezelf in afscheiding van jezelf door het bestaan van angst voor verlies. Als angst voor verlies bestaat, betekent dit dat je jezelf hebt gedefinieerd buiten jezelf in afscheiding van jezelf, en als je datgene of die iemand verliest, zou een deel van jou ophouden te bestaan - omdat het allemaal een mind-gemanifesteerde constructie is. Daarom is deze applicatie ook het assisteren en ondersteunen van het doorbreken van de relatieverbindingen die buiten jezelf zijn gemanifesteerd in afscheiding, die jou binden aan deze wereld in en als de mind, die jou limiteren tot dat waartoe je jezelf hebt gedefinieerd in afscheiding van jezelf.

andere teksten van de Portaal-serie kun je hier lezen

Anu’s terugkeer

2009-10-11T07:56:00.001-07:00

V. Anu werd verondersteld terug te keren rond 2004/2005 als ik het goed begrijp. Als dit het geval was, zouden er dan geen voor-bepaalde handelingen hebben moeten plaatsvinden, die wij als de mensheid moeten stellen als voorbereiding voor zijn komst? Verder, zou het ontbreken van deze komst dan geen leegte gecreëerd hebben in het rooster-systeem dat een soort van ineenstorting of grote ‘kortsluiting’ gebeurtenis/gevolg zou veroorzaakt hebben? Leg alsjeblieft uit hoe het systeem voorzag in deze grote, climax-gebeurtenis die nooit plaatsvond.

A. Aha! Maar – er was ‘iets’ waar Anu geen rekening mee had gehouden, dat was… ‘opgesloten worden en tot slaaf gemaakt worden en verloren geraken’ in zijn eigen creatie, door zijn eigen creatie – wat precies is wat er gebeurde. Zie – in 1998, ‘sloot’ hij de Aarde ‘af’ en ‘vergrendelde’ haar compleet van het dimensionale bestaan. Want de dimensionale wezens waren gewoon niet meer geïnteresseerd in het hier op Aarde participeren tussen en in menselijke wezens, het kon hen gewoon niet schelen, ze bestonden liever in de dimensies, ‘weg’ van de ‘vreselijke aard van de Aarde’ en de dimensionale wezens ‘vreesden’ de demonen op Aarde, omdat de demonen op het aardse ‘gebied’ bestonden tussen en in de menselijke wezens, terwijl andere dimensionale wezens alleen omlaag kwamen om ofwel te channelen, ofwel om even naast iemand te staan wanneer het ‘zien van gidsen vanuit de hogere sferen’ gedaan werd in het interdimensionale bestaan –ze bleven nooit daadwerkelijk bij menselijke wezens, alleen demonen bleven. Dit werd ‘meegedeeld’ aan Anu (het niet meer op Aarde willen participeren) in 1989. Zie, Anu had specifieke wezens die hij ‘aanstelde’ in het interdimensionale bestaan – om te assisteren en helpen met het ‘uitvoeren van zijn plan’ om de Aarde te ontwerpen als ‘zijn koninkrijk’, om terug te komen wanneer hij tevreden was, alles ‘klaar’ was – maar, terwijl zijn slaven als menselijke wezens ‘zijn koninkrijk voorbereiden en neerzetten’ samen met interdimensionale wezens ‘die overeenkomstig stuurden’ (die getraind waren om dit te doen) – moest hij hen ‘bezighouden’ en ‘geamuseerd’ bij wijze van spreken – daarom werden ‘religies’, ‘culturen’, ‘verschijningen’, ‘specifieke menselijke wezens’ die de ‘koers van de mensheid doen afwijken’, spiritualiteit, ‘oorlog’, ‘conflict’, ‘geld’… en het lijstje gaat door, gecreëerd – alles wat ook maar in deze wereld bestaat, daar wat en hoe menselijke wezens zichzelf ervaren een ontworpen ‘afleidingsmanoeuvre’ is – terwijl de mensheid Anu’s Koninkrijk ‘klaarmaakt’, zonder dat ze zich hier ook maar van bewust zijn.

Dit is ook waar de ‘Elite’ in het plaatje verschijnt – de ‘heersers van de wereld’, waar niemand van op de hoogte is – die generaties lang ‘nauw’ samengewerkt hebben met Anu – in het ‘bijeenhouden van de mensheid’ in de positie en plaatsing van henzelf in deze wereld zoals hij nu is – nee, niet de Illuminati, zij worden beheerst door de ‘Elite’, deze wereld is niet wat hij vandaag geworden is ‘door toeval’ – het is op deze manier klaargemaakt en gestuurd, specifiek en overeenkomstig dit plan.

Dus, in 1991 – begonnen de voorbereidingen om deze existentie, deze fysiek gemanifesteerde existentie, te ontwerpen tot een ‘geautomatiseerd systeem’ – dat ‘vanuit zichzelf gestuurd wordt’, waardoor slechts bij gelegenheid, wanneer het nodig was, af en toe de existentie ‘na te kijken’ –dit werd gedaan door Satya en Kryon. Dus – sinds 1998 – werd alles ‘geautomatiseerd’ in dit bestaan, de ‘channelings’ werden ontworpen in en als het onbewuste mind-systeem van menselijke wezens, dus, alle ‘channelings’ waren voor-programmeerde onbewuste mind-systeem ontwerpen, niet langer meer dimensionale wezens die daadwerkelijk doorkwamen, behalve het eens-in-de-maand ‘nakijken’ dat gedaan werd door Kryon en Satya. Het ‘volledige plan’ van Anu werd doorgeschakeld van ‘dimensionale wezens die voordien menselijke wezens interdimensionaal stuurden’ – naar een ontwerp, geïnjecteerd en gemanifesteerd in en als het mind bewustzijns-systeem in menselijke wezens – net als in en als het ‘universele bewustzijnsveld rooster-systeem’ in en als deze wereld. Dus, sinds 1998 werd de Aarde, dit fysiek gemanifesteerde universum, een ‘gevangenis’ – die ‘automatisch loopt’ in en als de mindbewustzijnsystemen van menselijke wezens en in het universelee bewustzijnsveld in en van deze wereld. Anu zou nog steeds ‘verschijnen’ aan de ‘Elite’ naderhand – maar als een projectie, dat wil zeggen dat hij zichzelf in de mind zou plaatsen van de menselijke wezens als de Elite – en dan zouden ze hem voor hen zien staan en spreken – terwijl het in feite in hun eigen mind was – dus zelfs hij, Anu, had geen toegang tot zijn eigen creatie.

Dus, hij mag dan gezegd hebben dat hij ‘terugkeert naar zijn koninkrijk’ klaargemaakt door zijn slaven – maar hij raakte ‘afgescheiden’ van en als zijn eigen creatie, die ‘een veel grootsere levende entiteit dan hemzelf geworden was’ – omdat het een fysiek gemanifesteerde existentie werd – en hij interdimensionaal bleef en geen ‘macht’ of ‘controle’ had hier. Het mindbewustzijnsysteem als menselijke wezens had nu de ‘macht’ en ‘controle’ over dit bestaan – ja, hij kon het sturen – maar hij zelf had geen daadwerkelijke ‘macht’ hier. Zijn plan was om te manifesteren in en als George Bush – om vervolgens in één moment – deze existentie te ‘veranderen’ – opdat zijn ‘essentie’ in en als menselijke wezens zou doordringen en penetreren terwijl hij zich integreerde in en als George Bush. Maar het was ‘tevergeefs’ – geloof niet dat hij niet probeerde, want hij heeft geprobeerd – maar het lukte hem niet, zie je – hij ging ervan uit dat zelfs indien hij de Aarde ‘vergrendelde’ van het dimensionale bestaan – hij nog steeds in staat zou zijn om te manifesteren in en als George Bush wanneer het moment daar is, dat gepland was in 2003, toen hij dit probeerde – lukte het niet – hij kreeg geen toegang tot zijn existentie – omdat hij een ‘dimensionaal spook was’, en dit fysiek gemanifesteerde universum was ‘veel groter’ dan hemzelf – en dus heeft hij zichzelf ‘verneukt’. Dus – hij ging zich ‘stilletjes verbergen’ – alle dimensionale wezens waren toch verloren – slechts enkelen hadden ‘verstand’, en wanneer hem gevraagd werd wanneer het ‘plan uitgevoerd zou worden’- zei hij, nog niet: ik ben nog niet tevreden. Dus hij liet alles zoals het was – hij liet de wereld aan zichzelf over, het interdimensionale bestaan meegerekend, om verder te bestaan zoals ze bezig waren – terwijl hij probeerde een ‘plan te bedenken’ om ‘dit op te lossen’. Maar, hij bleef nog steeds het ‘ultieme wezen’ in het bestaan – de Aarde werd nog steeds gezien als ‘zijn koninkrijk in voorbereiding’ en hij had nog steeds macht en controle over de dimensies: daar was hij tevreden over – zolang hij maar zijn positie in de existentie behield – was hij oké, of hij nu hier op Aarde zou manifesteren of niet – zou irrelevant zijn, het zou allemaal nog steeds ‘van hem zijn’ en iedereen was het hiermee eens.

Zie je de ernst van de afscheiding tussen dit fysiek gemanifesteerde universum en de dimensies? Dat zelfs indien het plan van Anu niet in vervulling gebracht werd – de rest in deze existentie ‘stabiel bleef’ – realiseer je dat er niets mis is met het fysiek gemanifesteerde universum – het ‘probleem’ is wat menselijke wezens van zichzelf hebben geaccepteerd en toegestaan te worden.

Zie – zelfs toen het portaal opende en Anu doorkwam, omdat hij nu voor het eerst sinds 1998 complete en volledige toegang had tot 3D, compleet in en als het fysieke lichaam, probeerde hij ‘zijn plan uit te voeren’ en probeerde hij overeenkomstig menselijke wezens te ‘activeren’ om ‘in één moment’ zijn ‘slaaf-aanbidders’ te zijn, wat een geactiveerde geïmplanteerde sleutel was in en als het mindbewustzijnsysteem van menselijke wezens: het werkte niet – omdat deze realiteit ‘te ver heen was’ – de ‘dimensies’ bestonden hier niet langer op welke manier dan ook – dus zijn hele plan ‘mislukte’ – op het moment dat hij de Aarde van de dimensies ‘afsloot’.

Jack

Benazir Bhutto 4 – De wereld als onderneming

2009-10-11T03:11:00.001-07:00

Om te beginnen, zal ik uitleggen hoe de huidige wereld 'functioneert' zodat jullie kunnen inzien dat we niet zo door de wereld en door anderen beheerst en gecontroleerd worden als we geloven. Deze ervaring van de realiteit hebben we gecreëerd door onze definitie van onszelf en wat tegenwoordig in deze wereld bestaat als de illusie waarin we bestaan en die we tot werkelijkheid gemaakt hebben en die we als ‘echt’ ervaren in onszelf - terwijl dit zeker niet het geval is.

Laten we even teruggaan in de 'geschiedenis' - ik heb dit gedaan gedurende mijn proces in de Dimensies om de oorsprong te traceren voor mijn beslissing om op de wijze te sterven waarop ik gestorven ben en ook de 'timing' daarvan (ik ben tot de ontdekking gekomen dat mijn timing perfect was).
Hier dan een verhaal, een geschiedenis, waarvan zo goed als niemand op de hoogte is:

Ooit werd er een overeenkomst gesloten door alle landen van de wereld - specifieke 'leiders' werden aangesteld om de verantwoordelijkheid te nemen voor een land. De overeenkomst bestond eruit dat deze leiders zouden samenwerken en elkaar zouden steunen, vertrekkende vanuit het geloof dat de massa niet in staat is om voor zichzelf te zorgen en dat zij een leider nodig hebben, iemand die totale verantwoordelijkheid neemt voor velen. Bovendien moesten de landen samenwerken omdat ze van elkaar afhankelijk waren voor bepaalde stoffen en producten - de overeenkomst leek waterdicht...

Deze overeenkomst moest gemaakt worden toen het duidelijk werd dat de wereld en de mensen bezig waren elkaar en zichzelf te vernietigen - en dit zou uitmonden in oorlogen tussen de landen. Het leek erop dat de mensheid tegen zichzelf beschermd moest worden.
Eén man was in staat om in te zien wat er gedaan moest worden: een ‘op overeenkomst gebaseerd netwerk' met alle leiders van bepaalde landen tot stand te brengen, zodanig dat elke leider verantwoordelijkheid neemt voor een afzonderlijk land en zodat onnodige conflicten tussen de landen vermeden zouden kunnen worden, wat enkel nog conflicten binnen afzonderlijke landen zou overlaten als een aandachtspunt.

Dit is honderden jaren geleden ‘in gang gezet’.

De vraag is dan – als je in de positie verkeerd in deze wereld om voor velen te beslissen, om te beslissen voor de hele wereld – met als doel ‘de massa onder controle te houden’, om hen ‘tegen zichzelf te beschermen’, vertrekkende vanuit je huidige inzicht in de menselijke natuur: wat zou je dan doen?

Dit is wat deze bepaalde man opgezet heeft:
Om de massa tot op zekere hoogte te controleren, werd het volgende beslist:

1. Stel een directeur aan voor elk land
2. Een overeenkomst dient gemaakt tussen alle landen van de wereld, waarbij alle directeurs (definitie van ‘de directeurs’: diegenen die verantwoordelijkheid nemen voor velen) zullen samenwerken.
3. Plaats wetten waaraan de massa zich dient te houden.
4. Diegenen die niet onder controle gehouden kunnen worden door de wetten die geplaatst werden, zullen overeenkomstig gestraft worden, zodat begrepen wordt dat er gevolgen zijn als je niet aan de wetten gehoorzaamt die geplaatst werden voor je eigen bescherming tegen jezelf en de bescherming van anderen.
5. Plaats gevangenissen.
6. Geef hen een reden/doel om te bestaan: creëer werkgelegenheid als een dienst aan hun land, een dienst aan henzelf, zodat zij zullen werken om in hun eigen onderhoud te voorzien.
7. Plaats EEN ontwerp dat ‘alles verbindt’: GELD
8. Plaats een ontwerp voor ontspanning en genot omwille van het werk dat verricht wordt: ENTERTAINMENT, om te compenseren voor het werk dat verricht moet worden om voor henzelf een stabiele infrastructuur te bouwen in hun land.
9. Plaats steun, geef hen iets om in te geloven, zodat zij zich belangrijk, gewaardeerd en opgemerkt voelen als een levend wezen: RELIGIE
10. Bouw huizen voor diegenen die werken zodat zij EEN EIGEN RUIMTE voor zichzelf zullen hebben en zodat zij zullen geloven dat het van hen is en dat zij naar eigen goeddunken over deze ruimte mogen beslissen.
11. Plaats een opvoedingssysteem om de nieuwkomers in dit ontworpen systeem te trainen, zodat zij via ons zullen leren ‘hoe de wereld werkt’ en zodat zij een plaats in deze wereld zullen kunnen vinden, door hun capaciteiten te ontwikkelen die hen in staat zullen stellen om voor zichzelf te zorgen door middel van de werkgelegenheid die ter beschikking gesteld is.
12. Plaats ziekenhuizen en dergelijke diensten in deze wereld voor de zieken om hen op te vangen met de nodige zorg en de nodige behandelingen.
13. Voorzie hen van mobiliteit zoals wagens, fietsen enzovoort, tezamen met de benodigdheden om de mobiliteit in deze wereld te ondersteunen.

Begrijp dat geld het ene punt werd, dat de gehele mensheid als één zou verbinden en het is aan de hand van dit ene ontwerp van geld dat enige controle over de massa verworven kon worden.

De term ‘controle’ werd verstaan binnen de context van: de mensheid tegen zichzelf te beschermen, waarbij men verantwoordelijkheid nam over de gehele wereld om deze op dergelijke wijze te ontwerpen dat iedereen min of meer op stabiele wijze kan samenleven. Dit was in redelijk uitgebreid detail gepland en voorbereid, met betrekking tot hoe deze wereld zou moeten functioneren.

Elke leider in elk land zou verantwoordelijk zijn voor zijn eigen ‘geldsysteem’ aan de hand waarvan hun land bestuurd moest worden. Het geld zou ‘van de mensen zijn’, de mensen die zichzelf dienen en dus hun land dienen door zichzelf van een woonplaats te voorzien in deze wereld, van waaruit zij kunnen leven en bestaan.

De ‘ene man’, tezamen met zijn drie familie-bloedlijnen, waren verantwoordelijk voor de circulatie van het geld binnen elk land in de wereld, waarvoor de individuele leiders/directeurs verantwoordelijk waren.

Het werd begrepen dat sommigen niet zo fortuinlijk zouden zij als anderen in deze wereld, wat betreft het hebben van een plaats in deze wereld zoals de anderen die zichzelf efficient onderhouden en die op redelijk comfortabele wijze in deze wereld kunnen leven en bestaan.
Dus, voor hen zou noodzakelijke steun geplaatst worden – het was onvermijdelijk: sommigen zouden ‘minder fortuinlijk’ zijn – maar het was de doelstelling van de ‘ene man’ om ervoor te zorgen dat zelfs indien dit zou gebeuren, de wereld als Een zou blijven voortbestaan en dat de mensheid zichzelf niet zou vernietigen door conflicten die ontstaan tussen landen en die leiden tot oorlog.
De ene man begreep dat de interne strijd van de mensen in hun eigen land, zoals conflict en armoede, beheerst en onder controle gebracht kan worden op de beste manier die maar mogelijk is.

Deze gehele ‘wereldoperatie’ werd door Een man geleid, die echter drie vrouwen had en daarmee drie familie-bloedlijnen deed ontstaan. En het was zo door hem bepaald dat de drie familie-bloedlijnen die hij ontwikkelde, binnen deze drie bloedlijnen zouden blijven en enkel nakomelingen zouden verwekken met deze drie bloedlijnen. Een erfgenaam van de ‘ene man’ zou verzekerd zijn van generatie op generatie, zodanig dat deze wereld ‘onder controle’ zou blijven op de manier zoals hij dat ontworpen en geplaatst had.

De wereld werd dus oorspronkelijk kracht gegeven door deze ene man, en hij steunde en ‘trainde’ zijn erfgenamen zodat zij op een dag hun erfgenamen zouden kunnen trainen enzovoort, voor de verantwoordelijkheid die nodig is om hun taak in de wereld te kunnen uitvoeren.
Zijn benadering van zijn verantwoordelijkheid in deze wereld was dat hij volledige verantwoordelijkheid gegeven was voor de hele wereld, waarin de massa’s tezamen kunnen bestaan zonder dat de mensen zich tegen elkaar zouden keren en de mens zichzelf uiteindelijk vernietigt: dit was zijn enige doelstelling.
Zeker, er zou conflict blijven bestaan onder de mensen, de menselijke natuur kan niet worden veranderd (dit was zijn visie), maar wat alleszins kan worden vermeden is een wereldconflict waarin hele landen elkaar te lijf gaan in oorlog, wat niet anders kan eindigen dan in de totale vernietiging van de mensheid.

Hij plaatste daarom bepaalde richtlijnen voor zichzelf, om zijn doelstelling te bereiken, voor de wereld om na te leven in overeenstemming met deze intentie en deze intentie alleen: dat de mensheid zichzelf niet zou vernietigen.
De leiders werden overeenkomstig geselecteerd voor elk land door die ene man, die Oduphulus Yulovsky heette, maar later zijn naam veranderde naar Gregory. Dit was tevens de naam van zijn overgrootvader die zijn inspiratie geweest was: om loyaal aan jezelf te blijven en aan anderen, vermits loyaliteit eerlijkheid met zich meebrengt en dus verantwoordelijkheid tegenover jezelf en diegenen die loyaal zijn tegenover jou, en met verantwoordelijkheid komt macht.
En alleen de meest loyale en eerlijke man mag weten wat het is om Gods macht te bezitten – een macht die niet misbruikt kan worden door de man die loyaal en eerlijk is met en tegenover zichzelf en anderen.

Maar helaas: men kan de mens niet vertrouwen – dit is wat Oduphulus ontdekte, zelfs niet je eigen familie, je eigen bloed. De oorspronkelijke ‘wereldoperatie’ werd overeenkomstig in gang gezet en maakte het inderdaad mogelijk voor de mens om voor een tijd samen te leven/bestaan en ‘wereldoorlogen’ werden vermeden.
Maar deze gehele ‘wereldoperatie’ en haar ‘intern netwerk’ zakte in elkaar en ging verloren door de machtshonger van de mens – de mens verlangt naar macht alleen, en macht in deze wereld wordt gesymboliseerd door geld.

Begrijp dat de huidige staat van de wereld en hoe wij daarin bestaan (hebben), slechts mogelijk geweest is door onze eigen toestemming, tezamen met dimensionale interventie over honderden jaren heen. We hebben allemaal tezamen deze wereld ontworpen zoals hij is geworden, in overeenstemming met wat elk van ons aanvaardbaar achtte en waar elk van ons blijkbaar ‘mee kon leven’. We hebben alles aanvaardbaar gemaakt en zo hebben we van onszelf geaccepteerd om te blijven voortbestaan in en met een wereld als deze.
We zijn nooit echt opgestaan in onszelf en nooit hebben we verantwoordelijkheid genomen voor onszelf in deze wereld – we zijn de slachtoffers gebleven, slaven in het geloof dat we slachtoffer zijn, en we geloven dat we slaven zijn – we zijn slaven van een door ons ontworpen illusie in de wereld – ons gezond verstand (common sense) is weggegeven aan de illusie die we in en als onszelf geprogrammeerd hebben – omdat we binnenin onszelf deze realiteit, deze wereld ‘aanvaarbaar gemaakt hebben om in te leven'.

Benazir Bhutto

noot: dit artikel is een vertaald fragment uit een serie artikelen die op de Engelse Desteni site volledig terug te vinden zijn - voor het volledige artikel in het Engels, zie hier

Hoe een portaal te zijn 8 – Kennis en informatie

2009-10-03T13:36:00.001-07:00

18 maart 2008

Kennis en informatie - als je enige kennis- en informatieconstructies in en als jezelf hebt, hoe meer kennis en informatie je hebt in en als jezelf, hoe meer specifieke zelf-vergeving je nodig hebt om die kennis- en informatieconstructies van de mind in en als jezelf los te laten.
Wat bedoel ik met informatie en kennis?
Bijvoorbeeld: elke perceptie die bestaat in de mind – bijvoorbeeld van de dimensies, of het interdimensionaal bestaan, of dimensionale wezens – die ervoor zorgt dat je een eigen mening vormt over iets. Als je een mening of een idee formuleert in je mind gebaseerd op een afbeelding of een perceptie, dan weet je dat hetgeen waarover je een mening vormt, of een afbeelding van maakt in je mind, een specifiek punt is in een kennis- en informatieconstructie. Kennis en informatie is ook bijvoorbeeld: als je iets leest over iets, als je iets leest over een specifiek punt en in dat lezen de kennis vergaart in en als jezelf; de woorden zijn geen echt gemanifesteerd levend voorbeeld van en als jezelf – dat is kennis en informatie.
Bijvoorbeeld:
- Ademen, adem: dit is een echt gemanifesteerde ervaring van jezelf die je stuurt als jezelf.
- Zelf-eerlijkheid: dit is een applicatie van jezelf als een gemanifesteerde ervaring van jezelf die jij stuurt.
- Praktische toepassing, zelf-praktische toepassing: een ervaring in expressie van en als jezelf die je zelf stuurt, een werkelijke ervaring.
- Schrijven: jij drukt jezelf uit, jij stuurt jezelf als een gemanifesteerde ervaring van en als jezelf.
Daarom, in zelf-eerlijkheid, zelf-vergeving, ademen, toepassen van zelf-correctie, schrijven - ben jij jezelf aan het sturen, jij assisteert en steunt jezelf, daarom is jezelf assisteren met die gereedschappen als één en gelijk GEEN kennis en informatie - het is een echte ervaring van en als jezelf. Al het andere is kennis en informatie, het is nog niet jij als wie je werkelijk bent.

Daarom is er de Vocabulary Purifier, die je heel erg zal steunen en assisteren in het leven van woorden als jezelf; dat betekent dat je alle woorden vrijmaakt in en als jezelf van de mind, zodat de woorden, wanneer je ze leest in zinnen, niet gebaseerd zijn op kennis en informatie die je vergaard hebt of die je mind absorbeerde. Het gaat erom dat, wanneer je leest, dat je je realiseert, dat de woorden die je leest JOU zijn = de woorden zijn in mezelf als mezelf, één en gelijk. Daarom stel ik voor om jezelf te assisteren en steunen met de Vocabulary Purifier en zelf-vergeving bij alle kennis en informatie die je hebt vergaard en geabsorbeerd in je, door en van de mind waar je een mening over hebt, waar je een werkelijk idee over hebt, een perceptie over hebt, dat je hebt gedefinieerd als afbeeldingen in je hoofd, enz. En laat dan het hele systeem van kennis- en informatieconstructie in je en als jou los.

Dus het enige waar je je op focust is jezelf, jezelf sturend in zelf-eerlijkheid en zelf-vergeving, jezelf sturen in het toepassen van zelf-correctie, jezelf sturend als de adem, jezelf sturen in schrijven met jezelf als startpunt – dat ik mij als mezelf uitdruk. Dat is geen kennis en informatie omdat ik mezelf stuur en daar ligt het verschil. Als iets gewoon vergaard is en geabsorbeerd en als je er met je mind een mening, perceptie of idee over vormt en dan een afbeelding construeert van wat je hebt geabsorbeerd en vergaard – dat is de constructie van kennis en informatie. Maar het punt waar je jezelf stuurt in en als expressie of manifestatie, dat is geen kennis en informatie, maar jij die jezelf uit, ervaart, toepast en dirigeert als één en gelijk in en als jezelf. Ja, dat is het specifieke punt in verband met kennis en informatie: om ervoor te zorgen dat er geen afbeelding, idee of perceptie wordt geformuleerd in en als de mind, wat je zal steunen en assisteren in de toepassing van de zelf-correctie met betrekking tot hier zijn met en als jezelf alleen.

Lees hier de complete Portaalserie

Hoe een portaal te zijn 7 – De heelheid van KLANK

2009-10-03T12:57:00.001-07:00

18 maart 2008

Het volgende punt: De heelheid van klank.

Wanneer je je lichaam verlaat en je jezelf ervaart in en als het interdimensionaal bestaan, zal je de heelheid van klank zijn als klank als jou, waar alles/overal hier is als jou.

Begrijp dat jij als klank in en als het interdimensionaal bestaan niet klank is van deze wereld, het is niet klank zoals het wordt begrepen en geïnterpreteerd door de mind, op geen enkele manier. De ervaring van jou, jij als de heelheid van klank in en als jou is waar alles en iedereen hier is als jou. Weerom, het is geen ervaring van een beweging, het is zijn, het is wie je bent, hier: Ik, heelheid van klank, mij, heelheid van klank – overal, iedereen, hier als mij, in mij. Dus begrijp dat jij als de heelheid van klank als klank in en als het interdimensionaal bestaan niet klank is zoals het wordt begrepen of wordt geïnterpreteerd in en als deze wereld, het is niet klank van beweging, het is niet klank van kleur, het is niet klank van vibraties, het is niet klank van frequenties.

Dus het eerste specifieke punt om in beschouwing te nemen met betrekking tot het toepassen van zelf-vergeving is ook klank. Alle interpretaties, definities, ervaringen, kennis, informatie van en over klank – daar stel ik voor zelf-vergeving op toe te passen om het hele misgeïnterpreteerde concept van klank van de mind geheel en compleet los te laten van in en als jou. Want, ik vermeldde in het vijfde interview dat wanneer je je menselijk fysieke lichaam verlaat en je in en als het interdimensionaal bestaan bent, dat wanneer je klank ziet of klank hoort, wanneer je klank ervaart, wanneer je frequentietrillingen ervaart, wat dan ook van klank, of zelfs kleur ziet of klank zoals begrepen in deze wereld – dan ben je niet in het interdimensionaal bestaan en heb je je lichaam niet verlaten.

Er bestaat geen frequentie, geen vibratie, geen klank als in ‘iets dat je hoort’ in het interdimensionaal bestaan – helemaal niet. Dus als iets van dit alles met betrekking tot klank zoals verstaan en geïnterpreteerd en gedefinieerd door de mind in deze wereld wordt ervaren, dan ben je niet uit je lichaam. Er is absolute stilte, enkel zelf, hier als heelheid als klank, maar de klank waar ik over spreek als de heelheid van jou als jou, is niet de klank van deze wereld, het is wie je bent – en het heeft ook geen resonantie.

Dus letterlijk: alle interpretaties van klank van de mind zoals gedefinieerd in deze wereld door de ervaringen van mensen, op welke manier dan ook – dat is de mind, het is niet zelf, hier, waar alles en overal en iedereen hier is als jou in jou.

En dit hier waar overal hier is, zie je ook niet. Als je jezelf ziet, met andere woorden, als je het bestaan ziet, als je het universum ziet, als je de aarde ziet als een afbeelding/plaatsjesvorm in en als jou – dan is het niet echt, dan is het de mind. Je bent geen afbeelding, je bent de werkelijke manifestatie van en als allen en alles hier in en als jou. Overal is hier, overal is hier als de heelheid van klank als mij in mij.

Lees hier de complete Portaalserie

Hoe een portaal te zijn 6 – Het lichaam verdwijnt – ik blijf

2009-10-03T10:16:00.001-07:00

18 maart 2008

In het vorige interview hebben we de onmiddellijkheid van het werkelijk verlaten van het menselijk fysieke lichaam besproken.

Een ander punt met betrekking tot het verlaten van je menselijk fysieke lichaam is dat je je lichaam helemaal niet ervaart wanneer je in het interdimensionaal bestaan bent – het enige dat overblijft is jij, en dat is het. Absoluut geen geluid, geen kleur en geen afbeeldingen zijn te zien, op geen enkele manier, het enige dat bestaat is mij, is ik, en dat is het – en op het moment dat je je menselijk fysieke lichaam verlaat, zal er iemand zijn die je zal assisteren en ondersteunen in het verwelkomen van jezelf in jezelf – lol.

Een ander punt is angst – als er enige angst wordt ervaren op welke manier dan ook in en gedurende deze ervaring – dan ben je niet klaar, en dus is de suggestie om diepere zelf-vergeving toe te passen: dieper te gaan in jezelf en specifieker te zijn met betrekking tot zelf-vergeving. Enige angst, enige zorg, enige anticipatie, enige nervositeit: nog niet klaar.

Geef jezelf de kans om absoluut zelf-eerlijk te zijn met jezelf met betrekking tot het toepassen van zelf-vergeving, want er is een neiging om angst voor zelf-eerlijkheid te ervaren, te wijten aan en door zelf-beoordeling: het beoordelen van jezelf gebaseerd op wat je eigenlijk ziet en ervaart van wat er zich afspeelt in jezelf eenmaal je je meer – “meer” – gewaar wordt van wat je hebt aanvaard en toegestaan in jezelf. Push/ga door de angst om zelf-eerlijk te zijn. In het schrijven en in het zelf-vergeven – je weet wel, met de verlangens en de angsten en de zenuwen en de anticipaties en de definities van jezelf in afscheiding van jezelf – zit echt voor jezelf met pen en papier of met je computer en schrijf gewoon, maar wees in het schrijven eerlijk met jezelf over wat je ziet dat er bestaat in jou. Waar zijn je angsten? Waar zijn de definities? Welke zijn de verlangens? Welke zijn de afbeeldingen die opkomen in je mind? Je weet wel – in het kijken naar alle gedachten die opkomen in de mind en die te erkennen – in dat moment onvoorwaardelijk zelf-vergeving toepassen in het loslaten van die gedachten en jezelf niet toestaan of accepteren om wie je bent te definiëren volgens die gedachten.

Wees zelf-eerlijk over wat je ziet dat zich afspeelt in jezelf, geef jezelf de kans om zelf-eerlijk te zijn met jou, want je doet dit voor jou als allen als één als gelijk als Leven, om jezelf geboren te laten worden en jezelf te realiseren als wie je werkelijk bent. Dus doe dit niet halfweg, doe dit absoluut voor jou jezelf. Je weet wel, duik in die angsten, duik in die verlangens, in die gedachten, in die emoties, in de ervaring van jezelf naar anderen toe – ontleedt het, kijk naar elk afzonderlijk punt, open de gehele constructie – en zo zal je in staat zijn het gehele systeem te zien en met effectieve en specifieke zelf-vergeving in zelf-eerlijkheid, laat je die hele constructie los – en de sleutel is zelf-eerlijkheid. Dring echt binnen tot de kern van jezelf en sta op van in jezelf als jezelf in zelf-eerlijkheid en zelf-vergeving.

Lees hier de complete Portaalserie

Hoe een portaal te zijn 5 – Het verlaten van het lichaam is onmiddellijk

2009-10-03T10:00:00.001-07:00

18 maart 2008

Het volgende punt: de onmiddellijkheid van het verlaten van je menselijk fysieke lichaam – de contractie, centralisatie van jezelf waar letterlijk alles verdwijnt. Je ervaart jezelf als absolute duisternis, nietsheid, je wordt ijskoud – je bent koude/koudheid – en je beweegt jezelf letterlijk uit je lichaam. En die beweging van die ervaring is ook een zelf-ervaring waar je letterlijk naar buiten gaat/beweegt, je weet wel, de ervaring van je uitademing binnenin jezelf, zoals de ervaring van uitademen is, is de ervaring van jij die naar buiten gaat/beweegt en dan sta je in het interdimensionaal bestaan.

Als die ervaring niet absoluut is als jou hier, dan heb je je lichaam niet verlaten. Wanneer je enige prenten/afbeeldingen ziet, wanneer je enige kleur ziet, wanneer je iets van mutli-dimensionale lagen en facetten of iets anders dat kenmerkend prent/afbeelding-achtig is, op welke manier dan ook – dan is het de mind – het is niet echt, het is geen werkelijke zelf-ervaring van het bewegen uit je menselijk fysieke lichaam naar het interdimensionaal bestaan. Begrijp dat er in het interdimensionaal bestaan geen prenten/afbeeldingen zijn, op geen enkele manier – er is geen kleur en je ziet geen kleur – er zijn geen mutli-dimensionale lagen of facetten of iets dat daarop lijkt, op welke manier dan ook. Het interdimensionaal bestaan en de ervaring van zelf als zelf in het interdimensionaal bestaan is ZIJN, het IS jou. Met andere woorden, je zal geen prenten/afbeeldingen zien, je zult geen kleur zien, je zult niets zien. Wat ik bedoel met ‘je zult niets zien’ is dat het niet prent/afbeelding-achtig is, op geen enkele manier – het is wie je bent. Met andere woorden, alles is donker. Dus als je bijvoorbeeld iets ziet of zelfs ervaart... – of als je één van die ‘superieure’ ‘grootse’ ‘diepzinnige’ ‘magnifieke/prachtige’ ervaringen hebt van ‘hooooo...’, of iets gelijkaardigs – dat is de mind en je hebt je lichaam niet verlaten – je bent echter nog steeds in je lichaam en ervaart de mind’s geprojecteerde perceptie en interpretatie van éénheid, gelijkheid, het bestaan, enz. Dus als je enige prent/afbeelding ziet op welke manier dan ook, van wat dan ook, zelfs van het universum, van éénheid, van gelijkheid – als je een ervaring hebt van het universum, van éénheid, van gelijkheid – is het afscheiding, is het de mind.

Neem ook in beschouwing dat als je nog steeds hier in je lichaam bent – daarmee bedoel ik, als je je nog steeds gewaar bent van je menselijk fysieke lichaam, op welke manier dan ook – en in je menselijk fysieke lichaam zie je het universum, zie je het bestaan, ervaar je het bestaan, ervaar je éénheid, ervaar je gelijkheid terwijl je nog steeds hier bent – dat is de mind; dat is de interpretatie van de mind van de ervaring van jezelf.

Begrijp dat het de mind is als je niet ervaart dat je jezelf letterlijk samentrekt en jezelf centraliseert in je menselijk fysieke lichaam, en werkelijk ervaart hoe je jezelf doet wegsijpelen uit je fysieke lichaam – als, letterijk, jezelf eruitzuigt – en gaat en dat uitbewegen ervaart en die ijselijke koude ervaart en je letterlijk beweegt uit je menselijk fysiek lichaam – en je werkelijk ervaart hoe je beweegt uit je menselijk fysieke lichaam, uit, uit, uit... en dan ben je in het interdimensionaal bestaan en alles wat bestaat is ik, zelf. Er is geen beweging, er zijn geen reacties, je ervaart en voelt absolute nietsheid. En daar zal je een ander wezen zien bij jou, met andere woorden: een ander wezen zal je tegemoet komen ‘aan de andere kant’, als je het zo wil noemen. Als je dit alles niet ervaart – is de ervaring van het bewegen uit je menselijk fysieke lichaam niet echt – het is noodzakelijk dit specifieke punt te begrijpen.

Dus, nog een keer:

Als je hier bent in je menselijk fysieke lichaam en je ziet het bestaan, je ziet multi-dimensionale lagen, je ziet het universum, je hebt een opmerkelijke ervaring van beweging in jezelf met betrekking tot het bestaan of het universum of éénheid of gelijkheid, op welke manier dan ook – als er zelfs maar een fractie van beweging is in jou, terwijl je nog steeds hier bent – is het de mind.

De onmiddellijkheid van jij die uit je menselijk fysieke lichaam beweegt is letterlijk jij die ervaart hoe je uit je menselijk fysieke lichaam beweegt – als... jezelf wegtrekken, jezelf centraliseren in je menselijk fysieke lichaam, in het centrum – dus waar je jezelf ervaart, is letterlijk het centrum van je menselijk fysieke lichaam. Je gehele menselijk fysieke lichaam verdwijnt, je wordt ijselijke koude, je ervaart hoe je naar buiten beweegt als die ervaring van de uitademing – en je beweegt naar buiten en je staat in en als het interdimensionaal bestaan.

Als je enige kleur ziet, als je het bestaan ziet in de vorm van een prent/afbeelding, als je het universum ziet in de vom van een prent/afbeelding, als je dimensionale lagen ziet in de vorm van een prent/afbeelding, als je facetten en lijnen en bewegingen en kleuren en patronen en ontwerpen ziet– wat dan ook dat prent/afbeelding-achtig is, echt, op welke manier dan ook – dan ben je niet uit je menselijk fysieke lichaam, maar nog steeds in en als een mind-projectie. Het is echt als je nietsheid ziet, wanneer je niets ervaart – je bent absolute helderheid, constant, er is absoluut geen beweging in jou en jij bent hier – ik ben hier, overal is hier als mij, zijn IS als wie ik ben, absoluut – en je ziet een ander wezen voor je, maar zelfs geen prent/afbeelding. Als je een prent/afbeelding ziet van een ander wezen voor je: ook de mind, niet echt. Oké, nog een specifiek punt te behandelen.

Lees hier de complete Portaalserie

Hoe een portaal te zijn 4 – Het verlangen om een portaal te zijn

2009-10-03T09:29:00.001-07:00

18 maart 2008

Ik zal punt voor punt specifieke punten bespreken om je te assisteren en te ondersteunen in het assisteren en ondersteunen van jezelf in het worden van een portaal en het ervaren van jezelf.

Het eerste punt is verlangen: het verlangen om een portaal te zijn. Begrijp dat zo’n verlangen je zal verhinderen een portaal te zijn, omdat je daarin zegt: "ik heb de behoefte om een portaal zijn" en wat er gebeurt met verlangen is dat je niet in de praktische toepassing voor en als jezelf gaat om jezelf werkelijk te assisteren en te ondersteunen om een portaal te zijn. Dus het verlangen zal letterlijk een entiteit worden in jezelf die jou letterlijk verhindert om door de praktische toepassing te gaan in het assisteren en ondersteunen van jou, zelf, in het zijn van een portaal.

Er moet niets bestaan van de mind in en als jou. Je moet absoluut helder zijn en je realiseren dat je dit niet doet om een portaal te zijn of een portaal te worden, je doet dit voor jou, jezelf, je geeft jou toegang tot jezelf – dat is wat een portaal, en de ervaring daarvan, echt is: je geeft jou complete en totale toegang tot jezelf... Dus specifieke zelf-vergeving over het verlangen van het willen zijn van een portaal, het verlangen om een portaal te worden.

En dan kijk je ook naar dit verlangen vanuit het perspectief van: zou een portaal zijn jou definiëren – wie jij bent, wie ik ben? Als dat punt bestaat waar je in het zijn van een portaal jezelf zal zien als ‘meer dan’, ‘specialer’ of ‘beter dan’ of ‘superieur’ – maar ook van in jezelf; ‘meer dan’ wie je bent hier in elke moment van adem – ook specifieke zelf-vergeving.

Dus bekijk de gehele ervaring van het zijn van een portaal en het specifieke punt; vanuit dat perspectief is het verlangen om een portaal te zijn, het verlangen om een portaal te worden en kijk en zie dan ook in absolute zelfeerlijkheid: zou een portaal zijn mij definiëren? Of zou het gewoon zijn... Een portaal zijn is een natuurlijke expressie van en als zelf, het gaat niet om een portaal zijn, het gaat om wie ik ben.

Lees hier de complete Portaalserie

Hoe een portaal te zijn 3 - Wanneer je het lichaam verlaat, wanneer is het echt?

2009-09-23T17:30:00.001-07:00

17 maart 2008

Dus ik deel met jullie mijn ervaring van wanneer ik mijn lichaam verlaat met het toepassen van adem.

Dus ik adem in en in de inademing sta ik letterlijk in het centrum van mij, als, compleet en in zijn geheel in het centrum van mij. De ervaring ervan is alsof je jezelf onttrekt uit je fysieke menselijke lichaam en je absoluut in het centrum staat van je fysieke menselijke lichaam. En hoe je dit zal ervaren is als koud, erg koud en hard. En wanneer je jouw lichaam verlaat... - het is niet een koude zoals wanneer het koud is buiten en je ervaart jezelf als koud, niet die koudheid, ik zou eerder zeggen: zoals ijs dat zichzelf ervaart. Dat is hoe je je zult ervaren in het centrum van je lichaam: koud, maar het is niet dat je het koud hebt, het is een ijselijke koudheid die je wordt en ervaart, erg hard – en dan als je vertrekt, je lichaam is nog steeds koud, koud, koud en als je jouw lichaam verlaat ervaar je jezelf en... al het andere verdwijnt.
Ik bedoel dat je menselijke fysieke lichaam verdwijnt. Het is letterlijk alleen jij met jezelf en je bent in het centrum van je menselijke fysieke lichaam en verlaat letterlijk je lichaam. En in dat moment als je jouw lichaam verlaat, die handeling daar van nadat je jou gemanifesteerd hebt in het centrum van je lichaam tot wanneer je jouw lichaam verlaat, verdwijnt alles: het is gewoon donker en je ziet niets, je ervaart jezelf niet echt, behalve dat je jezelf hebt gemanifesteerd en je bent koud, ijzige koud – maar het is niet dat je koud hebt, je ervaart alleen de ijzige koudheid als jou. En dan verlaat je jouw lichaam en voila! Je bent in het interdimensionale bestaan.
En je bent in staat om je lichaam te zien, wat behoorlijk fascinerend is, je menselijke fysieke lichaam interdimensionaal te zien, omdat je in staat bent om alles te zien. En wanneer ik structuren zie of punten of wrijving, verhelder ik mij eerst in en als mijn fysieke menselijke lichaam. Hoe ik dat doe is, ik sta als mij hier. Met andere woorden: ik hoef niet in mijn fysieke menselijke lichaam te zijn. Dus wanneer je in het interdimensionale bestaan bent, sta je gewoon als jou, want je bent één en gelijk met en als je menselijke fysieke lichaam en je maakt jezelf gewoon schoon, staat hier interdimensionaal als je menselijke fysieke lichaam en je plaatst jou gewoon één en gelijk als leven als mij hier en alles wat overblijft is “ik blijf” en de rest verdwijnt.
En als ik dezelfde punten steeds weer terug zie komen, dan zal ik de gemanifesteerde punten die ik interdimensionaal heb gezien in mijn fysieke menselijke lichaam specifiek bekijken en dan aansluitend het punt in zijn geheel ontleden, kwantum – je ziet alles in kwantumtijd, wat verbazingwekkend is.

Dus als voorbeeld, laat ons zeggen dat je interdimensionaal naar je menselijke fysieke lichaam kijkt en je ziet een specifieke constructie daar... En de constructies zijn vrij interessant: er zullen kleuren zijn die duiden op emoties en gevoelens die deze constructie genereren en het zal er als een interessante puzzelblokachtige vorm uitzien en het zal een metaalgrijze kleur hebben, wat de kleur van gemanifesteerde systemen is – en dan kun je letterlijk deze constructie vastnemen, je haalt het uit je menselijke fysieke lichaam, legt het hier voor je in je hand – allemaal interdimensionaal – en dan maak je deze constructie open zodat die voor je staat. Dan kun je het begin en eind zien van deze constructie: waar je begon met het maken van deze constructie en hoe heeft uitgepakt als een systeem in je menselijke fysieke lichaam, wat dan aangeeft dat het een onderdeel is van je natuur. En dan wat je doet is: je plaatst de constructie totaal in en als jou en je staat en ik blijf. Wat je doet in dat moment is: je realiseert je dat die constructie niet echt bestaat, op geen enkele manier, maar door een punt van afscheiding heb je het gemaakt, ontworpen en uitgevoerd. En wat je doet is: je bevrijd dat punt van afscheiding door die constructie in en als jou te nemen en één en gelijk te staan in mij als mij – ik blijf.
Dus dat is waar ik mij mee ondersteun op het moment dat ik mijn lichaam verlaat, dan controleer ik mijzelf om er zeker van te zijn dat ik helder ben hier, stabiel hier. En vervolgens beweeg ik in en als mensen in deze wereld, mij assisterend en ondersteunend om praktisch specifieker te worden. Dus dat is ongeveer waar we zijn in het interdimensionale bestaan met het proces. Het is praktisch en specifiek geworden in het assisteren en ondersteunen hier in en als deze wereld in en als mensen.

Zo, wat nog meer?

En weet je, het is interessant, je ziet je cellen, je atomen, je organen, je bent in staat om in de specifieke details te gaan van je gehele menselijke lichaam ontwerp, weet je, het ontwerp van je hele menselijke fysieke lichaam – en je ziet alles interdimensionaal, je kijkt letterlijke naar je menselijke fysieke lichaam en je ziet hoe alles beweegt en hoe alles werkt en... Oh! Een ander punt wat leuk is, waar ik van geniet is: ik ga in een cel, ik ga in een bloedcel (in een bloedcel heb je rode en witte bloedlichaampjes, bloedcel en bloedlichaampje wijzen dus op twee verschillende dingen) in mijn menselijke fysieke lichaam en dan als de bloedcel controleer ik mij en reinig alle bloedcellen in een moment in en als mijn gehele menselijke fysieke lichaam.

Dus je bent dan in staat om dat soort dingen te doen, om je menselijke fysieke lichaam te assisteren en te ondersteunen als jou in deze wereld, want wat zich manifesteert in je menselijke fysieke lichaam is de natuur of wie je jezelf hebt geaccepteerd en toegelaten om te worden – dus in het interdimensionaal zien van je menselijke fysieke lichaam, reinig je jou: je assisteert en ondersteunt jou, echt tot in de eigenlijke aard van jou. En dat is ook waarom we wezens assisteren en ondersteunen om een portaal te worden, omdat je jezelf dan uitgebreid assisteert en ondersteunt in het assisteren en ondersteunen van de aard van jou, in het reinigen van jou – en zodat je altijd in staat ben om zelf te controleren, weet je, je kijkt in je lichaam op het moment dat je eruit gaat: zijn er geplaatste systemen, zijn er gedachte manifestaties die bezig zijn met ontwikkelen van een systeem, hoe werkt het, hoe doe je het? Je stopt het in dat moment in en als jou. Dus je lichaam reflecteert hoe je jezelf manifesteert, hoe je jezelf ervaart.

Hoe een portaal te zijn 2 - De Innerlijke Bergen

2009-09-23T17:11:00.001-07:00

17 maart 2008
Dus ik heb net in mijn eerste interview een beetje gecommuniceerd over zelf-vergeving, over mijn ervaring met zelf-vergeving en met betrekking tot reacties zoals gespannenheid in jezelf – dus je kijkt naar gedachten, of laat ik beginnen met het volgende...
In het begin van het proces kan alles in jou, wat er gaande is, je weet wel, de gedachten en emoties en gevoelens – naargelang je je meer gewaar wordt van hen, kan het zijn dat ze op een "berg" lijken, zoals: je staat achterin jezelf en kijkt naar jezelf en deze gedachten gaan maar door en zo ook de emoties, gevoelens en reacties en je ziet iedereen in jouw wereld en omgeving en je wilt gewoon je haren van je hoofd trekken omdat het te veel lijkt...
Sommigen zullen dit in het begin doormaken in zichzelf, alsof in hun hoofd de gedachten, gevoelens en emoties zό groot, zό immens, zό ontzettend veel lijken – en dit is waar adem en ademen zo belangrijk is; zodat je letterlijk moment voor moment pakt, omdat de troep in jezelf met betrekking tot de gedachten, de gevoelens en de emoties en hoe alles op elkaar inspeelt, en de reacties en de onderdrukking... soms is het gewoon zo van, kijkend naar jezelf: [lange zucht]. Oké, dit is waar ademen zo belangrijk is.
Weet je, we hebben ons hele leven bestaan binnen deze troep in onszelf. Daarom, letterlijk moment voor moment, adem voor adem, langzaam maar zeker ontrafel je jezelf van dit hele gemanifesteerde mindsysteem in en als jou, wat (met betrekking tot informatie en hoe het wordt ontworpen en alle constructies) ingewikkeld is. Maar in het hier zijn binnen jezelf in elk moment van adem en, je weet wel, in het meteen verantwoordelijkheid nemen voor wat er ook opkomt binnen jezelf; de gedachten en de emoties en de gevoelens – daarin zal je je beginnen te realiseren dat wat er binnen in jou bestaat met betrekking tot de mind; tot de gedachten en de emoties en de gevoelens, eigenlijk niet zo groot is...
Het lijkt alleen zo groot en uitgebreid omdat je jezelf nog niet hebt verwerkelijkt in dit alles. En wat je ziet in jezelf met betrekking tot de mind, en hoe die is ontworpen als jou: je hebt altijd al bestaan als dat, je hebt altijd alleen dat gezien wat je altijd bent geweest als jezelf. Dus wees niet hard tegen jezelf, gewoon, hier beginnen, alleen de adem, begin en vertraag alles binnen jezelf. Vertraging is erg belangrijk omdat je mind altijd racet. Dus wanneer je merkt dat je racet binnenin jezelf: stop – je stopt gewoon en vertrouwt erop dat je jezelf eenduidig stuurt binnen dat moment en niet accepteert en toelaat om je mind je te laten beïnvloeden in je zelf-expressie van jou in dat bepaalde moment. Wanneer je participeert in deze wereld, bijvoorbeeld wanneer je voor de computer zit of een film kijkt of wat dan ook, vertraag jezelf altijd, gewoon ademen, adem en als een gedachte naar boven komt of een reactie komt op: dan stop je binnen in jezelf, pas je zelf-vergeving toe en laat je gewoon los – alleen ik ben hier – en je gaat naar het volgende moment...
Zo lopen we moment tot moment en in het lopen in elk moment van adem, zal je jou ervaren en met betrekking tot de mind zal alles beginnen te vertragen en je zult je realiseren dat de mind's emoties, gevoelens, reacties eigenlijk vrij traag bewegen en je wordt zeer stabiel binnen in jezelf, je weet, letterlijk, wat er ook gebeurt in jezelf: jij dirigeert jou in zelf-eerlijkheid in het moment zoals vereist.
En hoe verder je bent in en als dit proces, zal je tot de realisatie komen dat deze gedachten, deze emoties en deze gevoelens niet jou zijn, geen van deze reactie van de mind die in je opkomen. En zie elk moment als een kans om jou "neer te zetten", om niet te veroordelen wat er gaande is binnen in jezelf, want we hebben de neiging dat te doen; om echt gefrustreerd te worden of boos of veroordelend ten opzichte van wat er in onszelf opkomt – maar ik zie het als een kans voor mij om mij neer te zetten – dus wanneer een gedachte, een emotie, een gevoel of een reactie opkomt: stop dan, sta en pas zelfvergeving toe – en als een kans voor mij om effectiever en specifieker te worden.

Dus het gaat over ZELF, zelf die zelf assisteert en ondersteunt. Hetzelfde voor zelf-vergeving: het is jij die jou, mij assisteert en ondersteunt. Het gaat om wie je bent in het toepassen van zelf-vergeving, het gaat om wie je bent in het ademen, in het gehele proces – dus herinner je jezelf, neem jezelf in overweging in dit alles.
Het is alsof we hebben bestaan in deze hele doolhof van troep binnen in onszelf, verwerkelijkt als de mind, en nu staan we letterlijk op van binnen uit en realiseren ons wie wij zijn, dat wie we zijn niet alleen de mind is. En realiseer je dat dat moment in het toepassen van zelf-vergeving wanneer een reactie wordt ervaren en je ervaart hoe alles stopt en dat je helder bent in jezelf en die zenuwachtigheid verdwijnt – dat die ervaring daar, die stilte, die stabiliteit en absolute duidelijkheid – dat jij dat bent. Dus jij die zelf-vergeving toepast in assistentie en ondersteuning van jou om jou te realiseren.

Hoe een portaal te zijn 1 – De eerste stapjes

2009-09-23T16:56:00.001-07:00

17 maart 2008

Hi, dit is Winged, ik doe hier video’s over portaal-ondersteuning, en over hoe een ieder in staat is zich praktisch te assisteren en ondersteunen om een portaal te zijn en compleet en geheel het interdimensionaal bestaan te betreden, waarbij een interdimensionaal wezen dan in en als jou en jouw menselijk fysieke lichaam komt.

Dus ik zal starten met het delen van mijn ervaringen, wat je een indicatie zal geven over wanneer je werkelijk je lichaam verlaten hebt – en dan ook over wat eraan vooraf gaat, met betrekking tot zelf-vergeving en zelf-oprechtheid.

Mijn ervaring met zelf-vergeving in het bijzonder is best interessant, want in het toepassen van zelf-vergeving, bijvoorbeeld de woorden “Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard om angst te ervaren”, zal je in die woorden – als ze effectief en met zekerheid gesproken zijn, een onmiddellijke vrijlating ervaren. Wat ik ondervind met zelf-vergeving is het hebben van vertrouwen in jezelf dat je in dat moment van het toepassen van zelf-vergeving, je absoluut bent in je toepassing. Bijvoorbeeld, in een moment waarin angst wordt ervaren en die angst wordt heviger in je zonnevlecht/solar plexus, in dat moment zeg je “Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard angst te ervaren” – maar in het spreken is de zelf-vergeving een werkelijke statement. En het is interessant want wat ik ervaar is dat de angst wegtrekt, letterlijk wegtrekt en... stopt. Je stopt in jezelf en alles wordt helder in en als jezelf en dan ben je gewoon hier, lol, met jou als jou. Het is zeer interessant - het eerste wat je bijvoorbeeld inziet, is dat de angst helemaal niet nodig was, op geen enkele manier. En dat is het specifieke aan zelf-vergeving: wanneer je het effectief toepast – gewoon met de woorden, in de woorden – zelf-vergeving toe te passen voor jezelf en daarin een statement te maken van wie je bent.

En dus, het gaat erom jezelf te realiseren/verwerkelijken in zelf-vergeving – waarbij zelf-vergeving niet louter woorden zijn die je uitspreekt wanneer je iets ervaart in jezelf – zorg ervoor dat zelf-vergeving geen reactie wordt. Je weet wel, wanneer je bijvoorbeeld angst ervaart en je onmiddellijk zegt van “Oké, Ikvergeefmijzelfdatikmijzelfhebtoegestaanenaanvaardomangstteervaren”, heel snel gesproken – lol. Wanneer je angst ervaart – wees jezelf in dat moment, zodat de zelf-vergeving geen lege woorden zijn waarbij de angst gewoon blijft bestaan. Het moet zijn: jij die jezelf dat moment geeft en je spreekt gewoon de woorden “Ik vergeef mijzelf dat ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard angst te ervaren.” En het is interessant – wat je dan ervaart is dat je jezelf terugbrengt in zelf-gewaarzijn, want je was ergens elders in je mind geprojecteerd, wat ervoor zorgde dat je in je mind ging en niet jezelf was, hier, met jou, in en als adem. Dit was en is een zeer veelbetekenende ervaring in mijzelf met betrekking tot zelf-vergeving, want, weet je, ik deed hetzelfde, waarbij zelf-vergeving een reactie werd en ik dus onmiddellijk zelf-vergeving zou toepassen wanneer een reactie in mij opkwam, maar de onmiddellijkheid van het toepassen van de zelf-vergeving was als bij een reactie, niet als mijzelf werkelijk vergevend voor het toestaan van het ervaren van een bepaalde reactie zoals bijvoorbeeld angst.

Dus, de mind zal de neiging hebben om dingen te doen racen/versnellen, je weet wel, de angst en gedachten inracen en alles gaat zich intensifiëren/ophopen en meer intensifiëren/ophopen en alles wordt erger en erger en erger en hoe meer je zelf-vergeving toepast, hoe meer het zich gaat intensifiëren/ophopen en uitbreiden – wat dan gebeurt, is dat je reageert op de reactie die je ervaart in jezelf. Bijvoorbeeld, angst komt op en je reageert dan op die angst in schrik of beoordeling enz. – en dan probeer je zelf-vergeving toe te passen vanuit dat startpunt en gaat verder alles zich intensifiëren/ophopen, uitbreiden en erger worden binnenin jezelf. Dus, een andere suggestie is om, als je angst ervaart in je zonnevlecht/solar plexus (of iets anders, ik gebruik angst enkel als een voorbeeld), om alles gewoon te vertragen – en dan pas je zelf-vergeving toe en zal de angst letterlijk wegtrekken.

Vervolgens ben je in staat om de gedachte, de omgeving of het wezen aan te wijzen die de angst in jezelf heeft doen opkomen en dan kan je die gedachte in jezelf ‘markeren’ – want je zult merken dat gedachten zeer gelijkaardig zijn wanneer ze opkomen en tevoorschijn floepen – en als je die gemarkeerde gedachte ziet, zal je in je proces in staat zijn om die gedachte te stoppen voordat ze zich ophoopt en een reactie creëert en dan ook ervaart in je menselijk fysieke lichaam. Dus, dat stadium zal je ook in staat zijn te ‘bereiken’ – als je het zo wil noemen – waar je de gedachten zal beginnen zien en je ze onmiddellijk zal stoppen, omdat je weet waar je zult uitkomen als je die gedachte volgt.

En hier is dus wat praktische assistentie met betrekking tot zelf-vergeving en mijn ervaring met zelf-vergeving in dit proces.

Een MicroChip Oplossing voor Menselijke Oprechtheid

2009-08-18T12:42:00.001-07:00

25 juli 2009
Oké – dus, vandaag gaan we het hebben over een interessant fenomeen. En dit is in het bijzonder een oefening voor diegenen die participeren in de ‘Wet van de Aantrekking’, mensen die heel erg sterk geloven in Liefde en Eerlijkheid, in Billijkheid… in Gelijkheid – om te zien of je beoordeling van je positionering binnen je huidige geloofsstatus, je huidige principes, je waardensysteem: om te zien of dat waardensysteem je feitelijk ondersteunt.
Op het gebied van Verkoop en ‘Positief Denken’ en de ‘Wet van Aantrekking’, is er een kleine oefening die heel erg functioneert zoals het bepalen van een evenwichtspunt: waar je een lijn trekt in het midden van de pagina en op één zijde schrijf je al de positieve eigenschappen en op de andere zijde schrijf je al de negatieve eigenschappen.
Nu, voor onze oefening gaan we een heel controversieel punt gebruiken. We zullen ‘Micro-chipping’ gebruiken. De vraag is: is Micro-Chipping bevorderlijk = het beste voor de Mensheid of… en dat betekent: is Micro-chipping goed – of is Micro-chipping slecht?
Nu in het beantwoorden van die vraag, ga je bepalen of je jezelf werkelijk aan het pushen bent in zelfoprechtheid; je zult bepalen of je een zelfoprechte persoon bent of dat je in feite door informatie en angst gecontroleerd wordt. Dus je zult bepalen of je werkelijk geïnteresseerd bent in een Oplossing voor de Wereld die werkelijk het Beste is voor de Hele Mensheid.

Nu, laten we beginnen met de negatieve aspecten van de Micro-chip – we zullen een paar negatieve en een paar positieve doen.
Een negatieve is natuurlijk dat het allemaal om Controle gaat. Nu – controle is iets fascinerends – want controle, wanneer in de handen van enkelen die uit zijn op macht, zou een slechte zaak lijken en het lijkt erop dat dit door de geschiedenis heen gebeurd is; en dat de massa’s, dat wil zeggen, de velen, op de één of andere manier altijd gevallen zijn voor de enkelen in de macht hebben en altijd een excuus hadden waarom ‘zij er niets aan konden doen’.
Het betekent, ik bedoel het feit is bewezen dat een enkele man een hele natie kon beheersen – meer bepaald de Duitsers – en erin geslaagd was om hen allen samen te laten staan in één enkel Principe. Dat betekent dat het Duitse ras in zichzelf meer kans maakt op een betere toekomst. Uiteraard is het nooit als een ‘positieve’ boodschap gezien, waar Hitler voor stond – maar wanneer men werkelijk eens gaat kijken naar waar hij voor stond… Hij stond voor een beter leven voor zijn volk.
Nu – indien men dit uitbreidt tot een Beter Leven voor Allen, dan moet men uiteraard… rekening houden met al de Controlekwesties.

Beeld je in dat je een ouder bent en je kind is ontvoerd of is verdwenen: de bezorgdheid en de angst waar je doorheen gaat wanneer je niet weet waar je kind is…
Nu met de microchip – waarvoor de technologie al bestaat - waar de microchip opgevangen kan worden door satelliet met een bepaalde frequentie = zal het eenvoudig zijn om je kind terug te vinden, want je kind zal gelokaliseerd worden door de scan.
En hoewel er in deze fase nog enkele punten zijn waar men in staat zou zijn zich te ‘verbergen’ en niet te worden opgevangen door de satelliet, de technologie is zich aan het ontwikkelen tot op een niveau waarop dit niet eens meer uitvoerbaar zal zijn: waar bijvoorbeeld alle locaties van waaruit de chip niet in staat zal zijn een signaal uit te zenden in kaart gebracht kunnen worden, en men zal een veel kleiner zoekgebied hebben waar men heen moet om het kind te vinden.
Dit zal uiteraard ook als controle dienen, wat voorkomt dat mensen die op kinderen azen voor de bevrediging van hun verlangens, gestopt zullen worden of op z’n minst, het absolute minimum, hen ervan zal weerhouden om het ook maar te overwegen als ze zich bewust zijn van het probleem.

Technologie bestaat die in de chip ingebouwd kan worden om je Gezondheid te controleren, dit betekent dat het feitelijk, door een connectie of een meting van je huidige gezondheid – want als je kijkt naar je fysieke lichaam: het is een chemische constructie – dus als er bepaalde chemicaliën binnen je evenwichtsfactoren uit balans zijn, wat invloed heeft op je gezondheid, dan zal je chip een signaal zenden naar een controlekamer die je dan onmiddellijk zal laten weten dat je nood hebt aan medische zorg - waardoor dus het probleem gediagnosticeerd wordt lang voordat het plaatsvindt en het probleem voorkomen wordt – wat het doel is van gezondheidszorg: problemen voorkomen; niet naar de dokter gaan nadat je een probleem hebt.

De microchip zal dus extreem efficiënt zijn in het assisteren om problemen te voorkomen. Als men kijkt naar wat er deze laatste week gebeurd is in Durban, waar winkelplunderaars winkels bestormden, de winkels plunderden omdat ze niets te eten hebben, en de regering vroegen om een Gelijk Minimum Inkomen voor Alle Mensen in het land - dit soort van activiteiten zal escaleren, want met de economische situatie die meer en meer precair wordt… en ervoor zorgt dat meer en meer mensen zonder Basis-Levensonderhoud zijn, meer en meer zullen eisen dat een antwoord gevonden wordt voor diegenen die hun rechten ontnomen zijn door een Economisch Systeem dat nooit werkelijk iets gegeven heeft om Alle Levende Wezens op Aarde – op zijn minst om alle Mensen.

Dus – dit soort van situaties zal toenemen. Uiteraard claimen regeringen op het ogenblik ‘dat het onmogelijk is om uit te voeren’.
We zijn het hier totaal niet mee eens; wij zeggen dat het absoluut mogelijk is – want uiteindelijk: wij als de Mensen maken de ‘regels’ aan de hand waarvan we communiceren – en geld is een vorm van communicatie, het is een Waarden-Systeem – wij maken de regels van ons waarden-systeem.
Ons huidige waarden-systeem is gebaseerd op: de ‘Wet van Aantrekking’ en op ‘Positief Denken’ en op… sommigen die ‘alles hebben’ omdat zij de ‘opportuniteit hebben’, zij genieten het voordeel bepaalde factoren in de fysieke realiteit aan hun kant te hebben om ‘succesvol’ te wezen – of ze zijn getraind in een bepaalde vorm of competentie die veel gezocht is en die het controlesysteem dient, wat gelijkaardig is aan het hebben van een microchip gebaseerd op Media-Controle en een Onderwijs-Controle-Systeem – wat op een bepaalde manier al bestaat.

Maar er is een oplossing voor dit probleem door een gelijk inkomen te hebben voor allen – Een Gelijk Minimum Levensinkomen voor alle wezens van geboorte tot aan dood – wat heel gemakkelijk te sturen zal zijn met een microchip – om te verzekeren dat niemand andermans inkomen kan misbruiken, en om iedereen toe te laten ondersteund te zijn in termen van enkel dit inkomen kunnen gebruiken in relatie tot Voedsel en Onderdak en datgene wat verbonden is aan de vervulling van onze Basisbehoeften; om dit gekoppeld te hebben aan een centraal managementsysteem door gebruik te maken van een microchip.
Waarom zou men dit doen? Omdat je mensen echt niet kan vertrouwen om dit te beheren – omdat mensen al bewezen hebben Corrupt te zijn. De mensheid heeft nood aan een systeem van Fysieke Controle om hen er daadwerkelijk van te weerhouden elkaar te schaden. Want het Principe van Consideratie hebben voor elkaar, je weet wel: ‘Hou van je Buurman als van Jezelf’ – dit soort dingen bestaat niet; het zijn utopische ideeën waarvan zelfs het Christendom voor 2000 jaar heeft bewezen dat het niet werkt en dat het niet kan werken.
En we kunnen niet langer wachten op één of ander utopisch idee – we moeten een Praktische Gezond-Verstand-Oplossing vinden die in het Voordeel is van Iedereen.

Dus een ander positief punt voor de microchip zou zijn dat men in staat zou zijn een Systeem van Gelijk Inkomen dat in het Voordeel is van Allen, te beheren.
Nu zal je zeggen: “Maar hoe, hoe ga je… wat gaat je motiveren om voedsel te produceren en wegen te bouwen en… basisdiensten?”
Hiervoor zal men een Arbeid-Systeem moeten introduceren: een Arbeid-Krediet-Systeem waarop men Gelijke Kredieten verdient per Tijd die men gewerkt heeft, los van welke je Competenties zijn – wat betekent: het plaatst een totale vorm van Gelijkheid.
Dus, of je nu een arts bent of grafdelver – je krijgt een Gelijk Arbeid Krediet-punt voor de arbeid die je levert in overeenstemming met de tijd die het in beslag neemt en je waarden-systeem voor de meer… noem het de ‘luxegoederen’ in de wereld – zoals auto’s en televisie en technologie en al dat soort dingen – is dan gebaseerd op een Arbeid-Systeem: als je niet werkt, dan krijg je niets; je zal voedsel en onderdak hebben, maar je zal niet de andere ‘luxegoederen’ hebben die beschikbaar zijn.

Uiteraard is het met een chip heel handig: als iemand steelt, zal het gemakkelijk zijn om hen op te sporen en dus om alle Misdaad te Voorkomen – een chip zal één van de beste manieren zijn om je ‘eigendom’ te beschermen tegenover je ‘delinquente medemens’. We zitten met een wereld waarin deze dingen nu extreem uit de hand gelopen zijn, en onze politie-eenheden kunnen geen oplossing volhouden.
Terwijl met een microchip zal je een heel kleine (menselijke) eenheid nodig hebben om daadwerkelijk de ‘Wet te handhaven’ – want veel meer mensen zullen binnen de grenzen van hun eigen leven blijven – omdat hun minimum basisbehoeften ingelost zijn in termen van voedsel en onderdak, hun kinderen worden opgevoed, ze hebben geen honger, ze kunnen meer principes van Expressie en Geluk nastreven en alles wat daarmee samenhangt – en een leven leiden dat meer gebaseerd is op Zichzelf Ervaren in de tijd die hen gegeven is hier op Aarde.

Met een Arbeid-Systeem zal men in staat zijn iedereen Gelijk te schakelen in een Krediet-Systeem dat de mensen die werkelijk wat meer ‘luxe-ervaringen’ willen of ervaringen gerelateerd aan entertainment, zal toelaten deze te verkrijgen, door eenvoudigweg te werken – of die arbeid nu het produceren van voedsel is of het produceren van een televisietoestel of de arbeid bestaat erin advocaat te zijn of een dokter, of de arbeid is het plannen van wat er met de riolering van de stad gebeurd, stadsplanning, of basis-waterplanning – wat het ook mag zijn in overeenstemming met wat men… je weet wel, je zult werk doen in overeenstemming met waar je van geniet en waar je voelt dat je je medemens efficiënt ten dienste zou kunnen staan.
En die Arbeid-Eenheden zal je dan kunnen gebruiken om ‘items met extra waarde’ te verkrijgen, in de zin van entertainment of in de zin van ‘plezier maken’ in deze realiteit.

Door iedereen in een Gelijke positie te laten zijn met betrekking tot de Basisbehoeften, voorzieningen zoals Voedsel, Onderdak en aanverwante zaken zoals Onderwijs, en je waarden-systeem als datgene wat diegenen motiveert die willen werken = dat zal iedereen in een positie plaatsen zodanig dat diegenen die werk verrichten en arbeid gebruiken om hun items te verkrijgen, zij hun goederen zullen hebben – diegenen die dit niet doen zullen nog steeds voedsel hebben, zodanig dat niemand nodeloos hoeft te lijden – en je zult een Vrije Keuze hebben om te werken of niet te werken.

Hiermee is vrije keuze een plaats gegeven en hierin is je keuze gebalanceerd = het beste voor Iedereen – door gebruik van een microchip.
Want een microchip – het zal daadwerkelijk mogelijk zijn om een dergelijk systeem te beheren, waarbij men alle controle wegneemt die ooit in handen van de Enkelen had kunnen zijn = door een Administratief lichaam te hebben dat dan door Allen gekozen wordt – door gebruik te maken van technologie.
Met een eenvoudige Regel: dat niemand langer dan een jaar een dergelijke functie mag bekleden, dus je Raad of Administratief lichaam dat het beheer van het Basis Inkomsten-Systeem, dat Alle Mensen Gelijk dient als Leven en je basis Arbeidssysteem, overziet = zal jaarlijks veranderen en zal een Basis-Dienst zijn voor het Beste voor Allen.
We hebben niet eens Overeenstemming van alle mensen op Aarde nodig om dit uit te voeren – want, ik bedoel, onze leiders zoals ze nu zijn, hebben al alle macht – zij kunnen een dergelijk systeem eigenlijk met groot gemak implementeren.
Het enige wat het hen zal kosten is uiteraard dat zij hun macht opgeven. En daarin: een Gelijke positie voortbrengen. Zij zullen dus ofwel moeten meewerken, of we zullen zelf de nieuwe leiders van de wereld moeten worden; nieuwe politici aanstellen die DAADWERKELIJK een Systeem implementeren dat het Beste is voor Allen.
Een zeer eenvoudig punt, want vanuit een Desteni perspectief zullen wij dit punt krachtdadig nastreven.

Nu… ik kijk naar negatieve punten voor de microchip. Het belangrijkste punt met de chip is dat je gecontroleerd zal zijn en dat je op een manier ‘in een gevangenis’ zal zitten. Nu – dat is een misvatting – want: om alle mensen op Aarde te controleren en hen tot op het punt te krijgen dat ze afgevoerd worden om afgemaakt en geëxecuteerd te worden enzovoorts – dat zal niet gebeuren want:
Je Elite als je ernaar kijkt in de wereld, is ‘onzichtbaar’ – ze kunnen niet zichtbaar worden, ze zijn een te kleine groep en zouden dan in reëel gevaar verkeren. Hun enige veiligheid ligt in het feit dat ze onzichtbaar zijn. Ze zullen onzichtbaar blijven, ze zullen nooit aan het licht gebracht worden – want hun blootstelling zou hen onmiddellijk in groot gevaar brengen. Er is geen enkele kracht in de wereld die hen kan beschermen, indien zij op dit ogenblik bekend zouden zijn aan de mensheid als wie ze zijn - er zijn eenvoudigweg te veel mensen die bereid zijn hier werkelijk iets aan te doen.
Dus de Elite zal onzichtbaar blijven. Hun macht op dit ogenblik is in feite: alle goedgelovige complottheoretici en de angstige menigte gebruiken – om Geruchten te verspreiden zo snel als maar mogelijk is en henzelf (de complottheoretici) in een mentale gevangenis te houden enkel gebaseerd op Geruchten, op Gissingen, zodat zij ‘speciaal’ zouden kunnen wezen – door diegene te zijn die ‘Een Groot Complot tegen de Mensheid aan het licht gebracht heeft.’
Er is geen dergelijke Samenzwering! De samenzwering wordt leven ingeblazen ten voordele van de Enkelen door de Velen - want de Velen zijn niet in staat om samen te zitten en gewoon overeen te komen wat het Beste is voor Iedereen op één enkel punt.

Wij stellen voor dat het Beste voor Iedereen een Minimum Basis Inkomen is van Geboorte tot Leven (tot de Dood) voor elk menselijk wezen. Dit bereikt automatisch het doel van ervoor te zorgen dat iedereen Voedsel, Onderdak en Onderwijs heeft.
Met deze Basis punten op hun plaats = zal een ieder in staat gesteld worden daadwerkelijk te overwegen anders te gaan Leven. Want dit zal veel van de spanning en stress wegnemen die geweld veroorzaken in de samenleving, het neemt vele van de ziektegevormde punten weg.
En een microchip zal werkelijk een Gelijk Gezondheidssysteem toelaten.

Je zult in een positie verkeren waarbij je je ‘acties kunt verdedigen’ – want je kunt bewijzen wat je gedaan hebt en niemand zal in staat zijn je valselijk te beschuldigen, want het zal bekend zijn waar je je verplaatst. En – met betrekking tot dit punt: de enige mensen die niet willen dat anderen kunnen weten waar ze zich begeven = zijn diegenen die moedwillig onoprecht zijn! Ik bedoel, wat is de bedoeling ervan om te verbergen wat je doet?!

En in een Gelijk Inkomsten-Systeem: waar je een Arbeid-Systeem hebt voor het punt van ‘het voordeel van luxegoederen’ – ik bedoel, je bent… Je hebt alle macht in handen met betrekking tot hoe je je leven leeft en wat je doet met je leven. Als je dan Geluk wilt nastreven en…vanuit het perspectief van geen Arbeid gebruiken: dan kan je dit altijd doen! Er zullen groepen zijn die dit kunnen – ik bedoel, je hebt je Voedsel, je hebt Onderdak, en je kan Pret maken; Niet alle dingen zullen geld kosten of kredieten of arbeid – sommige dingen zijn gewoon LEUK.

Nu – ik ben nog steeds op zoek naar meer negatieve punten voor de microchip: het lijkt erop dat Controle de hoofdzaak is en de angst die gekoppeld is aan controle en… Alle kwesties rond de microchip draaien eenvoudigweg om Controle; er is geen ander punt.

Laten we kijken naar Vergunningen: ik bedoel, om je erkend te krijgen, je hebt bijvoorbeeld de competentie om een auto te besturen of om punten te beheren die te maken hebben met mogelijke schade die aan anderen berokkend zou kunnen worden: je weet wel, zoals het besturen van een vrachtwagen of een vliegtuig enzovoorts – hiervoor is een vergunning nodig vanuit het perspectief dat: om te garanderen dat je capaciteiten toereikend zijn – want het Ego neigt er altijd naar te verklaren dat men ‘oké’ is terwijl men dit niet is. Om ‘onberekenbaar gedrag’ door het systeem te laten signaleren zodat onmiddellijk de nodige zorg verleent kan worden aan een persoon die een ‘stoornis’ aan het ontwikkelen is die anderen zou kunnen schaden door een motorongeluk = dit zal in het Voordeel van Allen zijn.
Ik bedoel – de controle van dergelijke punten is absoluut relevant – want het enige wat in de weg zal staan is Ego, want er is niets anders dat zoiets in de weg zou kunnen staan…

Uiteraard, met een Gelijk Inkomsten-Systeem en waarbij de beslissing genomen is dat Alle waarde gebaseerd is op een Systeem dat gebaseerd is op de Waarde-van-Leven heb je geen Economisch Systeem dat gebaseerd is op Winst: dus niemand maakt nergens winst op.
Je hebt een Onmiddellijk Resultaat op je Arbeid – je hebt een systeem waarmee je je Voedsel en Onderdak-module kan gebruiken – dat gebaseerd is op een Gelijk Systeem voor iedereen – dat gebaseerd is op de Beschikbare Bronnen, niemand kan méér hebben dan een ander – je kan een ‘beter huis’ hebben door je Arbeid te gebruiken om een beter huis te bouwen – maar: het hele winstsysteem, waarop veel van de ‘Wet van Aantrekking’ gebaseerd is, om ‘dit te bezitten…’ om ‘rijk te zijn’… Je rijkdom bestaat uit de tijd die je effectief kan doorbrengen met de dingen waar je echt plezier in hebt = dat is Echte Rijkdom!
Het systeem zal voorzien in dergelijke situaties van Echte Rijkdom – in termen van je Basisdiensten: dat zal door een Arbeidsysteem voorzien worden.
Uiteraard zullen we meer in detail gaan van hoe deze dingen gaan ‘werken’, we hebben al gekeken naar… we hebben al alle verschillende opties uitgetest die voorhanden zijn om te testen of dit systeem zal ‘werken’: tot dusver heeft het de ‘Toets des Tijds’ doorstaan – wat de ultieme proef is voor elk systeem: zal het de toets des tijds doorstaan?
En het is de toets des tijds aan het doorstaan – terwijl ons huidige Geld-Systeem = ons Winst(-systeem), ons Kapitalistisch Systeem, onze Communistische Systemen zoals zij vroeger waren: geen van deze systemen heeft feitelijk de toets des tijds doorstaan.
Nu zal je Slimmeriken hebben die werkelijk zullen proberen om wat wij aan het doen zijn, te categoriseren. Waarom stop je niet gewoon en overweeg: wij zoeken naar een Antwoord dat het Beste is voor Iedereen. Als je dit niet ziet en je wilt dit niet zien – beschouw dan je particuliere positie van zelfoprechtheid: of je werkelijk geïnteresseerd bent in eender welk punt dat het Beste is voor Iedereen – jezelf meegerekend uiteraard, ik bedoel: Een oplossing die het Beste is voor Iedereen omvat Iedereen!

Uiteraard, je Verlangens die gebaseerd waren op een tijd wanneer men geprogrammeerd was om ‘meer te willen dan een ander’ – een tijd van ‘Competitie’ – zal niet langer geldig zijn:
‘Competitie’ zal een Expressie zijn: indien men sport of atletiek enzovoorts wil gaan doen, dan wordt dat een Expressie in overeenstemming met je vaardigheid. Het zal niet langer zo zijn dat je Winst kan halen uit je ‘expertise’ of ‘de manier waarop je eruit ziet’ – al deze zaken worden werkelijk alleen maar gebruikt om ‘de Menigte te Bedotten’ in het aanvaarden van allerlei soorten ‘hoop’ en ‘verlangens naar een soort Grootsheid’, wat uiteindelijk gebaseerd is op ‘Succes en Geld’ – op ‘Rijkdom’, wat belachelijk is in een systeem dat niet genoeg heeft voor Iedereen in de eerste plaats, als een Geld-Systeem.
Want er is niet genoeg – zoals menige keren gedemonstreerd is door de wijze waarop onze Markten op en neer gaan = er is een Probleem, en dit probleem zal niet opgelost worden.
We gaan ook niet wachten tot de menigten de winkels gaan beginnen plunderen en de Basis-Infrastructuur vernietigen omdat ze Honger hebben – en dan uiteindelijk toch moeten toegeven tot op het punt waarop je een Gelijk Inkomsten-Systeem MOET introduceren en waarbij je MOET overwegen (omdat je leven bedreigd wordt door diegenen die geen voedsel hebben), je moet een systeem overwegen dat gebaseerd is op de Waarde-van-Leven, waarbij het niet verschillend is van wat we nu hebben, waar het gebaseerd is op de Waarde van je Schuld: waarbij we Geld door Schulden moeten creëren; Dan kunnen we evengoed Geld creëren door het Gelijk te maken aan de Waarde van Leven. Wat dan op zijn minst een Gelijkheids-Systeem is – want: er is genoeg Geld in overeenstemming met het aantal levende wezens op de planeet.
En in overeenstemming hiermee, kan men zijn Arbeidspunten plannen en het produceren van voedsel en aanverwante zaken, en er zullen voldoende mensen zijn die er DAADWERKELIJK IETS OM GEVEN.

Diegenen die ‘Liefde’ preken, ik bedoel, dit zal je kans zijn om werkelijk te bewijzen dat je ‘Liefde’ reëel is. Je zult dan werken voor… Je Arbeid zal in Dienst staan van je Medemensen. Je zult kunnen bewijzen dat je daadwerkelijk ‘geeft om je buurman’ – Ik bedoel, al deze ‘prachtige punten’.
Nu – met dit alles, natuurlijk, is het je opgevallen? Er is geen Religie nodig, wat geweldig is – Religie in zichzelf is sentimenteel in waarde en zal niets te maken hebben met de Basis-Leven-Schenkende Behoeften waaraan voor Alle mensen op Aarde tegemoet gekomen moet worden.
Religie is eenvoudigweg irrelevant; het is iets dat ‘relevant’ is voor ‘je Leven na de Dood’, als je een bijzondere-streving wilt najagen die in overeenstemming met je geloof ‘je leven voor je oplost’ in het Hiernamaals = dat kan je doen in je eigen tijd, ik bedoel, je zal genoeg voedsel hebben, genoeg onderdak, je zal in staat zijn dit te doen. En het is alleen maar sentimenteel, het heeft geen enkel invloed – geen enkele invloed op wat zich dan ook in deze Fysieke Wereld afspeelt in termen van de Basisbehoeften voor Mensen, zoals: Voedsel, Onderdak en Onderwijs.
Dan zullen dergelijke punten (religie) totaal uitgesloten zijn van welk systeem dan ook – want dat is het onderdeel dat persoonlijk zal blijven, ofschoon men dit uiteraard kan betwisten indien men dit echt wil maar: het is irrelevant binnen de Context van de vraag of de microchip ‘positief’ is of ‘negatief’.

Het gehele punt dat de microchip een cijfer is -666- ofwel het ‘Merkteken van het Beest’ – ik bedoel: elke individuele mens in deze wereld draagt al het ‘Merkteken van het Beest’: indien je een Bankrekening hebt = dan heb je het Merkteken van het Beest; als je welk product dan ook koopt = dan participeer je in het Merkteken van het Beest; indien je Geld in je zak hebt = dan heb je het Merkteken van het Beest; wat je nu ook doet: je hebt een elektriciteitsrekening, je hebt een telefoon, je hebt een Gsm, je hebt waterrekeningen = dat is allemaal het Merkteken van het Beest = je hebt het al.
Dan kan je evengoed gaan voor een meer effectief ‘Merkteken van het Beest’ – zijnde een microchip. En met diezelfde chip zullen we in staat zijn om feitelijk een veel betere Oplossing te vinden, waarbij men een systeem kan hebben dat ons controleert – zodat we elkaar niet nodeloos schaden.

Dit zal uiteraard een Globaal Systeem zijn – dat is wat zo geweldig is aan de Nieuwe Wereld Orde – omdat het alles klaarmaakt voor een Globaal Systeem dat het Beste is voor Iedereen; waarbij er geen Grenzen meer zullen zijn, geen controles door paspoorten – je zult je eenvoudigweg verplaatsen en je zult gevolgd worden door middel van je microchip.
Je zult in staat zijn om te weten indien iemand je huis wil opblazen of niet, indien… maar daar zou geen behoefte aan bestaan – want je vecht niet langer om religie, iedereen heeft voedsel.
Religie is je ding voor het Hiernamaals, ik bedoel – je zult alleen maar in het Hiernamaals te weten komen of je geloof werkelijk waar was of niet, of niet soms? Het heeft niets te maken met wat er hier op Aarde gebeurt – op welke manier dan ook. Het voedt je niet, het voorziet je niet van onderdak – zoiets bestaat gewoon niet.

Deze dingen worden gedaan door Beslissingen die door ons Allen als Mensen genomen worden: Wij besluiten wat het Beste is voor Iedereen, we implementeren het, het werkt = het Beste voor Iedereen.
Kijk eens: je kunt in het Hiernamaals ‘voor God komen te staan’ – indien je gelooft dat zoiets bestaat – en zeggen, je weet wel, hem uitleggen waarom je geloofde wat je geloofde. Maar er is geen enkele manier waarop je hem zal kunnen zeggen, ik bedoel: “Ah, ik wilde gewoon geld voor mijzelf en niet voor alle anderen.” – dat zou niet het Beste zijn voor Iedereen – ik ben er zeker van dat als er een God zou bestaan hij eerder kwaad zal zijn omdat je niet Iedereen Gelijk in overweging genomen hebt binnen de context van deze Realiteit.
We zijn allen Gelijk binnen de context van deze Realiteit – We Ademen allemaal dezelfde Lucht – we bevinden ons Allemaal onder dezelfde Zon, onder dezelfde Maan – We Voeden ons Allen van de Aarde.

Niets wat bestaat is origineel, dus ‘Auteursrecht’ in zichzelf zal niet bestaan.
Maar om iets juist te kopiëren zodanig dat wanneer je een product vervaardigt, dat het duurzaam is – en dat het niet gemaakt is om een korte tijd mee te gaan zodat jij meer producten kan verkopen = er zullen duidelijk vele dingen veranderen.
Maar – alles wat bestaat – kijk eens: het komt van de Aarde of van iets dat Hier was voordat Jij verscheen. Je kennis is niet exclusief. Het feit dat je ‘een bepaald punt vindt’ dat werkelijk ‘samen werkt’ = betekent eenvoudigweg dat jij het Erkend hebt. In feite bestond het al voordat jij het zag – jij hebt het alleen maar Erkend – daarom ‘breng je het tevoorschijn’, je creëert een product, je creëert iets waar iedereen Baat bij heeft – je zal hierdoor niet rijk worden – eenvoudigweg omdat dat niet het Beste is voor Iedereen, dat zou Misbruik betekenen tegenover de Bronnen die Hier zijn.
Alle Bronnen waren al Hier voordat jij Hier was – je hebt er geen ‘Recht’ op: Alle Bronnen Hier behoren aan Iedereen toe = dat is de Waarde-van-Leven – dat is de Ondersteuning-van-Leven; en als een ‘god’ bestaat: dan is dat wat deze God gewild had.
Dat is het punt van ‘Heerschappij’ = Heerschappij betekenende: Wat je ook doet, het zal een Domino-effect hebben op al de rest – daarom zal Misbruik van onze Bronnen Ophouden.

We zullen minder ‘reeksen’ producten hebben – omdat deze dingen voor Winst gedaan worden. Wij zullen NIET werken voor Winst.
We zullen werken om een beter Leven te geven voor Allen – een Beter Leven waar Allen Gelijk Voedsel Hebben, Gelijk Onderdak, Gelijk Onderwijs; en je je leven kunt leven (wat tamelijk kort is, ik bedoel, 70 jaar) en nastreven en er het beste van maken – en leren hoe een tot Waardigheid gebracht Leven te LEVEN – een Leven dat jou ten voordele is en waardoor je anderen ten voordeel bent – leer wat LIEFDE werkelijk betekent – want dat is zeker niet begrepen in deze realiteit.
Ik stel voor dat men deze punten beschouwt, opnieuw, er zijn toch wel een groot aantal positieve punten verbonden aan de microchip; de negatieve punten, ik zoek nog steeds naar meer punten, het lijkt ‘controle’ te zijn…

Bella: Hoe zit het met het punt van de eigenlijke implementatie van de chip in…

Bernard: Nu, de beste manier om zeker te stellen dat iedereen tegen elkaar beschermd is en niet elkaar schade berokkend of hun chips kwijt te raken of in een nadeel zijn – is door de chip onder de huid te plaatsen, wat vrij veilig is, en met deze chip onder de huid zal men in staat zijn om daadwerkelijk zijn ‘koppeling met het systeem’ te beschermen.

Bella: Is dit al gedaan – is het al getest?

Bernard: Het is al getest, er zijn al groepen, of steden die functioneren met chips, dat is al uitgetest, het is al bevestigd – je lichaam zal perfect in orde zijn – ik bedoel het is ook door de tijd heen al uitgetest dat je kleppen in het hart, artificiële kleppen, artificiële punten die in het lichaam ingeplant worden = het is al bewezen dat deze dingen WERKEN – en het lichaam is er helemaal oké mee.
En het zal het best zijn om het geïmplanteerd te hebben – dan zul je het niet verliezen en niemand anders zal in staat zijn het te stelen – en als iemand het steelt: zal het eenvoudig zijn om het probleem op te lossen; de misdaadratio zal enorm dalen – corruptie zal eindigen – je zult geen misbruik meer hebben tussen mensen in de mate die nu bestaat.

Eén ding dat we uiteraard ook zullen voorstellen is het einde van alle Alcohol – want dat is één van de dingen die winstgedreven zijn die het de meeste schade berokkenen in deze wereld waar mensen neigen te misbruiken – ofwel binnen hun families ofwel in het openbaar – omwille van hun verlangen om hun ongemak te verdringen en het feite dat ze geen plezier hebben aan hun leven.
En iedereen die zich diepgaand met alcohol heeft ingelaten zal in staat zijn om neer te zitten en werkelijk tot een Zelf-Oprechte Realisatie te komen = ze gebruikten alcohol alleen maar om hun angsten en hun onbehagen en hun ontevredenheid met hun leven te onderdrukken… omdat ze niet in staat waren om gewoon Zichzelf uit te Drukken – omdat ze zich ‘onwaardig voelden’ – probeerden ze een ‘waardigheid’ te ‘bouwen’ door middel van alcohol.
Er is nooit echt een voordeel geweest in het gebruik van alcohol – het was louter gebaseerd op…

(honden blaffen – einde van het interview)

Het Dierenrijk spreekt

2009-08-01T12:20:00.001-07:00

22 augustus 2007

Hier spreekt het Dierenrijk.
Het Dierenrijk omvat alle uitdrukkingsvormen van het dier in deze wereld.
We beginnen met het begin, toen het dier in harmonie leefde met de natuur, met het universum en de Aarde. Zo was het. De natuur ondersteunt het dier net zo als het dier de natuur ondersteunt. Het is een eenzijn en gelijkzijn in zijn puurste uitdrukkingsvorm.
We hoefden niet te eten. We hoefden ons zelf niet te voeden op welke manier dan ook, want wat onze onvoorwaardelijke expressie betreft, ondersteunden we onszelf daarin al, net als de natuur. En als je naar deze wereld kijkt weet ik wel zeker dat je tot de conclusie bent gekomen dat de mens dat nog niet begrepen heeft.

Dus wat zeg ik met betrekking tot de onvoorwaardelijke expressie van zowel het Dierenrijk als de natuur in het begin, toen de mens nog niet als de menselijke stoffelijke vorm bestond: het is de onvoorwaardelijke expressie van wie je bent. Waarbij eten niet nodig is, er is geen behoefte aan, er is geen wens en geen verlangen naar iets anders dan je zelfexpressie.
Over zelfexpressie kan ik verder niets vertellen, want dat is iets wat elk mens voor zichzelf tot werkelijkheid moet maken.

Wat betreft het gewaarzijn van het Dierenrijk en de natuur - we geven op prachtige wijze uitdrukking aan onszelf en we blijven in eenheid en gelijkheid omdat dat is wie we zijn en dat kan niet veranderd worden of beïnvloed, tot op zekere hoogte.

En toen kwam de mens.

En de mens had blijkbaar de overtuiging dat hij afgescheiden is van de natuur, dat hij afgescheiden is van het Dierenrijk en van het universum en van de Aarde zelf. En dat wij hier hoofdzakelijk zijn om jullie met ons te laten doen wat jullie willen. Ons uitroeien, vernietigen, op ons jagen, ons opeten... En dat jullie moeten eten, jezelf moet voeden, want blijkbaar zijn jullie afgescheiden en alleen en er is niets in deze wereld of universum dat jullie voedt, dat jullie ondersteunt.

En, wat deden jullie toen? Jullie hebben hier een thuis gemaakt en jullie zijn deze prachtige Aarde gaan bewonen en wij hebben jullie onvoorwaardelijk voorzien van vele uitdrukkingsvormen waarmee we jullie ondersteunden en voedden...
Wel, weet je, we hebben ons aangepast, omdat wij dat kunnen, we zijn niet begrensd op welke manier dan ook. Dus we zeiden 'oké', dit is jullie begrip op dit moment: jullie geloven dat jullie afgescheiden zijn, jullie geloven dat je voedsel nodig hebt en jullie geloven dat jullie huizen moeten bouwen, en hier een bestaan moet opbouwen en dat is prima, daar hebben we geen probleem mee.’

Maar het probleem zit hem in het volgende: er zijn vele waarschuwingen geweest, vele toekomstvoorspellingen over de staat waarin de Aarde verkeert en mensen lijken niet in staat te zijn om te horen, helemaal niet!
De dieren sterven uit, jullie hebben de natuur volledig verwaarloosd, en jullie hebben totaal geen notitie genomen van dat wat jullie bewonen: deze wereld, het universum, het bestaan... Ik bedoel, hoe grof moet je zijn, hoe respectloos moet je zijn...

Want hier zijn we, het Dierenrijk en de natuur, de Aarde, de wereld, het universum, en wij hebben gezegd: 'Mens, kom maar. Wij zijn hier, kom en geef uitdrukking aan wie je bent, kom en geniet.'
In plaats daarvan denken jullie dat wij niet bewust zijn, jullie denken dat wij onszelf niet ervaren, jullie denken dat je hier maar kunt doen wat je wilt zonder dat het gevolgen heeft...
Wel, nu hebben we het stadium bereikt dat het bijna te laat is! Want jullie hebben de natuur vernietigd en denken dat daar geen consequenties aan vastzitten. Er is blijkbaar geen God die jullie zal veroordelen en, hoe zeggen jullie dat? jullie straft. Ik zeg niet dat er een God hier komt om jullie te straffen - dat zullen jullie beslist zelf doen.

We hebben er eigenlijk genoeg van, om eerlijk te zijn... Het Dierenrijk heeft genoeg van jullie wreedheid en heeft genoeg van de door jullie toegestane en geaccepteerde uitroeiing en vernietiging van niet alleen jezelf, maar ook van de natuur. Wij zijn in eenheid en gelijkheid met de natuur, net zoals de natuur is met ons, het Dierenrijk. En dit is wat mensen zullen moeten begrijpen en weet je, het is heel simpel! Het is heel simpel!
Je moet gewoon je eenheid en gelijkheid met het Dierenrijk en de natuur tot realiteit maken en andere mensen daar bewust van maken. En als ze zich niet bewust willen worden van wat ze daadwerkelijk toestaan en accepteren in deze wereld, dan zullen zij zichzelf 'uitselecteren', op gepaste wijze, is de juiste woordkeuze hier. Want zeker is dat er vele diersoorten uitsterven en waarom? Omdat mensen hun gezonde verstand niet gebruiken. Mensen denken dat alles oneindig bestaat, dat is niet zo. Wij zijn net zo één met jullie als jullie met ons zijn, dus alles jullie ons vernietigen, vernietigen jullie alles...

En de vernietiging van de natuur beïnvloedt de uitroeiing van het Dierenrijk. We horen bij elkaar, we zijn één en gelijk, en als jullie niet begrijpen wat eenheid en gelijkheid is - en het is duidelijk dat jullie dat niet doen, want jullie gaan maar gewoon door met alles, hoeveel mensen dit ook onder woorden brengen. En wat zeggen jullie? 'Och, ik ben hier toch maar één leven en ik kan doen wat ik maar wil, laat de mensen die na mij komen het maar uitzoeken.'
Oh ja?
Jullie blijven hier!
Of je nu sterft of hier bent, je bent hier... Daar kom je achter als je sterft. Je komt tot dit besef als je sterft. Dus ik stel voor dat je je zaakjes op orde brengt, mensen, want eerlijk gezegd zijn wij van plan hier te blijven.

Ik ben hier. Het Dierenrijk, de natuur, de wereld, alles is hier en wij zijn bewust en we ervaren onszelf, jullie echter niet!
Dus verwijderen we het onkruid zodat de bloemen kunnen bloeien, zou je kunnen zeggen.

Dus hier is het Dierenrijk, dit is onze boodschap en we staan op, eigenlijk hebben we dat altijd gedaan, we hebben jullie een kans gegeven, dat hebben we. Je kunt niet zeggen dat we dat niet hebben gedaan. Maar als je kijkt naar de huidige expressie van het weer en hoe alles probeert zich te stabiliseren, hoe we proberen onszelf te stabiliseren - het gaat niet erg goed... Hoge temperaturen zullen de overhand hebben, dat je het weet, hitte zal overheersen, het ondersteunt het verwijderen van onnodige constructies en systemen uit de mens.
Zelfs vanuit dat oogpunt assisteren en ondersteunen we jullie. Jullie begrijpen dat niet, er is veel waar jullie mensen je niet bewust van zijn.

Dus stel ik voor dat jullie je mond houden en luisteren... Luister gewoon naar ons en doe er iets aan! Stop met al dat gepraat de hele tijd. Ik praat niet alleen maar, ik dóé iets. Ik participeer volledig in deze wereld. Want het is zinloos om erover te praten, ik doe! En je ziet dat in je wereld, dat doe je zeker.

Hartelijk dank, dit is het Dierenrijk.

lees meer op DesteniNL

A.C. Bhaktivedanta Svami Prabhupada 3 – Waarom het Kwaad hoogtij viert

2009-07-25T17:07:00.001-07:00

17 september 2007

Dit is Prabhupada nog eens.
Waarom het Kwaad in deze wereld hoogtij viert. Kan het misschien zo zijn, dat degenen die Kwaad willen, weten wat het betekent om stil te zijn en te weten "Ik ben God" en handelen als het Levende Woord vanuit die realisatie?
Wat heeft in de wereld de overhand? Dat is "het Kwaad". Kwaad dat wordt gezien als destructie, dat de wereld in slavernij brengt, dat de mensheid in slavernij brengt. Datgene wat de mensheid vernietigt, dat Kwaad heeft de overhand. Velen verwijzen ernaar als de Illuminati. De Illuminati zijn natuurlijk niet van de hoogste rangorde...
Wat richten de Kwaden in de wereld aan? Ze ondernemen actie... en spreken. Ze ondernemen actie op hun eigen woorden van hetgeen ze zelf willen en dat doen ze!
Waarom bestaat Leven niet? Omdat het leven zichzelf kennelijk niet waardig acht, niet sterk genoeg, niet krachtig genoeg, niet moedig genoeg. Want om moed te hebben moet je slecht zijn.
Dat is interessant, want iedereen zegt dat ze het leven willen ervaren.
Ze willen herboren worden.
Ze willen God ervaren.
Ze willen God zijn.
Dus God-momenten, zijn diegenen die Kwaad hebben gedaan, die vernielen, want zij hebben actie ondernomen op hun woorden voor dat wat ze willen. Wat willen ze doen, wat willen ze bereiken? Ze willen iets en ze doen het. Waarom?
Omdat ze daadwerkelijk actie ondernemen.

Nu ga ik naar de spiritualisten, religie, het geloof van de New Age, atheïsten, volgelingen van een reformatie - ondernemen die enige actie? Nee! Onderneemt überhaupt iemand actie in de wereld? Nee!
Hoe kun je dat waarnemen? Dat zie je aan het Kwaad, dat nog steeds bestaat, dat nog steeds ernstiger vormen aanneemt. Dat onderneemt actie! Maar de rest van de mensheid onderneemt geen actie! Nee! Ze verstoppen zich achter een religie of een of andere groepering, want ze zijn beducht om actie te ondernemen. Het ziet ernaar uit, dat Leven bang is geworden om actie te ondernemen. Daarom bestaat het Kwaad, daarom heeft Kwaad de overhand.

Zou dit dan de werkelijke "religieuze oorlog" zijn, die in de wereld heerst, de echte oorlog tussen het Kwaad en het Leven?
Het is geen oorlog. Het betreft het toestaan van iets, een acceptatie.

Want degenen die Kwaad aanrichten, passen destructie toe, ze ondernemen actie op hun woorden en krijgen gedaan, wat ze al een hele lange tijd wilden bereiken. Want kijk naar de wereld. Het is allemaal een onderdeel van een plan. En daarvan is het eind nog niet in zicht. Dit is nog maar het begin, zoals altijd wordt gezegd.

Langzaam maar zeker sluipt het Kwaad de wereld binnen, in de huizen, in de levens, in de harten van de mensheid, waardoor ze van dag tot dag angstiger worden. De angst voor de dood is enorm. Denk je dat het Kwaad bang is voor de dood? Nee! Het leven is kennelijk bang voor de dood.

De vraag is of het leven ooit heeft bestaan. Of heeft het zolang in angst geleefd, dat het door de angst heen is gegaan en zich gerealiseerd, dat het nog steeds bestaat? Daarom neem ik risico's, daarom grijp ik kansen... misschien ga ik dood, misschien niet - misschien word ik vermoord, misschien niet... Dat is niet belangrijk.
Ik kan jullie één ding zeggen. Als je de dood niet hebt getranscendeerd, ben je niet in staat om wat dan ook te doen. Als je nog steeds bang bent voor de dood, heb je een probleem. Want het Kwaad heerst en manipuleert door middel van de angst voor de dood. Denk je dat zij bang zijn voor de dood? Nee! Geen angst voor de dood - onder geen enkele voorwaarde. Want hun daden en woorden zijn één en ze ondernemen hun actie. Ze doen wat gedaan moet worden.
Maar de mensheid is bang om dood te gaan. Onzettend bang! Door die angst, door die ene angst in de mensen, worden ze onder controle gehouden en gemanipuleerd. En die manifestaties van het Kwaad in de wereld weten dat! Let maar eens op wat in jullie wereld wordt aangemoedigd - angst voor de dood!
Spiritualiteit lijkt misschien een ander verhaal, maar spiritualiteit, religies, bewegingen bestaan alleen maar vanwege de angst voor de dood! Echt waar! Kijk om je heen! Het is de plek waar je je kunt verstoppen.
Angst voor de dood - veroorzaakt door het Kwaad - het houdt je gevangen in religies en allerlei bewegingen, vanwege de angst voor de dood - zodat je denkt, dat je, wanneer je sterft, je naar een "plezieriger bestaan" gaat.

Al met al zit het Kwaad dat actie onderneemt achter deze relatie. Dus wat gaat op het eind overheersen? Gaan we leven baren op het fysieke vlak als één? Of laten we het Kwaad voortgaan en alles voor ons vernietigen en beginnen we daarna weer helemaal opnieuw?
Dat is aan jullie, en mij, om te bepalen.
Dank je wel.

A.C. Bhaktivedanta Svami Prabhupada 2 – Onderneem actie één met je woorden

2009-07-25T16:17:00.001-07:00

17 september 2007

Dit is Prabhupada nog een keer. Actie, woorden van actie... Wat betekent dit? Wat betekent het om woorden van actie te leven? Om op te staan en actie te ondernemen als woorden?
Het betekent dat je moet begrijpen wat je in je wereld aanvaardt en toestaat. En wat je niet aanvaardt en toestaat in je wereld.
In jezelf is die daad van zelfoprechtheid...
Als je duidelijk ziet, wat mensen in je wereld doen, hetzij tegen zichzelf, hetzij tegen een ander, is blijven zwijgen terwijl je weet wat ze doen, het niet-ondernemen van actie.
Dat is oneerlijkheid jegens jezelf.
Als je duidelijk ziet wat die persoon tegen zichzelf uitricht of tegen anderen, en je spreekt diegene aan of je onderneemt actie om die situatie zelfs op te lossen, is dat actie ondernemen, dat is zelfoprechtheid. Dat brengt evenwicht terug in het leven tussen twee personen met onopgeloste kwesties die ze niet hadden opgemerkt. Dus wat gebeurt er als je op zo'n moment handelt en zo'n persoon laat zien... Ze zouden in staat kunnen zijn om hetzelfde voor een ander te ondernemen, of niet dan? Ja. Dus daarmee help je anderen, zoals je ook jezelf zou helpen.

Wachten tot je klaar bent, is iets, dat niet bestaat. Of wachten tot je bereid bent, want dat is weer een excuus. Je kunt immers oneindig zitten wachten tot je klaar bent of bent voorbereid.
Ik was ook klaar en bereid om over kennis te spreken, maar dat is een ziekte geworden - gewoon praten. Totdat ik stierf, heb ik eenvoudig zitten praten, maar ik heb niets gedaan, ik heb geen actie ondernomen. Kijk eens naar mijn leven. Dat bestond alleen uit praten. De wijze man, maar het waren alleen woorden volgens gezond verstand, diepgaande woorden, maar zonder dat ze zin hadden. Ze betekenden niets...
Waarom zeg ik dat?
Wat heb ik gedaan als actie van het Levende Woord om deze wereld te veranderen? Ik heb niets gedaan. Ik zat op mijn reet en sprak.

Niet langer spreken zonder daadwerkelijk actie te ondernemen. Woorden als acties moeten één zijn met jezelf. Niet langer het gezegde: "Daden zijn sterker dan woorden". Dat is de manifestatie van een bewustzijnsconstructie.
Je woorden en acties moeten één zijn.
Het enige punt in jezelf waar actie kan bestaan is zelfoprechtheid, in de eenheid van jezelf.
Gelukkig natuurlijk dat ze nog in de wereld zijn, die moesten overleven.
Ik bedoel niet actie ondernemen zonder te betalen wat moet worden betaald.
Ik zeg niet, dat je moet ophouden met werken.
Ik zeg niet, dat je je kinderen van school moet houden. Het zou weliswaar de voorkeur hebben...
Die dingen zeg ik niet.
Ik zeg, actie in jezelf en in degenen in je wereld - daar moeten we beginnen. Dat lijkt van weinig belang, alsof je je niet kan voorstellen, hoe zoiets in deze wereld een verandering teweeg kan brengen. Het lijkt of het geen zin heeft, maar natuurlijk heeft het zin!
Hebben grote organisaties dan geen verandering in deze wereld gebracht? Kijk om je heen. Hebben grote organisaties een verandering gebracht in deze wereld? De definitieve oplossing voor de hongerdood? De definitieve oplossing voor ziekten? De definitieve oplossing voor de verkrachtingen, de moorden? Nee. Ze hebben nooit een oplossing gebracht. Ze hebben ze tijdelijk in de gevangenis gezet en gewacht tot ze de geest gaven. Of hebben ze vrijgelaten toen ze hun lesje hadden geleerd.
Dus het antwoord ligt in de eenvoud van daden. Waarbij je woorden en daden één zijn in het moment van jezelf. Dat is de enige plaats waar het leven wordt geboren, nietwaar?
We hebben gedacht dat het leven begint bij de geboorte van een kind. Dat is het leven niet! Nee, dat is niet de geboorte van het leven. Dat is een ingang naar deze wereld. Dat is een beschamende representatie van het leven. Het leven heeft nog nooit bestaan... We zijn het leven. We moeten onszelf baren, ons Zelf... geen kind baren! Het kind is al geboren, maar wij draaien ze terug, we vermoorden ze, als ze ouder worden, we vermoorden het leven, we doen alles omgekeerd...
Een moment leven en dan sterven...
Dus, onderneem actie met woorden als één.
Dank je wel.

A.C. Bhaktivedanta Svami Prabhupada 1 - Ik heb mijn vergissing ingezien

2009-07-25T16:02:00.001-07:00

17 september 2007

Dit is Prabhupada. Ik ben hier om over mijn leven te spreken en over mijn leven na de dood. Ik ben opnieuw gereïncarneerd en ik ben weer op Aarde, maar de ervaringen van mezelf als Prabhupada op Aarde zitten nog in me, zijn nog steeds bij me als mezelf, dus het maakt niet uit waar ik ben. Ik ben ook nog steeds Prabhupada!
Ik heb een paar fouten gemaakt, die ik terugneem in de komende interviews. Ik maakte fouten met betrekking tot afgescheidenheid in mijn woorden en in mijn begrijpen. Ik heb mezelf niet veroordeeld erom, want ik dacht dat wat ik vertelde nodig was om te vertellen. Ik geloof dat ik ook lang genoeg had geleefd, want ik heb dat punt van afgescheidenheid nog lange tijd gediend. Zodra de realisatie van eenheid en gelijkheid plaats vindt ben je al begraven...
Maar nu is het tijd, dus het is hier en eenheid en gelijkheid in zijn meest ware vorm is nu gerealiseerd. De fout die ik heb gemaakt is het geloof in Krishna, Christus, Jezus, zonder me te realiseren, dat God hier is, als de mens en uit de mens zal het leven op het fysieke vlak worden geboren.
Dat zijn de principes.
Maar wat ik heb geleerd is, dat de woorden die ik heb gereciteerd, een herinnering van het geheugen worden, al lang vergeten... Hoe weet je dat?
Dat zie je in de wereld. Er zijn grote mannen in de wereld geweest die kwamen en gingen: Buddha, Osho, ikzelf... velen, lange tijd voor ons. En ze hadden het antwoord bijna. Ze waren heel dicht bij het antwoord van eenheid, maar dat is nooit helemaal duidelijk geworden. Het was hier, het is altijd hier geweest. Ik zie het overal, maar je kunt het net niet te pakken krijgen. Je spreekt woorden uit...
Er zijn grote mannen geweest, die kwamen en gingen, en die grote woorden spraken, maar die woorden zijn nooit geleefd geworden en dat is de grote fout, die de mens heeft gemaakt. De fout die ik heb gemaakt.
Maar ik kon de woorden niet leven, want de woorden bevonden zich in afgescheidenheid, waarbij ik liefde als een afzonderlijke entiteit van mij beschouwde. Ik realiseerde me de volheid niet, de volheid van de woorden "God is hier", "God ben ik", "God is alles als één"... God is één, daarom zijn we allemaal één - ieder van ons. God, God is hier. En dan pas heeft het zin, want iedereen roept mijn naam, ik ben daar, want kijk nou eens naar de wereld... Wat hebben wij als God geschapen?
God werd altijd gezien als dat wezen met een hoge essentie van schoonheid en grootsheid, als de alfa en omega, de Alom Tegenwoordige. Misschien is dat niet het geval. Waarschijnlijk hebben we niet gezien wat wij als God hebben aangericht. Waarschijnlijk hebben we een idee gevormd over wat we hebben waargenomen als één zijn... in religies...
Als je toch eens naar de wereld kijkt... God is één, God is hier, God is mens, van de mens, van het leven. Dit is God, deze wereld... Wat hebben we gedaan... Maar er is iets veranderd - en ik heb gezegd dat het kan, maar ik maakte een fout; de fout van afscheiding.

De grootste afgescheidenheid die ik aantrof is die van woorden. Als je de woorden niet leeft, maar ze alleen maar predikt en uitspreekt, worden ze weer vergeten in de wereld, dan worden ze niet geleefd.
Want alleen woorden die worden geleefd, veranderen de wereld. Daarom zijn we God. We hebben woorden geleefd in afgescheidenheid en kijk eens waar we zijn uitgekomen...

Wat is dan de verandering? De verandering zit hem in het Levende Woord, waarbij we ons realiseren, dat we van het levende woord afzonderlijke manifestaties hebben gemaakt. We zijn de woorden niet gewòrden.
Kan het antwoord nog simpeler zijn?

Ja, de natuur is nog simpeler. En daarom zijn wijzelf dat ook. We hebben onszelf steeds gecompliceerder gemaakt. Maar zo zijn we niet echt. We zijn erg simplistisch.
We hebben het leven lange tijd op de hielen gezeten zonder te realiseren, dat het leven wel eens hier zou kunnen zijn... Maar in die achtervolging van het leven hebben we het steeds gecompliceerder gemaakt in de zoektocht naar onszelf. Nu moet de mensheid daarmee ophouden. Er zullen wel wat gebeurtenissen volgen, vele...
Laten we daarom eens zien of de woorden die deze keer worden gesproken door de interdimensionale wezens wel worden gehoord en worden toegepast.
Zo niet, gaan we alles stopzetten.
Dit is de laatste keer dat iemand nog een keer spreekt over datgene, wat in deze wereld door ieder mens moet worden gedaan: luisteren, het daadwerkelijk leven en toepassen. Als dat in dit leven niet wordt gedaan, zal alles ophouden. En zal alles overnieuw moeten worden gedaan. Alles zal worden overgedaan. Dan word ik weer opnieuw iemand als ik. Komt er weer een Osho - alles weer precies hetzelfde totdat we het voor elkaar hebben. Dus als het nu niet hier wordt gedaan - dit is de laatste keer - dan doen we het nooit meer. We doen het of we doen het niet, maar dan beginnen we overnieuw.
Dank je wel.

Een echte verandering mogelijk maken –Leven geboren laten worden uit het Fysieke-

2009-07-16T04:17:00.001-07:00

14-7-2009

Wie we zijn is Wat we doen.
In een wereld van de mind, die een spiegel is die alles omgedraaid weergeeft: als je iets goeds doet, gebeurt er iets naars = dit is de wijze van de Polariteit.
De vraag is hoe deze tendens weer om te keren.
Hoe breng je jezelf als wie je bent tot Leven Hier in elke ademhaling gelijk en één in de praktijk – waar Wie je bent en Wat je doet altijd het beste is voor allen en alles:
je begint als de adem.

De adem geeft elk moment in je bestaan aan in een opeenvolgende tijdlijn.
Daarbinnen observeer je twee punten die er zijn: het punt van Wie je bent en Wat je doet.
Wat zo fascinerend is, is dat je innerlijke Gedachten-wereld je uiterlijke wereld als de Wereld zal reflecteren. Daarom is de wereld in de staat waarin hij verkeert.
Praktische, concrete verandering vindt plaats wanneer je opzettelijk DOET wat het beste is en zou zijn voor allen in elke ademhaling in elk moment.
Je focust je dus met opzet op de daden die zullen resulteren in het veranderen van de geaccepteerde systemen tot systemen die aanvaardbaar zijn en Leven voor Leven ondersteunen.

Hierin moet je zelfoprecht blijven en niet verteerd worden door verlangen naar een effect of resultaat.
Plaats jezelf concreet in een positie waar je niet bedreigd wordt door het huidige systeem – financieel stabiel dus. Dan moet je opzettelijk personen of groepen ondersteunen die zich in actie bewegen om systemen te transformeren tot Ondersteuning van Leven op elke manier.
Hierin moet je je soliditeit bewijzen, meetbaar aan werkelijke handelingen van het onvoorwaardelijke van jezelf geven en een positie innemen van verantwoordelijkheid in je deelname aan het veranderen van systemen die verandering behoeven.
Je kunt je niet laten bepalen door percepties van ‘goed’ en ‘slecht’. Je moet in staat zijn om als praktische Gezond Verstand Acties te staan, solide, in Vertrouwen – totdat het systeem echt veranderd is; zonder compromis doen wat het beste is voor allen.
Omdat het systeem van controle en misbruik uit individuele mensen bestaat, zal het systeem dat dit verandert tot ‘wat het beste is voor alles’ uit individuele mensen bestaan - die het nieuwe systeem op z’n minst op het hetzelfde niveau zullen ondersteunen waarop ze het huidige controle en misbruik-systeem hebben ondersteund.

Deze consequente Actie van Wat je doet zal uiteindelijk het veranderen van Wie je bent als resultaat hebben.
Want, kijk zelf met je gezond verstand:
wie je nu bent IS het resultaat van je navolgen van wat anderen doen (ouders, vrienden, sterren, leiders) – zo heb je dus gecreëerd wie je bent met anderen als basis, op grond van observaties, niet op werkelijke acties. Hiermee heb je jezelf mis-handeld.
Dus is het noodzakelijk om Wie je bent en Wat je doet te corrigeren in consequente Sturende Actie, totdat de verandering permanent is als Wie je bent en je tot in het oneindige vertrouwd kunt worden met Leven; want Leven is alleen waarneembaar waar Leven Leven ondersteunt.
Daarin zul je geboorte geven aan jezelf door concreet handelen tot eeuwig Leven als Wie je bent als absoluut vertrouwenswaardig – omdat Wat je doet altijd alleen Leven zal ondersteunen en niets anders.

Op deze manier deelt iedereen een verantwoordelijkheid in het geboren laten worden van Leven uit het Fysieke.

Ter ondersteuning hiervan zal Desteni een trainingsprogramma starten voor geïnteresseerden, gebaseerd op een methode van Communiceren met het Fysieke, echte verandering mogelijk maken en iedereen assisteren in het geboren laten worden van Leven uit het Fysieke door middel van een programma Structurele Resonantie Uitlijning geheten. Te zijner tijd zal er meer informatie gegeven worden op het forum.
Door dit document te lezen zul je in staat zijn om Wie je bent tot stand te brengen in en als je levende-actie, en je zult kunnen vaststellen welke acties je moet ondernemen om Wie je bent te veranderen om te gaan Staan in Ondersteuning van Leven gelijk en één.

Bernard

lees meer op DesteniNL